Pangandharing Toret 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹Mulane kowe tresnaa marang Ramamu, sarta tansah netepana apa kang dadi tuntutane, katetepane, pranatane lan pepakone. ²Kawruhana ing dina iki—aku ora lagi ngucap marang anak-anakmu, kang ora tau ngalami utawa ndeleng pamerdine Ramamu, kaagungane, astane kang kwasa, lan lengening astane kang kaagem, ³tandha-tandha lan pakaryane kang katindakake ana ing satanah Mesir, marang Sang Prabu Pringon ratu ing Mesir lan satanahe kabeh, ⁴apa kang katindakake marang wadya-balane Mesir, jaran lan kreta-kretane, nalika banyune Segara Abang diblabarake nglelepake wong-wong mau nalika padha mburu kowe, lan Rama kita numpes wong-wong mau nganti saprene; ⁵apa kang katindakake kanggo kowe ana ing ara-ara samun nganti kowe tekan ing panggonan iki; ⁶lan apa kang katindakake marang Datan lan Abiram, anak-anake Eliab bin Ruben—nalika bumi mangap lan nguntal wong-wong mau, brayate, tarub-tarube, lan sarupaning kang urip kang ngetutake wong-wong mau, ana ing satengahe wong Israel kabeh. ⁷Awit mripatmu dhewe wis padha nyipati sakehing pakaryan agung kang wis katindakake dening Rama kita.

⁸Mulane padha netepana sakehing pepaken kang dakwenehake marang kowe ing dina iki, supaya kowe padha santosa, lumebu, lan ndarbeni tanah kang bakal kokambah arep kokduweni, ⁹supaya kowe padha dawa umurmu ana ing tanah kang wis dijanjekake kanthi supaos dening Rama kita arep kaparingake marang para leluhurmu lan turunmu, tanah kang luber puwan lan madu. ¹⁰Tanah kang bakal koklebeti arep kokduweni iku ora kaya tanah Mesir kang wis koktinggal, ing kana kowe nyebar wijimu lan ngeleb kanthi sikilmu, kaya patamanan sayuran. ^a a v10 Para tani ing Mesir migunakake kalen-kalen kang digerakake nganggo sikil kanggo ngarahake banyu banjir Kali Nil ngliwati pategalan kang warata — babar pisan ora kaya pagunungan ing Kanaan kang kaelebi dening udan. ¹¹Nanging tanah kang bakal kokliwati arep kokduweni iku arupa pagunungan lan lebak-lebak, kang ngombe banyu saka udaning langit. ¹²Yaiku tanah kang diopeni dening Ramamu; paningale Ramamu tansah tumuju marang tanah iku, wiwit wiwitaning taun nganti pungkasaning taun. ¹³Manawa kowe padha temen-temen mituhu marang pepaken kang dakwenehake marang kowe ing dina iki—yaiku tresna marang Ramamu lan ngabekti marang Panjenengane kanthi gumolonging atimu lan gumolonging nyawamu. ¹⁴Aku bakal maringi udan ing tanahmu ing wektune, udan wiwitan lan udan pungkasan, supaya kowe bisa ngundhuh gandummu, anggurmu kang anyar, lan lengamu. ^b b v14 Udan wiwitan tumiba ing mangsa gugur kanggo ngelembutake lemah supaya bisa ditanduri; udan pungkasan tumiba ing mangsa semi sadurunge panen. ¹⁵Aku uga bakal maringi suket ing pategalanmu kanggo kewan-kewan ingonmu, lan kowe bakal padha mangan nganti wareg. ¹⁶Padha diprayitna, aja nganti atimu kena ing panggodha, satemah kowe padha nyleweng lan ngabekti marang allah-allah liya sarta sujud nyembah marang allah-allah mau, ¹⁷satemah bebendune Rama kita mulad-mulad marang kowe; Panjenengane nutup langit—satemah ora ana udan, lan bumi ora metokake pametune—lan kowe enggal padha tumpes saka tanah kang becik kang kaparingake dening Rama kita marang kowe.

¹⁸Mulane tembung-tembungku iki tanemna ing atimu lan nyawamu; talenana minangka tandha ing tanganmu, lan dadekna pangeling-eling ing bathukmu. ^c c v18 "Tangsul bathuk" iku kothak-kothak cilik kang isi tulisan pethikan Kitab Suci, kang ditalekake ing bathuk — pakulinan kang ing tembe diarani nganggo tefilin (filakteri). Pepakon iki nggambarake supaya pangandikane Rama kita tansah ana ing ngarep mripatmu. ¹⁹Wulangna marang anak-anakmu—critakna nalika kowe lungguh ing omahmu lan nalika mlaku ing dalan, nalika kowe turu lan nalika kowe tangi. ²⁰Sarta tulisana ing jejenenging lawang omahmu lan ing gapura-gapuramu, ²¹supaya kowe lan anak-anakmu dawa umurmu ana ing tanah kang wis dijanjekake kanthi supaos dening Rama kita arep kaparingake marang para leluhurmu, salawase langit isih ana ing sadhuwure bumi. ²²Manawa kowe padha ngati-ati netepi sakehing pepaken iki kang dakwenehake marang kowe—yaiku tresna marang Ramamu, lumaku ing sakehing margine, lan rumaket marang Panjenengane, ²³Rama kita bakal nundhungi sakehing bangsa iku saka ngarepmu, lan kowe bakal ngrebut tanahe bangsa-bangsa kang luwih gedhe lan luwih rosa tinimbang kowe. ²⁴Saben panggonan kang kokidak ing tlapakanmu bakal dadi duwekmu: watesmu bakal wiwit saka ara-ara samun lan Libanon, saka Bengawan, yaiku Bengawan Efrat, nganti tekan sagara kulon. ^d d v24 "Sagara kulon" iku Sagara Tengah (Mediteran), kang dumunung ing sisih kulone tanah Israel. ²⁵Ora ana wong siji-sijia kang bakal bisa nglawan kowe; Ramamu bakal ndadekake wedi lan giris marang kowe tumama ing saben tanah kang kokambah, kaya kang wis diprasetyakake dening Panjenengane.

²⁶Delengen, ing dina iki aku nyawisake ing ngarepmu berkah lan ipat-ipat: ²⁷berkah, manawa kowe padha mituhu marang pepakone Ramamu kang dakpakokake marang kowe ing dina iki; ²⁸lan ipat-ipat, manawa kowe padha ora mituhu marang pepakone Ramamu, nanging nyimpang saka dalan kang dakpakokake marang kowe ing dina iki, sarta ngetutake allah-allah liya kang durung kokweruhi. ²⁹Besuk, samangsa Ramamu wis nglebokake kowe menyang tanah kang bakal kokleboni arep kokduweni, kowe kudu ngundhangake berkah ana ing Gunung Gerizim lan ipat-ipat ana ing Gunung Ebal. ³⁰Gunung-gunung iku rak ana ing sabrange Kali Yarden, ing sisih kulon, ing tanahe wong Kanaan kang manggon ing Araba, adhep-adhepan karo Gilgal, cedhak karo wit-witan elah ing Moreh, ta? ³¹Kowe lagi arep nyabrang Kali Yarden supaya lumebu lan ngenggoni tanah kang kaparingake dening Ramamu marang kowe; kowe bakal ndarbeni lan manggon ing kono. ³²Padha ngati-ati netepana sakehing katetepan lan pranatan kang dakwenehake marang kowe ing dina iki.