Abia bestyg die troon
Abia roep sy saak oor die vallei uit: Juda het nog Aäron se priesters, die daaglikse offers en die lamp, terwyl Israel kalwers en selfgemaakte priesters het. Van voor en agter in 'n hinderlaag vasgekeer, roep Juda tot ons Vader en wen, omdat hulle op Hom vertrou het.
13 1In die agtiende jaar van koning Jerobeam het Abia koning van Juda geword. 2Hy het drie jaar lank in Jerusalem geregeer. Sy moeder was Migaja, die dogter van Uriël van Gibea. Abia en Jerobeam het oorlog teen mekaar gevoer. 3Abia het die stryd aangeknoop met ’n leër van 400 000 uitgesoekte krygers, magtig in die oorlog; Jerobeam het teen hom in slagorde opgestel met 800 000 uitgesoekte, magtige krygers.
4Abia het op die berg Semaráim in die bergland van Efraim gaan staan en gesê: “Luister na my, Jerobeam en die hele Israel! 5Weet julle dan nie dat ons Vader, die God van Israel, deur ’n soutverbond die troon van Israel vir altyd aan Dawid en sy seuns gegee het nie? a a v5 ’n Soutverbond was ’n plegtige, blywende ooreenkoms; sout het kos bewaar en ’n blywende, onverbreekbare verbintenis gesimboliseer. 6Maar Jerobeam, die seun van Nebat — ’n dienaar van Salomo, die seun van Dawid — het opgestaan en teen sy heer in opstand gekom. 7Niksnuttige manne het rondom hom byeengekom en Rehabeam, die seun van Salomo, uitgedaag — hy was jonk en skugter en kon nie teen hulle standhou nie.
8Nou dink julle julle kan standhou teen die koninkryk van ons Vader wat in die hande van die seuns van Dawid is, omdat julle ’n groot menigte is en die goue kalwers het wat Jerobeam vir julle as gode gemaak het. 9Het julle nie die priesters van ons Vader, die seuns van Aäron, en die Leviete verdryf nie, en julle eie priesters aangestel soos die ander nasies nie? Elkeen wat met ’n jong bul en sewe ramme kom, kan ’n priester word van dinge wat nie gode is nie.
10Maar ons Vader is ons s’n, en ons het hom nie verlaat nie. Die priesters wat hom dien, is die seuns van Aäron, en die Leviete is besig met hulle werk. 11Elke môre en elke aand brand hulle vir ons Vader brandoffers en geurige wierook; hulle sit die rye brood op die tafel van suiwer goud en versorg die goue lampstaander wat elke aand aangesteek word. Ons onderhou die opdrag van ons Vader, maar julle het hom verlaat. 12Kyk, ons Vader is met ons aan ons hoof, en sy priesters het trompette om alarm teen julle te blaas. Israeliete, moenie teen ons Vader, die God van julle voorvaders, veg nie, want julle sal nie slaag nie.”
13Jerobeam het ’n hinderlaag rondom gestuur om van agter af op hulle af te kom; sy magte was voor Juda, en die hinderlaag was agter hulle. 14Juda het omgedraai en gesien dat die stryd hulle van voor en van agter bedreig. Toe roep hulle tot ons Vader, en die priesters blaas die trompette. 15Die manne van Juda het die krygsgeroep aangehef, en terwyl hulle geroep het, het ons Vader Jerobeam en die hele Israel voor Abia en Juda verslaan. 16Die volk van Israel het voor Juda gevlug, en ons Vader het hulle in die hand van Juda oorgegee. 17Abia en sy leër het hulle ’n swaar slag toegedien; 500 000 uitgesoekte manne van Israel het dood neergeval. 18So is Israel destyds verneder, en Juda het geseëvier omdat hulle op ons Vader, die God van hulle voorvaders, gesteun het. 19Abia het Jerobeam agtervolg en stede van hom afgeneem — Bet-El en sy omliggende dorpe, Jesana en sy omliggende dorpe, en Efron en sy omliggende dorpe.
20Jerobeam het nooit weer sy krag herwin solank Abia gelewe het nie, en ons Vader het hom getref, en hy het gesterf. 21Maar Abia het sterk geword. Hy het veertien vroue geneem en twee-en-twintig seuns en sestien dogters gehad. 22Die res van die dade van Abia, sy optrede en sy woorde, is opgeteken in die uitleg van die profeet Iddo.
