جيڪي اوهان جي اکين ڏٺو آهي سو ياد رکو

موسيٰ انهن کي، جن اهو سڀ ڏٺو، ياد ڏياري ٿو ته اسان جي پيءُ مصر ۾ ۽ داتن ۽ ابيرام سان ڇا ڪيو. واعدي واري زمين مصر وانگر پيرن سان نه پيئاري ويندي؛ اها آسمان جو مينهن پيئي ٿي، تنهنڪري ان جو فصل مٿس منحصر آهي. برڪت ۽ لعنت ٻن آمهون سامهون جبلن تي رکيون وڃن ٿيون.

باب 11.

تنهنڪري پنهنجي پيءُ سان پيار ڪريو، ۽ سندس تاڪيدن، سندس قاعدن، سندس فيصلن ۽ سندس حڪمن تي هميشہ عمل ڪندا رهو. اڄ اهو سمجهي ڇڏيو—آءٌ اوهان جي انهن ٻارن کي نہ ٿو چوان، جن اوهان جي پيءُ جي تاديب، سندس عظمت، سندس زورآور هٿ ۽ سندس ڊگهيل ٻانهن بابت نہ ڪو تجربو ڪيو آهي نہ ڏٺو آهي، سندس انهن نشانين ۽ ڪمن بابت جيڪي مصر جي سڄي ملڪ ۾، مصر جي بادشاهہ فرعون سان ۽ سندس سڄي ملڪ سان ڪيا ويا، ۽ انهيءَ بابت جيڪو هن مصر جي لشڪر، سندس گهوڙن ۽ رٿن سان ڪيو، جڏهن اهي اوهان جو پيڇو ڪري رهيا هئا تڏهن ڳاڙهي سمنڊ جو پاڻي کين ڍڪي ويو، ۽ اسان جي پيءُ کين اڄ ڏينهن تائين ناس ڪري ڇڏيو؛ ۽ انهيءَ بابت جيڪو هن بيابان ۾ اوهان لاءِ ڪيو، جيستائين اوهان هن هنڌ تي پهتا؛ ۽ انهيءَ بابت جيڪو هن روبن جي پٽ اليآب جي پٽن دٿان ۽ ابيرام سان ڪيو—جڏهن سڄي اسرائيل جي وچ ۾ زمين پنهنجو وات کولي کين، سندن گهراڻن، خيمن ۽ سندن پٺيان هلندڙ هر جيئري شيءِ کي ڳڙڪائي ڇڏيو. ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جيڪي بہ وڏا ڪم ڪيا آهن، سي اوهان جي پنهنجي اکين ڏٺا آهن.

سڄو حڪم، جيڪو آءٌ اڄ اوهان کي ٿو ڏيان، مڃيو، تہ جيئن اوهان زورآور ٿي، اندر وڃي انهيءَ ملڪ تي قبضو ڪريو جنهن تي قبضي لاءِ اوهان پار پئي وڃو، ۽ تہ جيئن اوهان انهيءَ ملڪ ۾ ڊگهي حياتي گذاريو، جيڪو ڏيڻ جو اسان جي پيءُ اوهان جي ابن ڏاڏن ۽ سندن اولاد سان قسم کنيو هو، يعني کير ۽ ماکيءَ سان وهندڙ ملڪ. جنهن ملڪ تي قبضو ڪرڻ لاءِ اوهان اندر وڃو ٿا، سو مصر جي انهيءَ ملڪ جهڙو ناهي جتان اوهان نڪتا آهيو، جتي اوهان پنهنجو ٻج پوکيندا هئا ۽ ان کي پير سان پاڻي ڏيندا هئا، جيئن ڀاڄيءَ جي باغ کي. ^a پر جنهن ملڪ تي قبضي لاءِ اوهان پار ٿا وڃو، سو جبلن ۽ واديءَ وارو ملڪ آهي، جيڪو آسمان جي مينهن مان پاڻي پيئي ٿو. اهو اهڙو ملڪ آهي جنهن جي سنڀال اوهان جو پيءُ ڪري ٿو؛ سال جي شروعات کان وٺي سال جي پڇاڙيءَ تائين اوهان جي پيءُ جون اکيون سدائين ان تي رهن ٿيون. جيڪڏهن اوهان انهن حڪمن کي سچ پچ مڃيندا، جيڪي آءٌ اڄ اوهان کي ٿو ڏيان—يعني پنهنجي پيءُ سان پيار ڪندي ۽ پنهنجي سڄي دل ۽ سڄي جان سان سندس خدمت ڪندي، تہ آءٌ اوهان جي ملڪ کي سندس مند تي مينهن ڏيندس، اول وارو ۽ پويون، تہ جيئن اوهان پنهنجو اناج، پنهنجو نئون شراب ۽ پنهنجو تيل گڏ ڪريو. ^b آءٌ اوهان جي ٻنيءَ ۾ اوهان جي چوپائي مال لاءِ گاھ ڏيندس، ۽ اوهان کائي ڍاپي ويندا. خبردار رهو تہ اوهان جي دل ٺڳيءَ ۾ نہ اچي، ۽ اوهان ڀُلجي ٻين معبودن جي خدمت نہ ڪريو ۽ انهن اڳيان سجدو نہ ڪريو، نہ تہ اسان جي پيءُ جو غضب اوهان تي ڀڙڪي ٿو، هو آسمان بند ڪري ٿو—مينهن نہ ٿو پوي، زمين پيداوار نہ ٿي ڏئي—۽ اوهان انهيءَ سٺي ملڪ مان، جيڪو اسان جو پيءُ اوهان کي ڏئي ٿو، جلد ناس ٿي وڃو ٿا.

