پنهنجي پيءُ سان ملڻ جو هڪڙو هنڌ
ٽڪرين تي پکڙيل مندر ڊاهڻا آهن، ۽ قربانيون هڪ اهڙي جاءِ تي گڏ ڪرڻيون آهن جيڪا اسان جو پيءُ پنهنجي نالي لاءِ چونڊي. سبب سختي نه پر خوشي آهي: اتي گهراڻا گڏجي کائين ٿا ۽ خوشي ڪن ٿا، ۽ بي زمين لاوي به شامل آهي. هر ڪنهن جو پنهنجي نظر ۾ صحيح ڪم ڪرڻ هتي ختم ٿئي ٿو.
12 1اهي اهي قاعدا ۽ فيصلا آهن جن کي اوهان کي ان ملڪ ۾ احتياط سان مڃڻو آهي، جيڪو اسان جي پيءُ، اوهان جي ابن ڏاڏن جي خدا، اوهان کي ملڪيت ڪري ڏنو آهي، جيستائين اوهان زمين تي جيئرا رھو. 2جن قومن کي اوهان ڪڍي ڇڏيو ٿا، انھن اوچن جبلن تي، ٽڪرين تي ۽ هر سائي وڻ ھيٺان جتي بہ پنھنجن معبودن جي پوڄا ڪئي، اھي سڀ ھنڌ پوريءَ طرح ناس ڪري ڇڏجو. 3انھن جي قربانگاھن کي ڊاھي ڇڏجو، انھن جي پاڪ ٿنڀن کي ڀڃي ڇڏجو، انھن جا اشيره ٿنڀا ساڙي ڇڏجو، انھن جي معبودن جي تراشيل بتن کي ڪپي ڇڏجو ۽ انھيءَ ھنڌ مان انھن جو نالو مٽائي ڇڏجو. a a v3 اشيره ٿنڀا ڪنعاني ديوي اشيره لاءِ وقف ڪيل ڪاٺ جا تراشيل پوڄا جا شيون ھئا، جيڪي مشرڪن جي عبادت واري ھنڌن تي کڙا ڪيا ويندا ھئا. 4اوهان پنھنجي پيءُ جي انھيءَ طرح عبادت نہ ڪجو. 5پر اوهان جو پيءُ پنھنجو نالو رکڻ ۽ پنھنجو گھر ٺاھڻ لاءِ اوهان جي سڀني قبيلن مان جيڪو ھنڌ چونڊيندو، سو ڳوليو ۽ اتي ئي اچجو. 6اتي پنھنجيون ساڙڻ واريون قربانيون ۽ ذبيحا، پنھنجو ڏھون حصو ۽ ھٿ جو نذرانو، پنھنجيون منتن جون نذرون ۽ پنھنجي خوشيءَ جون نذرون، ۽ پنھنجي ڍڳن ۽ رڍن جا پھريان ڄاول آڻجو. 7اتي پنھنجي پيءُ جي اڳيان اوهان ۽ اوهان جا گھراڻا کائيندا، ۽ ھر ڪم ۾ جنھن تي اوهان ھٿ ھنيو، خوش ٿيندا، ڇاڪاڻ تہ اوهان جي پيءُ اوهان کي برڪت ڏني آھي. 8اسين اڄ ھتي جيئن ڪريون ٿا، تيئن اوهان نہ ڪجو، جو ھر ڪو پنھنجي نظر ۾ جيڪو ٺيڪ ٿو سمجھي سو ٿو ڪري. 9ڇاڪاڻ تہ اوهان اڃا تائين انھيءَ آرام ۽ ورثي تائين نہ پھتا آھيو جيڪو اوهان جو پيءُ اوهان کي ڏئي رھيو آھي. 10پر جڏھن اوهان يردن پار ڪري انھيءَ ملڪ ۾ آباد ٿيندا جيڪو اوهان جو پيءُ اوهان کي ورثي ۾ ٿو ڏئي، ۽ ھو اوهان کي چوڌاري جي سڀني دشمنن کان آرام ڏيندو، ايتري قدر جو اوهان امن سان رھندا، 11تڏھن جنھن ھنڌ کي اوهان جو پيءُ پنھنجو نالو رھائڻ لاءِ چونڊيندو، اتي اھي سڀ شيون آڻجو جن جو آءٌ اوهان کي حڪم ٿو ڏيان: پنھنجيون ساڙڻ واريون قربانيون ۽ ذبيحا، پنھنجو ڏھون حصو ۽ ھٿ جو نذرانو، ۽ اھي سڀ چونڊ منتن جون نذرون جيڪي اوهان پنھنجي پيءُ لاءِ منت ڪريو ٿا. 12پنھنجي پيءُ جي اڳيان خوش ٿجو—اوهان، اوهان جا پٽ ۽ ڌيئرون، اوهان جا نوڪر ۽ نوڪرياڻيون، ۽ اوهان جي شھرن ۾ رھندڙ لاوي، ڇاڪاڻ تہ اوهان سان ھن جو ڪو حصو يا ورثو ناھي. 13خبردار رھجو تہ پنھنجيون ساڙڻ واريون قربانيون ھر انھيءَ ھنڌ تي نہ چاڙھجو جيڪو اوهان کي نظر اچي، 14پر رڳو انھيءَ ھنڌ تي جيڪو اوهان جو پيءُ اوهان جي ڪنھن ھڪ قبيلي ۾ چونڊيندو؛ اتي پنھنجيون ساڙڻ واريون قربانيون چاڙھجو، ۽ اتي اھي سڀ ڪجو جن جو آءٌ اوهان کي حڪم ٿو ڏيان.
