خپل پلار سره د ملاقات يو ځائ
د غونډيو پر سر خواره واره زيارتونه بايد ورانه شي، او قرباني هغه يو ځای ته راټوله شي چې زموږ پلار يې د خپل نوم لپاره غوره کوي. لامل سختي نه بلکې خوښي ده: هلته کورنۍ يوځای خوري او خوښي کوي، او بې ځمکې لاوي هم پکې شامل دی. د هر چا هغه کار چې په خپلو سترګو سم ښکاري، دلته پای ته رسي.
12 1دا هغه حُکمونه او فېصلې دى چې تاسو ته پکار دى چې هغه ځمکه کښې په غور سره يې وساتئ چې زمونږ پلار، ستاسو د پلرونو خُدائ پاک، تاسو ته د ملکيت دپاره درکړې ده، ټولې هغه ورځې چې تاسو په زمکه باندې ژوند کوئ. 2هغه ټول ځايونه چې هغه قومونه چې تاسو يې شړئ خپلو بتانو ته پکښې عبادت کوى — په اوچو غرونو، غونډيو، او د هرې شنې ونې لاندې — پوره طور تباه کړئ. 3د هغوئ قربانګاهونه ونړوئ، د هغوئ مقدس ستنې ماتې کړئ، د هغوئ د اشيره ستنې وسوزوئ؛ د هغوئ د بتانو تراشلى بُتان پرې کړئ، او د هغه ځائ نه د هغوئ نوم ورک کړئ. a a v3 د اشيره ستنې هغه د لرګى تراشلى عبادتى شيان وُو چې د کنعانى دېوتې اشيره دپاره ځانګړې شوى وُو، او د بُتپرستۍ د عبادت په ځايونو کښې نصب شوى وُو. 4تاسو خپل پلار په دغه طريقه عبادت مۀ کوئ. 5بلکې هغه ځائ لټوئ چې ستاسو پلار به يې ستاسو د ټولو قبيلو نه د خپل نوم د ايښودلو او د خپل کور جوړولو دپاره غوره کړى؛ تاسو ته پکار دى چې هلته راشئ. 6هلته خپل سوزېدونکى قربانۍ او نذرانې، خپله لسمه برخه او د خپل لاس تحفه، د خپلو منتونو قربانۍ او په خوښه قربانۍ، او د خپلو رمو او ګلو اول زېږېدلى راوړئ. 7هلته، د خپل پلار په مخکښې، تاسو او ستاسو کورنۍ به هر هغه څۀ کښې چې تاسو پرې لاس اچوئ خورئ او خوشحالى کوئ، ځکه چې ستاسو پلار تاسو ته برکت درکړے دے. 8تاسو ته پکار نۀ دى چې داسې وکړئ لکه څنګه چې مونږ دلته نن کوو، چې هر څوک هغه کوى چې د هغۀ په خپلو سترګو کښې سم وى. 9ځکه چې تاسو لا تر اوسه هغه ارام او ميراث ته نۀ يئ رسېدلى چې ستاسو پلار يې تاسو ته درکوى. 10خو کله چې تاسو د يردن نه پورې شئ او هغه ځمکه کښې ميشته شئ چې ستاسو پلار يې تاسو ته د ميراث دپاره درکوى، او هغه تاسو ته ستاسو د چاپېره ټولو دښمنانو نه ارام درکړى نو تاسو په سلامتۍ سره ژوند وکړئ، 11نو هغه ځائ ته چې ستاسو پلار يې د خپل نوم د ميشته کولو دپاره غوره کوى، هلته هغه ټول څۀ راوړئ چې زۀ يې تاسو ته حُکم کوم: خپل سوزېدونکى قربانۍ او نذرانې، خپله لسمه برخه او د خپل لاس تحفه، او هغه ټولې غوره د منت قربانۍ چې تاسو يې خپل پلار ته د منت منئ. 12د خپل پلار په مخکښې خوشحالى وکړئ — تاسو، ستاسو زامن او لوڼه، ستاسو نر او ښځې نوکران، او هغه لاوى چې ستاسو په ښارونو کښې دے، ځکه چې د هغۀ ستاسو سره نۀ څۀ برخه شته او نۀ ميراث. 13خبردار اوسئ چې خپل سوزېدونکى قربانۍ په هر هغه ځائ کښې مۀ وړاندې کوئ چې تاسو يې وينئ، 14بلکې صرف په هغه ځائ کښې چې ستاسو پلار يې غوره کوى، ستاسو په يوه قبيله کښې؛ هلته خپل سوزېدونکى قربانۍ وړاندې کړئ، او هلته هغه ټول څۀ وکړئ چې زۀ يې تاسو ته حُکم کوم.
