Otamizning ulugʻvorligi zohir boʻladi
Sakkizinchi kuni Horun avval o'zi uchun, so'ng xalq uchun, aynan buyurilganidek qurbonlik keltiradi. U ularni duo qiladi va Otamizning ulug'vorligi namoyon bo'ladi — olov chiqib, qurbonlikni yeb bitiradi, butun xalq shodlikdan hayqirib, yuzi bilan yerga yiqiladi.
9 1Sakkizinchi kuni Muso Horunni, uning oʻgʻillarini va Isroil oqsoqollarini chaqirdi. 2U Horunga dedi: “Oʻzing uchun gunoh qurbonligi sifatida bir buzoq, kuydiriladigan qurbonlik uchun bir qoʻchqor ol — ikkalasi ham nuqsonsiz boʻlsin — va ularni Otamiz huzurida taqdim et. 3Isroil xalqiga ayt: Gunoh qurbonligi uchun bir taka, kuydiriladigan qurbonlik uchun bir yashar buzoq bilan qoʻzini — nuqsonsizini — olinglar. 4Tinchlik qurbonligi uchun bir hoʻkiz bilan bir qoʻchqorni, Otamiz huzurida qurbonlik qilish uchun, hamda zaytun moyi aralashtirilgan don qurbonligini olinglar; chunki bugun Otamiz sizlarga zohir boʻladi.”
5Muso buyurgan narsalarni uchrashuv chodirining kirish joyiga keltirishdi; butun jamoa yaqinlashib, Otamiz huzurida turdi. 6Muso dedi: “Otamiz buyurgan ishni bajaringlar, shunda Otamizning ulugʻvorligi sizlarga zohir boʻladi.” 7Muso Horunga dedi: “Qurbongoh oldiga kel. Oʻzingning gunoh qurbonliging bilan kuydiriladigan qurbonligingni taqdim et, oʻzing va xalq uchun kafforat qil. Xalqning qurbonligini taqdim etib, ular uchun kafforat qil, Otamiz buyurganidek.”
8Shunda Horun qurbongohga yaqinlashib, oʻzi uchun boʻlgan gunoh qurbonligi buzogʻini soʻydi. 9Horunning oʻgʻillari unga qonni keltirishdi; u barmogʻini qonga botirib, uni qurbongohning shoxlariga surtdi, qolganini esa qurbongoh tubiga toʻkdi. 10Gunoh qurbonligining yogʻini, buyraklarini va jigar pardasini esa qurbongohda kuydirdi, Otamiz Musoga buyurganidek. 11Goʻsht bilan terini esa qarorgoh tashqarisida olovda kuydirdi. 12U kuydiriladigan qurbonlikni soʻydi. Horunning oʻgʻillari unga qonni uzatishdi, u esa qonni qurbongohning yon tomonlariga sepdi. 13Ular unga kuydiriladigan qurbonlikni boʻlaklarga boʻlib, boshi bilan uzatishdi, u esa ularni qurbongohda kuydirdi. 14U ichak-chavoq bilan oyoqlarni yuvib, ularni kuydiriladigan qurbonlik bilan birga qurbongohda kuydirdi. 15Keyin u xalqning qurbonligini keltirdi: ularning gunoh qurbonligi takasini olib, uni soʻydi va avvalgidek gunoh uchun taqdim etdi. 16U kuydiriladigan qurbonlikni keltirib, uni belgilangan tartibda taqdim etdi. 17U don qurbonligini keltirib, bir hovuch olib, uni qurbongohda kuydirdi — ertalabki kuydiriladigan qurbonlikdan tashqari. 18U xalqning tinchlik qurbonligi — hoʻkiz bilan qoʻchqorni soʻydi, Horunning oʻgʻillari esa unga qonni keltirishdi, u esa qonni qurbongohning yon tomonlariga sepdi. 19Hoʻkiz bilan qoʻchqorning yogʻiga kelsak: dumba yogʻini, ichni qoplagan yogʻni, buyraklarni va jigarning uzun pardasini — 20bu yogʻ boʻlaklarini koʻkraklar ustiga qoʻyishdi, u esa yogʻ boʻlaklarini qurbongohda kuydirdi. 21Horun esa koʻkraklar bilan oʻng sonni Otamiz huzurida silkitma qurbonlik sifatida silkitdi, Muso buyurganidek. 22Horun qoʻllarini xalq tomon koʻtarib, ularga duoyi baraka berdi, soʻng gunoh, kuydiriladigan va tinchlik qurbonliklarini keltirib boʻlgach, pastga tushdi.
23Muso bilan Horun uchrashuv chodiriga kirib, chiqishdi va xalqqa duoyi baraka berishdi; Otamizning ulugʻvorligi butun xalqqa zohir boʻldi. 24Otamiz huzuridan olov chiqib, qurbongohdagi kuydiriladigan qurbonlik bilan yogʻni yeb yubordi. Butun xalq buni koʻrib, quvonchdan hayqirib, muk tushishdi. a a v24 Tushib, qurbonlikni yeb yuborgan olov Otamizning Oʻz javobi edi — xalq nomidan qilingan kafforatni koʻzga koʻrinadigan tarzda qabul qilgani va ularni Oʻziga yaqinlashtirgani edi.