15تڏھن بہ اوهان جي پيءُ جي ڏنل برڪت موجب پنھنجن سڀني شھرن ۾ جيڪو دل چاھي، سو ذبح ڪري گوشت کائي سگھو ٿا. ناپاڪ ۽ پاڪ ٻئي ان کي کائي سگھن ٿا، جھڙيءَ طرح غزال ۽ ھرڻ کي. 16رڳو رت نہ کائجو؛ ان کي پاڻيءَ وانگر زمين تي وھائي ڇڏجو. 17اوهان پنھنجن شھرن ۾ پنھنجي اناج، نئين شراب ۽ تيل جو ڏھون حصو، نڪي پنھنجي ڍڳن يا رڍن جا پھريان ڄاول، نڪي پنھنجين منتن جون نذرون، پنھنجي خوشيءَ جون نذرون يا ھٿ جو نذرانو کائي نہ سگھندا. 18پر انھن کي پنھنجي پيءُ جي اڳيان انھيءَ ھنڌ تي کائجو جيڪو ھو چونڊيندو—اوهان، اوهان جو پٽ ۽ ڌيءُ، نوڪر ۽ نوڪرياڻي، ۽ اوهان جي شھرن ۾ رھندڙ لاوي؛ ۽ ھر ڪم ۾ جنھن تي اوهان ھٿ وجھو، ھن جي اڳيان خوش ٿجو. 19خبردار رھجو تہ جيستائين اوهان پنھنجي ملڪ ۾ جيئرا آھيو، لاوي کي نہ ڇڏجو.
20جڏھن اوهان جو پيءُ پنھنجي واعدي موجب اوهان جي سرحد وڌائيندو، ۽ اوهان چوندا تہ ”آءٌ گوشت کائيندس،“ ڇاڪاڻ تہ اوهان جي جيءَ کي گوشت جي طلب آھي، تڏھن اوهان پنھنجي جيءَ جي چاھت موجب گوشت کائي سگھو ٿا. 21جيڪڏھن اھو ھنڌ جتي اوهان جو پيءُ پنھنجو نالو رکڻ لاءِ چونڊيندو، اوهان کان گھڻو پري ھجي، تہ جيڪي ڍڳا ۽ رڍون اوهان جي پيءُ اوهان کي ڏنيون آھن، انھن مان جيئن مون اوهان کي حڪم ڏنو آھي، تيئن ذبح ڪري پنھنجن شھرن ۾ جيئن دل چاھي تيئن کائجو. 22جھڙيءَ طرح غزال ۽ ھرڻ کي کائبو آھي، تھڙيءَ طرح اوهان ان کي کائي سگھو ٿا؛ ناپاڪ ۽ پاڪ ٻئي ان کي کائي سگھن ٿا. 23رڳو پڪو ارادو رکجو تہ رت نہ کائيندا، ڇاڪاڻ تہ رت زندگي آھي؛ گوشت سان گڏ زندگي نہ کائجو. 24ان کي نہ کائجو؛ ان کي پاڻيءَ وانگر زمين تي وھائي ڇڏجو. 25ان کي نہ کائجو، تہ جيئن جڏھن اوهان پنھنجي پيءُ جي نظر ۾ سڌو ڪم ڪريو، تڏھن اوهان جو ۽ اوهان کان پوءِ اوهان جي ٻارن جو ڀلو ٿئي. 26پر اوهان پنھنجيون پاڪ شيون ۽ منتن جون نذرون کڻي انھيءَ ھنڌ ڏانھن وڃجو جيڪو اوهان جو پيءُ چونڊيندو. 27پنھنجيون ساڙڻ واريون قربانيون—گوشت ۽ رت—پنھنجي پيءُ جي قربانگاھ تي پيش ڪجو. پنھنجن ذبيحن جو رت پنھنجي پيءُ جي قربانگاھ جي ڀرسان وھائجو، ۽ گوشت کائجو. 28اھي سڀ لفظ جن جو آءٌ اوهان کي حڪم ٿو ڏيان، ڌيان سان ٻڌي مڃجو، تہ جيئن جڏھن اوهان پنھنجي پيءُ جي نظر ۾ چڱو ۽ سڌو ڪم ڪريو، تڏھن اوهان جو ۽ اوهان کان پوءِ اوهان جي ٻارن جو سدائين ڀلو ٿئي.
29جڏھن اوهان جو پيءُ انھن قومن کي، جن کي ڪڍڻ لاءِ اوهان وڃو ٿا، اوهان جي اڳيان کان ڪٽي ڇڏيندو، ۽ اوهان انھن کي ڪڍي ڇڏيو ۽ انھن جي ملڪ ۾ آباد ٿيو، 30تڏھن جڏھن اھي اوهان جي اڳيان ناس ٿي وڃن، خبردار رھجو تہ اوهان انھن جي پيروي جي ڦندي ۾ نہ ڦاسو، ۽ انھن جي معبودن بابت اھو نہ پڇجو تہ ”انھن قومن پنھنجن معبودن جي پوڄا ڪيئن ڪئي؟ آءٌ بہ ائين ئي ڪندس.“ 31اوهان پنھنجي پيءُ جي اھڙيءَ طرح پوڄا نہ ڪجو، ڇاڪاڻ تہ انھن پنھنجن معبودن لاءِ ھر اھا نفرت جوڳي شيءِ ڪئي جنھن کان اوهان جي پيءُ کي نفرت آھي—ايستائين جو پنھنجن پٽن ۽ ڌيئرن کي بہ پنھنجن معبودن لاءِ باھہ ۾ ساڙيائون. 32جيڪي آءٌ اوهان کي حڪم ٿو ڏيان، اھي سڀ ڪرڻ ۾ ڌيان رکجو؛ ان ۾ ڪجھ نہ وڌائجو ۽ ان مان ڪجھ نہ گھٽائجو.