Abia Jumeneng Ratu

Abia nguwuh-uwuh ngandharake perkarane saka sabrange lebak: Yehuda isih nduweni para imam turune Harun, kurban saben dina lan diyan, dene Israel nduweni pedhet-pedhetan lan imam gawene dhewe. Kacegat saka ngarep lan mburi, Yehuda sesambat marang Rama kita lan menang, amarga padha gumantung marang Panjenengane.

Pasal 13.

Ing taun kaping wolulas pamarentahane Prabu Yerobeam, Abia jumeneng ratu ing Yehuda. Panjenengane ngasta paprentahan telung taun ing Yerusalem; ibune asma Mikaya, putrane Uriel saka Gibea. Abia lan Yerobeam padha perang. Abia maju perang kanthi wadyabala cacahe patang atus ewu prajurit pilihan kang prakosa ing paprangan; Yerobeam nglawan Abia kanthi wolung atus ewu prajurit pilihan kang prakosa.

Abia jumeneng ing Gunung Zemaraim ing pagunungan Efraim, banjur ngandika: “He, Yerobeam lan wong Israel kabeh, padha rungokna tembungku! Apa kowe padha ora ngerti, yen Rama kita, Gusti Allahe Israel, wis maringake dhampar karajan Israel marang Prabu Dawud lan para turune ing salawase, srana prajanjian uyah? ^a Nanging Yerobeam anake Nebat—abdine Prabu Suleman anake Prabu Dawud—njedhul banjur mbalela marang bendarane. Wong-wong ora genah padha nglumpuk ngubengi dheweke, nglawan Rehabeam anake Prabu Suleman, kang isih nom lan jirih, ora bisa nanggulangi wong-wong mau.

Lan saiki kowe padha ngira bisa nanggulangi Kratone Rama kita kang ana ing tangane para turune Prabu Dawud, awit kowe iku golongan kang gedhe banget sarta nggawa pedhet-pedhet emas kang digawe dening Yerobeam kanggo dadi allah-allahmu. Apa kowe padha ora ngusir para imame Rama kita, yaiku para turune Harun lan wong Lewi, banjur ngangkat imam-imammu dhewe kaya bangsa-bangsa liya? Sapa wae kang teka nggawa sapi lanang nom lan wedhus gembel pitu bisa dadi imame barang-barang kang dudu allah.

Nanging Rama kita iku Ramane aku kabeh, lan aku kabeh ora padha ninggal Panjenengane. Para imam kang ngladeni Panjenengane iku para turune Harun, dene wong Lewi padha nindakake ayahane. Saben esuk lan sore wong-wong mau padha ngobong kurban obaran lan dupa kang arum konjuk marang Rama kita; padha nata roti ing meja emas murni lan ngrumat diyan emas, kang diurubake saben sore. Aku kabeh padha netepi dhawuhe Rama kita, nanging kowe wis padha ninggal Panjenengane. Delengen, Rama kita nunggil karo aku kabeh minangka Panutan, lan para imame nggawa kalasangka kanggo mbata-mbata nglawan kowe. He, wong Israel, aja padha nglawan Rama kita, Gusti Allahe para leluhurmu, awit kowe mesthi ora bakal menang.”

Yerobeam wis ngirimake wong pandhelikan ngubengi, supaya nekani wong Yehuda saka mburi; wadyabalane madhep marang wong Yehuda, dene wong pandhelikan ana ing mburine. Wong Yehuda padha noleh, weruh yen diserang saka ngarep lan mburi, banjur padha sesambat marang Rama kita; para imam padha ngunekake kalasangka. Wong Yehuda padha nywara surak perang, lan nalika padha surak, Rama kita banjur ngawonake Yerobeam lan wong Israel kabeh ana ing ngarepe Abia lan wong Yehuda. Wong Israel padha mlayu saka ngarepe wong Yehuda, lan Rama kita masrahake wong-wong mau marang tangane wong Yehuda. Abia lan wadyabalane numpes wong-wong mau nganti akeh banget kang mati; cacahe wong pilihan Israel kang gugur ana limang atus ewu. Dadine nalika iku wong Israel padha kasoran, lan wong Yehuda padha menang, amarga padha sumendhe marang Rama kita, Gusti Allahe para leluhure. Abia banjur mburu Yerobeam sarta ngrebut kutha-kutha saka tangane—yaiku Betel sapedesane, Yesana sapedesane, lan Efron sapedesane.

Yerobeam ora bisa mbalekake kekuwatane maneh sajrone jamane Abia isih urip, lan Rama kita nggebag dheweke, nganti mati. Nanging Abia saya kuwat. Panjenengane mengku garwa patbelas, sarta kagungan putra kakung rolikur lan putra putri nembelas. Dene lelakone Abia liyane, tindak-tanduke sarta pangandikane, iku katulis ing kitab tapsire Nabi Ido.