Otangiz bilan uchrashadigan yagona joy
Tepaliklarda tarqalib yotgan sajdagohlar vayron qilinishi, qurbonliklar esa Otamiz O'z nomi uchun tanlagan yagona joyga to'planishi kerak. Sababi zohidlik emas, quvonch: u yerda xonadonlar birga ovqatlanib, shodlanadi, yeri yo'q levi ham ular qatorida bo'ladi. Har kim o'z nazarida to'g'ri bo'lganini qilishi shu yerda tugaydi.
12 1Ota-bobolaringizning Xudosi boʻlmish Otamiz sizlarga egalik qilish uchun bergan yurtda, yer yuzida yashagan butun umringiz davomida diqqat bilan rioya etishingiz lozim boʻlgan qonun-qoidalar va hukmlar quyidagilardir: 2Sizlar haydab chiqaradigan xalqlar oʻz xudolariga sigʻingan har bir joyni — baland togʻlar ustida, tepaliklarda va har bir koʻm-koʻk daraxt tagida — butunlay yoʻq qilinglar. 3Ularning qurbongohlarini buzib tashlang, muqaddas ustunlarini parcha-parcha qiling, Ashera ustunlarini yoqib yuboring; xudolarining oʻyma butlarini chopib tashlang va ularning nomini oʻsha joydan oʻchirib tashlanglar. a a v3 Ashera ustunlari — Kanon xalqining maʼbudasi Asheraga bagʻishlangan, butparastlik ibodat joylarida oʻrnatilgan oʻyma yogʻoch sigʻinish buyumlari edi. 4Otangizga oʻsha tarzda sigʻinmanglar. 5Aksincha, Otangiz Oʻz nomini qoʻyish va maskan qilish uchun barcha qabilalaringiz orasidan tanlaydigan joyni izlanglar; oʻsha yerga kelishingiz lozim. 6Oʻsha yerga kuydiriladigan qurbonliklaringiz va boshqa qurbonliklaringizni, ushringiz va qoʻlingiz hadyasini, atagan nazrlaringiz va ixtiyoriy hadyalaringizni hamda mol va qoʻy-echkilaringizning toʻngʻichlarini olib kelinglar. 7Oʻsha yerda, Otangiz huzurida, sizlar va xonadonlaringiz qoʻl urgan har bir ishingizdan quvonib, ovqatlanasizlar; chunki Otangiz sizlarni barakalab qoʻygan. 8Bugun bu yerda har kim oʻz nazarida toʻgʻri boʻlgan ishni qilayotganidek, biz qilayotgan ishni qilmanglar. 9Chunki sizlar hali Otangiz beradigan orom va merosga erishganingiz yoʻq. 10Lekin Iordan daryosidan oʻtib, Otangiz sizlarga meros qilib beradigan yurtga joylashganingizda va U sizlarni atrofingizdagi barcha dushmanlaringizdan xalos qilib, xavfsiz yashashingiz uchun orom berganida, 11oʻshanda Otangiz Oʻz nomini joylashtirishni tanlaydigan joyga — men sizlarga buyurayotgan hamma narsani: kuydiriladigan qurbonliklaringiz va boshqa qurbonliklaringizni, ushringiz va qoʻlingiz hadyasini hamda Otangizga atagan barcha saralangan nazrlaringizni oʻsha yerga olib kelinglar. 12Otangiz huzurida quvoninglar — sizlar, oʻgʻil-qizlaringiz, qul va choʻrilaringiz hamda shaharlaringizdagi levi ham; chunki uning sizlar bilan birga hech qanday ulushi yoki merosi yoʻq. 13Koʻzingizga koʻringan har qanday joyda kuydiriladigan qurbonliklaringizni keltirmaslik uchun ehtiyot boʻlinglar, 14balki faqat Otangiz tanlaydigan joyda, qabilalaringizdan birida keltiring; oʻsha yerda kuydiriladigan qurbonliklaringizni keltiring va men sizlarga buyurayotgan hamma narsani oʻsha yerda bajaringlar.