15خو تاسو کولے شئ چې په خپلو ټولو ښارونو کښې غوښه حلال کړئ او وخورئ، هر څۀ چې ستاسو زړۀ غواړى، د هغه برکت مطابق چې ستاسو پلار تاسو ته درکړے دے. ناپاک او پاک دواړه يې خوړلے شى، لکه هوسۍ او هوسے. 16خو وينه مۀ خورئ؛ هغه د اوبو په شان په زمکه باندې تويه کړئ. 17تاسو ته اجازت نۀ شته چې په خپلو ښارونو کښې د خپلو غلو لسمه برخه، نوے شراب، يا تېل وخورئ، او نۀ د خپلې رمې يا ګلې اول زېږېدلى، او نۀ ستاسو د منت کومه قربانى، ستاسو په خوښه قربانۍ، يا د خپل لاس تحفه. 18بلکې هغه د خپل پلار په مخکښې په هغه ځائ کښې وخورئ چې هغه يې غوره کوى — تاسو، ستاسو زوئ او لور، ستاسو نر او ښځه نوکر، او هغه لاوى چې ستاسو په ښارونو کښې دے؛ او د هغۀ په مخکښې په هر هغه کار کښې چې تاسو يې کوئ خوشحالى وکړئ. 19خبردار اوسئ چې تر څو تاسو په خپله ځمکه کښې ژوند کوئ هغه لاوى مۀ پرېږدئ.
20کله چې ستاسو پلار ستاسو سرحدونه پراخ کړى لکه څنګه چې يې تاسو سره وعده کړې وه، او تاسو ووايئ چې، ”زۀ به غوښه وخورم،“ ځکه چې ستاسو زړۀ غوښې ته لالچ کوى، نو تاسو د خپل زړۀ خوښې مطابق غوښه خوړلے شئ. 21کۀ هغه ځائ چې ستاسو پلار به يې د خپل نوم د ايښودلو دپاره غوره کړى ستاسو نه ډېر لرې وى، نو تاسو کولے شئ چې د هغې رمې او ګلې نه حلال کړئ چې ستاسو پلار تاسو ته درکړې ده، لکه څنګه چې ما تاسو ته حُکم درکړے وو، او په خپلو ښارونو کښې د خپلې خوښې مطابق وخورئ. 22لکه څنګه چې سړے هوسۍ او هوسے خورى، هم هغه شان تاسو هم هغه خوړلے شئ؛ ناپاک او پاک دواړه يې خوړلے شى. 23خو پوخه اراده وکړئ چې وينه ونۀ خورئ، ځکه چې وينه ژوند دے؛ د غوښې سره ژوند مۀ خورئ. 24تاسو ته پکار نۀ دى چې هغه وخورئ؛ تاسو ته پکار دى چې هغه د اوبو په شان په زمکه باندې تويه کړئ. 25هغه مۀ خورئ، دې دپاره چې ستاسو او ستاسو د پس اولاد سره ښۀ وشى، کله چې تاسو هغه څۀ وکړئ چې ستاسو د پلار په نظر کښې سم وى. 26خو خپل پاک شيان او د خپل منت قربانۍ هغه ځائ ته يوسئ چې ستاسو پلار به يې غوره کړى. 27خپل سوزېدونکى قربانۍ — غوښه او وينه — د خپل پلار په قربانګاه باندې وړاندې کړئ. د خپلو قربانيو وينه د خپل پلار د قربانګاه سره تويه کړئ، او غوښه وخورئ. 28په غور سره د دې ټولو خبرو تابعدارى وکړئ چې زۀ يې تاسو ته حُکم کوم، دې دپاره چې ستاسو او ستاسو د پس اولاد سره د تل دپاره ښۀ وشى، کله چې تاسو هغه څۀ وکړئ چې ستاسو د پلار په نظر کښې ښۀ او سم وى.
29کله چې ستاسو پلار ستاسو په مخکښې هغه قومونه له منځه يوسى چې تاسو يې د شړلو دپاره ورځئ، او تاسو هغوئ وشړئ او د هغوئ په ځمکه کښې ميشته شئ، 30خبردار اوسئ چې د هغوئ د تباه کېدو نه پس ستاسو په مخکښې د هغوئ په لارو باندې د تلو جال کښې مۀ ښکېلېږئ، او د هغوئ د بتانو په حقله تپوس مۀ کوئ چې، ”دا قومونه خپلو بتانو ته څنګه عبادت کوى؟ زۀ به هم هم هغه شان وکړم.“ 31خپل پلار په دغه طريقه عبادت مۀ کوئ، ځکه چې هغوئ د خپلو بتانو دپاره هر هغه کرکجن کار کړے دے چې ستاسو پلار ترې نفرت کوى — تردې چې هغوئ خپل زامن او لوڼه د خپلو بتانو دپاره په اور کښې سوزولى دى. 32خبردار اوسئ چې هر هغه څۀ وکړئ چې زۀ يې تاسو ته حُکم کوم؛ پکښې هيڅ شے مۀ زياتوئ، او ترې هيڅ شے مۀ کموئ.