تثنیه 11

11 ¹پس پدرتان را دوست بدارید و همواره لوازم، فرایض، احکام و فرمان‌های او را نگاه دارید. ²امروز بدانید—من با فرزندانتان سخن نمی‌گویم، که هرگز تأدیب پدرتان، عظمت او، دست توانا و بازوی افراشتهٔ او را تجربه نکردند و ندیدند، ³آیات و کارهایی که در سراسر مصر بر فرعون، پادشاه مصر، و تمامی سرزمین او انجام داد، ⁴آنچه بر لشکر مصر، اسبان و ارابه‌هایش کرد، آنگاه که در تعقیب شما بودند، آب‌های دریای سرخ را بر ایشان جاری ساخت، و پدر ما ایشان را تا به امروز نابود کرد؛ ⁵آنچه در بیابان برای شما کرد تا به این مکان رسیدید؛ ⁶و آنچه به داتان و ابیرام، پسران الیاب، پسر رئوبین کرد—آنگاه که زمین دهان خود را گشود و ایشان را با خانواده‌ها، خیمه‌ها و هر موجود زنده‌ای که در پی ایشان بود، در میان تمامی اسرائیل فرو بلعید. ⁷زیرا چشمان خودتان هر کار عظیمی را که پدر ما انجام داده است، دیده است.

⁸تمامی فرمانی را که امروز به شما می‌دهم نگاه دارید، تا نیرومند شوید و به سرزمینی که برای تصرفش از آن عبور می‌کنید، وارد شده آن را تصرف کنید، ⁹تا در سرزمینی که پدر ما سوگند خورد به نیاکان و نسل شما ببخشد، عمر طولانی داشته باشید، سرزمینی که در آن شیر و عسل جاری است. ¹⁰سرزمینی که برای تصرفش وارد آن می‌شوید، مانند سرزمین مصر که از آن بیرون آمدید نیست، جایی که بذر خود را می‌کاشتید و همچون باغ سبزی، آن را با پا آبیاری می‌کردید. ^a a v10 کشاورزان مصری با آبراهه‌هایی که با پا به کار می‌افتاد، آب سیلاب نیل را در مزارع مسطح هدایت می‌کردند—هیچ شباهتی به تپه‌های باران‌خوردهٔ کنعان نداشت. ¹¹اما سرزمینی که برای تصرفش از آن عبور می‌کنید، سرزمین تپه‌ها و دره‌هاست که از باران آسمان آب می‌نوشد. ¹²سرزمینی که پدرتان از آن مراقبت می‌کند؛ چشمان پدرتان همواره بر آن است، از آغاز سال تا پایان سال. ¹³اگر براستی از فرمان‌هایی که امروز به شما می‌دهم اطاعت کنید—و پدرتان را دوست بدارید و او را با تمامی دل و تمامی جان خود خدمت کنید، ¹⁴آنگاه باران سرزمینتان را در موسمش خواهم بخشید، باران اول و آخر، تا غله، شراب تازه و روغن خود را گرد آورید. ^b b v14 باران‌های اول در پاییز می‌بارند تا زمین را برای کاشت نرم کنند؛ باران‌های آخر در بهار، درست پیش از برداشت محصول، فرا می‌رسند. ¹⁵و در مزرعهٔ شما برای چارپایانتان علف خواهم داد، و خواهید خورد و سیر خواهید شد. ¹⁶مراقب باشید مبادا دلتان فریفته شود و روی برگردانید و خدایان دیگر را خدمت کرده، در برابرشان سجده کنید، ¹⁷که خشم پدر ما بر شما افروخته شود؛ او آسمان‌ها را ببندد—تا باران نبارد و زمین محصول ندهد—و شما بزودی از آن سرزمین نیکو که پدر ما به شما می‌بخشد، هلاک شوید.

¹⁸پس این سخنان مرا در دل و جان خود جای دهید؛ آنها را چون نشانی بر دست خود ببندید، و همچون یادآوری‌هایی بر پیشانی خود باشند. ^c c v18 «عصابه‌ها» جعبه‌های کوچکی بودند که پاره‌هایی نوشته‌شده از کتاب‌مقدس را در بر داشتند و بر پیشانی بسته می‌شدند—رسمی که بعدها به پوشیدن تفیلین (حمایل دعا) معروف شد. این فرمان تصویری است از نگاه داشتن پیوستهٔ سخنان پدر ما پیش چشمانتان. ¹⁹آنها را به فرزندانتان بیاموزید—هنگامی که در خانهٔ خود می‌نشینید و هنگامی که در راه گام می‌زنید، هنگامی که می‌خوابید و هنگامی که برمی‌خیزید، از آنها سخن بگویید. ²⁰و آنها را بر چارچوب درهای خانه و بر دروازه‌های خود بنویسید، ²¹تا شما و فرزندانتان در سرزمینی که پدر ما سوگند خورد به نیاکان شما ببخشد، عمر طولانی داشته باشید، تا زمانی که آسمان‌ها بر فراز زمین است. ²²اگر تمامی این فرمان را که به شما می‌دهم با دقت نگاه دارید—تا پدرتان را دوست بدارید، در همهٔ راه‌های او گام بردارید و به او بپیوندید، ²³آنگاه پدر ما تمامی این قوم‌ها را از پیش روی شما بیرون خواهد راند، و شما قوم‌هایی بزرگ‌تر و نیرومندتر از خود را از میان خواهید برد. ²⁴هر جایی که کف پایتان بر آن گذارده شود، از آنِ شما خواهد بود: مرز شما از بیابان و لبنان، از آن رود، یعنی فرات، تا دریای غربی خواهد بود. ^d d v24 «دریای غربی» همان دریای مدیترانه است که در کرانهٔ غربی اسرائیل قرار داشت. ²⁵هیچ‌کس یارای ایستادگی در برابر شما را نخواهد داشت؛ پدرتان ترس و هراس از شما را بر هر سرزمینی که پا بر آن نهید، خواهد نهاد، چنانکه وعده داد.

²⁶بنگرید، من امروز برکت و لعنت را پیش روی شما می‌گذارم: ²⁷برکت، اگر از فرمان‌های پدرتان که امروز به شما امر می‌کنم، اطاعت کنید؛ ²⁸و لعنت، اگر از فرمان‌های پدرتان سرپیچی کنید و از راهی که امروز به شما امر می‌کنم روی برگردانید، تا خدایان دیگری را که نشناخته‌اید، پیروی کنید. ²⁹هنگامی که پدرتان شما را به سرزمینی که برای تصرفش وارد آن می‌شوید بیاورد، باید برکت را بر کوه جَرِزیم و لعنت را بر کوه عیبال اعلام کنید. ³⁰آیا آنها آن سوی اردن، به سمت غرب، در سرزمین کنعانیانی که در عَرَبه ساکنند، در برابر جِلجال، نزدیک بلوط‌های مورِه نیستند؟ ³¹شما از اردن عبور می‌کنید تا به سرزمینی که پدرتان به شما می‌بخشد وارد شده آن را بگیرید؛ آن را تصرف خواهید کرد و در آن ساکن خواهید شد. ³²تمامی فرایض و احکامی را که امروز به شما می‌دهم، با دقت اطاعت کنید.