تثنیه 12

12 ¹این است فرایض و احکامی که باید با دقت نگاه دارید، در سرزمینی که پدر ما، خدای پدرانتان، به شما داده تا آن را به تصرف درآورید، در تمام روزهایی که بر روی زمین زندگی می‌کنید. ²هر مکانی را که قوم‌هایی که بیرون می‌رانید، خدایان خود را در آن پرستیدند، به‌کلی ویران کنید—بر کوه‌های بلند، بر تپه‌ها، و زیر هر درخت سبز. ³مذبح‌هایشان را در هم شکنید، ستون‌های مقدسشان را خرد کنید، و اَشیرهٔ آنان را با آتش بسوزانید؛ بت‌های تراشیدهٔ خدایانشان را قطع کنید، و نامشان را از آن مکان محو نمایید. ^a a v3 ستون‌های اَشیره اشیای چوبیِ تراشیده و آیینی بودند که به الههٔ کنعانی، اَشیره، وقف می‌شدند و در مکان‌های پرستش بت‌پرستان برپا می‌گشتند. ⁴شما نباید پدر خود را به آن شیوه بپرستید. ⁵بلکه مکانی را که پدرتان از میان همهٔ قبایل شما برخواهد گزید تا نام خود را در آن بگذارد و مسکن خویش سازد، بجویید؛ و شما باید به آنجا بیایید. ⁶قربانی‌های سوختنی و ذبح‌های خود، ده‌یک‌هایتان و هدیهٔ دستتان، هدایای نذری و هدایای داوطلبانهٔ خود، و نخست‌زادگان رمه و گلهٔ خویش را به آنجا بیاورید. ⁷در آنجا، در حضور پدرتان، شما و خانواده‌هایتان خواهید خورد و در هر آنچه دستِ خود را بدان دراز کرده‌اید شادی خواهید کرد، زیرا پدرتان شما را برکت داده است. ⁸نباید چنان کنید که ما امروز در اینجا می‌کنیم، که هر کس آنچه را در نظر خودش درست است انجام می‌دهد. ⁹زیرا شما هنوز به آن آرامی و میراثی که پدرتان به شما می‌دهد، نرسیده‌اید. ¹⁰اما چون از اردن بگذرید و در سرزمینی که پدرتان به شما به میراث می‌دهد ساکن شوید، و او از همهٔ دشمنانتان که گِرداگِردِ شمایند به شما آرامی بخشد تا در امنیت زندگی کنید، ¹¹آنگاه به مکانی که پدرتان برخواهد گزید تا نام خود را در آن ساکن سازد، هر آنچه به شما فرمان می‌دهم بیاورید: قربانی‌های سوختنی و ذبح‌های خود، ده‌یک‌هایتان و هدیهٔ دستتان، و همهٔ هدایای نذریِ برگزیده‌ای را که برای پدرتان نذر می‌کنید. ¹²در حضور پدرتان شادی کنید—شما و پسران و دخترانتان، غلامان و کنیزانتان، و لاوی‌ای که در شهرهای شماست، چون او با شما بهره و میراثی ندارد. ¹³مراقب باشید که قربانی‌های سوختنی خود را در هر مکانی که می‌بینید تقدیم نکنید، ¹⁴بلکه تنها در مکانی که پدرتان برخواهد گزید، در یکی از قبایل شما؛ در آنجا قربانی‌های سوختنی خود را تقدیم کنید، و در آنجا هر آنچه به شما فرمان می‌دهم به‌جا آورید.

¹⁵با این حال، می‌توانید در همهٔ شهرهای خود، هر چه دلتان بخواهد، مطابق برکتی که پدرتان به شما داده است، ذبح کنید و گوشت بخورید. ناپاک و پاک، هر دو به یکسان می‌توانند از آن بخورند، همچون آهو و غزال. ¹⁶فقط خون را نباید بخورید؛ آن را مانند آب بر زمین بریزید. ¹⁷شما نمی‌توانید در شهرهای خود ده‌یکِ غله، شرابِ تازه یا روغن خود را بخورید، و نه نخست‌زادگان رمه یا گلهٔ خود را، و نه هیچ‌یک از هدایای نذری، هدایای داوطلبانه، یا هدیهٔ دستتان را. ¹⁸بلکه آنها را در حضور پدرتان، در مکانی که او برمی‌گزیند، بخورید—شما و پسر و دخترتان، غلام و کنیزتان، و لاوی‌ای که در شهرهای شماست؛ و در حضور او در هر آنچه به دست می‌گیرید شادی کنید. ¹⁹مراقب باشید که تا زمانی که در سرزمین خود زندگی می‌کنید، لاوی را وا نگذارید.

²⁰چون پدرتان مرزهای شما را چنان‌که به شما وعده داده وسعت بخشد، و شما بگویید: «گوشت خواهم خورد»، زیرا جانتان مشتاق گوشت است، آنگاه به دلخواهِ جانِ خود می‌توانید گوشت بخورید. ²¹اگر مکانی که پدرتان برخواهد گزید تا نام خود را در آن بگذارد، از شما دور باشد، می‌توانید از رمه و گله‌ای که پدرتان به شما داده است، چنان‌که به شما فرمان دادم، ذبح کنید و در شهرهای خود هر چه دلتان بخواهد بخورید. ²²همان‌گونه که آهو و غزال خورده می‌شود، شما نیز می‌توانید آن را بخورید؛ ناپاک و پاک به یکسان می‌توانند از آن بخورند. ²³فقط مصمم باشید که خون را نخورید، زیرا خون همان جان است؛ جان را همراه با گوشت مخورید. ²⁴آن را نباید بخورید؛ باید آن را مانند آب بر زمین بریزید. ²⁵آن را مخورید، تا برای شما و فرزندانتان پس از شما نیکو باشد، آنگاه که آنچه را در نظر پدرتان درست است انجام می‌دهید. ²⁶اما چیزهای مقدس خود و هدایای نذری‌تان را برداشته، به مکانی که پدرتان برخواهد گزید ببرید. ²⁷قربانی‌های سوختنی خود را—گوشت و خون را—بر مذبح پدرتان تقدیم کنید. خونِ ذبح‌های خود را در کنار مذبح پدرتان بریزید، و گوشت را بخورید. ²⁸همهٔ این سخنانی را که به شما فرمان می‌دهم با دقت اطاعت کنید، تا برای شما و فرزندانتان پس از شما تا ابد نیکو باشد، آنگاه که آنچه را در نظر پدرتان نیکو و درست است انجام می‌دهید.

²⁹چون پدرتان قوم‌هایی را که برای بیرون‌راندنشان می‌روید، از پیش روی شما منقطع سازد، و شما آنان را بیرون رانده، در سرزمینشان ساکن شوید، ³⁰مراقب باشید که پس از نابودی‌شان در برابر شما، در دام پیروی از راه‌های ایشان نیفتید، و دربارهٔ خدایانشان مپرسید: «این قوم‌ها چگونه خدایان خود را می‌پرستیدند؟ من نیز چنین خواهم کرد.» ³¹پدر خود را به آن شیوه مپرستید، زیرا آنان برای خدایانشان هر کار نفرت‌انگیزی را که پدرتان از آن بیزار است، انجام می‌دادند—حتی پسران و دختران خود را برای خدایانشان در آتش می‌سوزاندند. ³²مراقب باشید که هر آنچه به شما فرمان می‌دهم به‌جا آورید؛ چیزی بر آن میفزایید و چیزی از آن مکاهید.