15Shunday boʻlsa-da, Otangiz sizlarga bergan baraka boʻyicha, barcha shaharlaringizda koʻnglingiz tusagan goʻshtni soʻyib yeyishingiz mumkin. Uni jayron va kiyikni yegan kabi, nopok ham, pok ham baravar yeyishi mumkin. 16Faqat qonni yemanglar; uni suvdek yerga toʻkib tashlanglar. 17Shaharlaringizda doningiz, yangi sharobingiz yoki moyingizning ushrini, mol yoki qoʻy-echkilaringizning toʻngʻichlarini, atagan nazrlaringiz, ixtiyoriy hadyalaringiz yoki qoʻlingiz hadyasining hech birini yeyishingiz mumkin emas. 18Aksincha, ularni Otangiz tanlaydigan joyda, Uning huzurida yenglar — sizlar, oʻgʻil-qizingiz, qul va choʻringiz hamda shaharlaringizdagi levi; va qoʻl urgan har bir ishingizda Uning huzurida quvoninglar. 19Yurtingizda yashaganingizcha levini tashlab qoʻymaslik uchun ehtiyot boʻlinglar.
20Otangiz sizlarga vaʼda qilganidek hududingizni kengaytirganida va joningiz goʻshtni orziqqani uchun, “Goʻsht yeyman”, deganingizda, koʻnglingiz tusagancha goʻsht yeyishingiz mumkin. 21Agar Otangiz Oʻz nomini qoʻyishni tanlaydigan joy sizlardan juda uzoq boʻlsa, men sizlarga buyurganimdek, Otangiz bergan mol va qoʻy-echkilaringizdan soʻyib, shaharlaringizda koʻnglingiz tusagancha yeyishingiz mumkin. 22Jayron va kiyik qanday yeyilsa, uni ham shunday yeyishingiz mumkin; nopok ham, pok ham baravar yeyishi mumkin. 23Faqat qonni yemaslikka qatʼiy ahd qiling, chunki qon — jondir; jonni goʻsht bilan yemanglar. 24Uni yemanglar; uni suvdek yerga toʻkib tashlanglar. 25Uni yemanglar, toki Otangiz nazarida toʻgʻri boʻlgan ishni qilsangiz, oʻzingizga va sizdan keyingi bolalaringizga yaxshi boʻlsin. 26Lekin muqaddas narsalaringiz va atagan nazrlaringizni Otangiz tanlaydigan joyga olib boringlar. 27Kuydiriladigan qurbonliklaringizni — goʻsht va qonni — Otangizning qurbongohida keltiringlar. Qurbonliklaringizning qonini Otangizning qurbongohi yoniga toʻkinglar, goʻshtini esa yenglar. 28Men sizlarga buyurayotgan bu soʻzlarning barchasiga diqqat bilan itoat etinglar, toki Otangiz nazarida yaxshi va toʻgʻri boʻlgan ishni qilsangiz, oʻzingizga va sizdan keyingi bolalaringizga abadiy yaxshi boʻlsin.
29Otangiz sizlar haydab chiqargani boradigan xalqlarni oldingizdan yoʻq qilganida va ularni quvib chiqarib, ularning yurtiga joylashganingizda, 30ular oldingizda yoʻq qilingach, ularning yoʻllariga ergashish tuzogʻiga tushmaslik uchun ehtiyot boʻlinglar va ularning xudolari haqida: “Bu xalqlar oʻz xudolariga qanday sigʻingan? Men ham shunday qilaman”, deb soʻramanglar. 31Otangizga oʻsha tarzda sigʻinmanglar, chunki ular oʻz xudolari uchun Otangiz nafratlanadigan har qanday jirkanch ishni qildilar — hatto oʻgʻil-qizlarini oʻz xudolariga atab olovda yoqdilar. 32Men sizlarga buyurayotgan hamma narsani bajarishga diqqat qilinglar; unga hech narsa qoʻshmanglar, undan hech narsa olib tashlamanglar.