تنهنڪري منهنجا اهي لفظ پنهنجي دل ۽ جان ۾ رکو؛ انهن کي نشاني طور پنهنجي هٿ تي ٻڌو، ۽ اهي اوهان جي پيشانيءَ تي ياد ڏياريندڙ ٿي رهن. ^c انهن کي پنهنجي ٻارن کي سيکاريو—جڏهن پنهنجي گهر ۾ ويٺا هجو ۽ جڏهن رستي تي هلندا هجو، جڏهن ليٽندا هجو ۽ جڏهن اُٿندا هجو، تڏهن انهن بابت ڳالهايو ڪريو. انهن کي پنهنجي گهر جي چوکٽن ۽ پنهنجن دروازن تي لکو، تہ جيئن اوهان ۽ اوهان جا ٻار انهيءَ ملڪ ۾ ڊگهي حياتي گذاريو جيڪو ڏيڻ جو اسان جي پيءُ اوهان جي ابن ڏاڏن سان قسم کنيو هو، جيستائين آسمان زمين مٿان رهن. جيڪڏهن اوهان هي سڄو حڪم، جيڪو آءٌ اوهان کي ٿو ڏيان، ڌيان سان مڃيندا—يعني پنهنجي پيءُ سان پيار ڪندا، سندس سڀني واٽن تي هلندا، ۽ کيس چنبڙي رهندا، تہ اسان جو پيءُ اهي سڀ قومون اوهان جي اڳيان ڪڍي ڇڏيندو، ۽ اوهان پاڻ کان وڏين ۽ طاقتور قومن کي بي دخل ڪندا. جنهن هنڌ بہ اوهان جو پير پوندو سو اوهان جو ٿيندو؛ اوهان جي سرحد بيابان ۽ لبنان کان، ندي يعني فرات کان وٺي اولهندي سمنڊ تائين هوندي. ^d ڪو بہ اوهان جي مقابلي ۾ بيهي نہ سگهندو؛ جيئن هن واعدو ڪيو هو، تيئن اوهان جو پيءُ اوهان جو ڊپ ۽ هيبت هر انهيءَ ملڪ تي وجهندو جنهن تي اوهان جا پير پوندا.

ڏسو، آءٌ اڄ اوهان جي اڳيان برڪت ۽ لعنت رکان ٿو: برڪت ان حالت ۾، جيڪڏهن اوهان پنهنجي پيءُ جا اهي حڪم مڃيندا جيڪي آءٌ اڄ اوهان کي ٿو ڏيان؛ ۽ لعنت ان حالت ۾، جيڪڏهن اوهان پنهنجي پيءُ جا حڪم نہ مڃيندا، پر انهيءَ واٽ کان ڦري ويندا جنهن لاءِ آءٌ اڄ اوهان کي حڪم ٿو ڏيان، ۽ ٻين معبودن جي پٺيان هلندا جن کي اوهان نہ ڄاتو آهي. جڏهن اوهان جو پيءُ اوهان کي انهيءَ ملڪ ۾ آڻي، جنهن تي قبضو ڪرڻ لاءِ اوهان ويندا، تڏهن اوهان گرزيم جبل تي برڪت جو ۽ عيبال جبل تي لعنت جو اعلان ڪجو. ڇا اهي يردن جي پار، اولهندي طرف، عربه ۾ رهندڙ ڪنعانين جي ملڪ ۾، جلجال جي سامهون، موره جي بلوط وارن وڻن جي ڀرسان نہ آهن؟ اوهان يردن پار ڪري انهيءَ ملڪ ۾ وڃڻ وارا آهيو جيڪو اوهان جو پيءُ اوهان کي ٿو ڏئي، ان تي قبضو ڪندا ۽ ان ۾ رهندا. جيڪي قاعدا ۽ فيصلا آءٌ اڄ اوهان کي ٿو ڏيان، سي سڀ ڌيان سان مڃيو.

حاشيا

^aشريعت جو دور 11:10 — مصري هارين نيل جي ٻوڏ جو پاڻي سڌين ٻنين ۾ پهچائڻ لاءِ پيرن سان هلندڙ واهن کي استعمال ڪندا هئا—ڪنعان جي مينهن تي ٻڌل ٽڪرين جهڙو بلڪل نہ.
^bشريعت جو دور 11:14 — شروعاتي مينهن سرءُ ۾ پوندا آهن تہ جيئن زمين پوکيءَ لاءِ نرم ٿئي؛ پويان مينهن بهار ۾ لڻيءَ کان ٿورو اڳ ايندا آهن.
^cشريعت جو دور 11:18 — ”فرنٽليٽس“ ننڍا دٻا هئا جن ۾ ڪتاب مقدس جا لکيل حصا هوندا هئا ۽ اهي پيشانيءَ تي ٻڌا ويندا هئا—انهيءَ رسم کي پوءِ تفلين (ٽيفيلن) چيو ويو. هي حڪم هن تصوير کي پيش ڪري ٿو تہ اسان جي پيءُ جا لفظ هر وقت اوهان جي اکين اڳيان رهن.
^dشريعت جو دور 11:24 — ”اولهندو سمنڊ“ ميڊيٽرينين سمنڊ آهي، جيڪو اسرائيل جي اولهندي ڪناري تي هو.