دوم تواریخ 13

13 ¹در سال هجدهمِ سلطنتِ یَرُبعامِ پادشاه، ابیّا پادشاهِ یهودا شد. ²او سه سال در اورشلیم سلطنت کرد؛ نامِ مادرش میکایا، دخترِ اوریئیلِ جِبعه‌ای بود. میان ابیّا و یَرُبعام جنگ درگرفت. ³ابیّا با سپاهی از چهارصد هزار مردِ جنگیِ برگزیده و دلاور به نبرد پرداخت؛ و یَرُبعام با هشتصد هزار مردِ برگزیده و دلاور در برابرِ او صف‌آرایی کرد.

⁴ابیّا بر کوهِ صَمارایِم، در کوهستانِ اِفرایِم ایستاد و گفت: «ای یَرُبعام و تمامیِ اسرائیل، به من گوش دهید! ⁵آیا نمی‌دانید که پدر ما، خدای اسرائیل، پادشاهیِ اسرائیل را برای همیشه، به عهدِ نمک، به داوود و پسرانش بخشیده است؟ ^a a v5 عهدِ نمک پیمانی رسمی و پایدار بود؛ نمک خوراک را حفظ می‌کرد و نمادی از تعهدی ماندگار و ناگسستنی بود. ⁶اما یَرُبعام، پسرِ نِباط، خادمِ سلیمان پسرِ داوود، برخاست و بر ضدِ سرورِ خود سر به شورش برداشت. ⁷مردانی بی‌ارزش گِردِ او جمع شدند و در برابرِ رِحُبعام پسرِ سلیمان، که جوان و کم‌دل بود و نمی‌توانست در برابرشان بایستد، گردنکشی کردند.

⁸و اکنون شما گمان می‌کنید که می‌توانید در برابرِ پادشاهیِ پدر ما، که در دستِ پسرانِ داوود است، مقاومت کنید، چون جمعیتی انبوه‌اید و گوساله‌های طلاییِ ساخته‌شده به دستِ یَرُبعام را همچون خدایانِ خود همراه دارید. ⁹آیا کاهنانِ پدر ما، پسرانِ هارون و لاویان را بیرون نرانده‌اید و همچون قوم‌های دیگر برای خود کاهنان قرار نداده‌اید؟ هر که با گوساله‌ای جوان و هفت قوچ بیاید، می‌تواند کاهنِ آنچه خدایان نیستند بشود.

¹⁰اما پدر ما از آنِ ماست و ما او را ترک نکرده‌ایم. کاهنانی که او را خدمت می‌کنند پسرانِ هارون‌اند و لاویان به کارِ خود مشغول‌اند. ¹¹هر بامداد و شامگاه برای پدر ما قربانی‌های سوختنی و بخورِ خوشبو می‌سوزانند؛ نان را به ردیف بر میزِ طلای ناب می‌نهند و چراغدانِ طلا را که هر شب افروخته می‌شود، نگاه می‌دارند. ما ودیعتِ پدر ما را نگاه می‌داریم، اما شما او را ترک کرده‌اید. ¹²اینک، پدر ما با ماست و پیشاپیشِ ماست، و کاهنانش کَرِناها دارند تا در برابرِ شما نعرهٔ جنگ برآورند. ای اسرائیلیان، با پدر ما، خدای پدرانتان، مجنگید، زیرا پیروز نخواهید شد.»

¹³یَرُبعام کمینی به گِردِ آنان فرستاده بود تا از پشتِ سرشان درآیند؛ چنان‌که نیروهایش پیشِ روی یهودا بودند و کمین در پشتِ سرشان. ¹⁴چون یهودا رو برگرداند و دید که از پیش و پس درگیرِ نبردند، نزدِ پدر ما فریاد برآوردند و کاهنان کَرِناها را نواختند. ¹⁵مردانِ یهودا نعرهٔ جنگ برآوردند، و چون نعره زدند، پدر ما یَرُبعام و تمامیِ اسرائیل را در برابرِ ابیّا و یهودا شکست داد. ¹⁶قومِ اسرائیل از برابرِ یهودا گریختند و پدر ما ایشان را به دستِ یهودا تسلیم کرد. ¹⁷ابیّا و سپاهش ضربتی سنگین بر آنان وارد آوردند؛ و پانصد هزار مردِ برگزیدهٔ اسرائیل کشته بر زمین افتادند. ¹⁸پس در آن هنگام اسرائیل خوار شد و یهودا پیروز گشت، زیرا بر پدر ما، خدای پدرانشان، تکیه کرده بودند. ¹⁹ابیّا یَرُبعام را تعقیب کرد و شهرهایی از او گرفت: بیت‌ئیل و روستاهایش، یِشانَه و روستاهایش، و اِفرون و روستاهایش را.

²⁰یَرُبعام در تمامِ روزگارِ ابیّا دیگر نیرو نگرفت، و پدر ما او را زد و او مرد. ²¹اما ابیّا نیرومند شد. او چهارده زن گرفت و بیست‌ودو پسر و شانزده دختر داشت. ²²باقیِ کارهای ابیّا، رفتارها و سخنانش، در تفسیرِ عِدّوی نبی نوشته شده است.