Ο Αβιά ανεβαίνει στον θρόνο

Ο Αβιά φωνάζει τα επιχειρήματά του απέναντι στην κοιλάδα: ο Ιούδας έχει ακόμη τους ιερείς του Ααρών, τις καθημερινές προσφορές και τη λυχνία, ενώ ο Ισραήλ έχει μοσχάρια και αυτοσχέδιους ιερείς. Πιασμένος σε ενέδρα από μπρος και από πίσω, ο Ιούδας κραυγάζει στον Πατέρα μας και νικά, επειδή στηρίχτηκαν σε αυτόν.

Κεφάλαιο 13.

Τον δέκατο όγδοο χρόνο της βασιλείας του βασιλιά Ιεροβοάμ, ο Αβιά έγινε βασιλιάς του Ιούδα. Βασίλεψε τρία χρόνια στην Ιερουσαλήμ· η μητέρα του ήταν η Μιχαϊά, κόρη του Ουριήλ από τη Γαβαά. Ο Αβιά κι ο Ιεροβοάμ βγήκαν σε πόλεμο. Ο Αβιά μπήκε στη μάχη με στρατό 400.000 επίλεκτων πολεμιστών, γενναίων στον πόλεμο· ο Ιεροβοάμ παρατάχθηκε εναντίον του με 800.000 επίλεκτους, γενναίους πολεμιστές.

Ο Αβιά στάθηκε στο όρος Σεμαραΐμ, στην ορεινή περιοχή του Εφραΐμ, και είπε: «Ακούστε με, Ιεροβοάμ κι όλος ο Ισραήλ! Δεν ξέρετε ότι ο Πατέρας μας, ο Θεός του Ισραήλ, έδωσε στον Δαβίδ και στους γιους του τον θρόνο του Ισραήλ για πάντα, με διαθήκη αλατιού; ^a Αλλά ο Ιεροβοάμ, ο γιος του Ναβάτ —δούλος του Σολομώντα, του γιου του Δαβίδ— σηκώθηκε κι επαναστάτησε εναντίον του κυρίου του. Τιποτένιοι άνθρωποι μαζεύτηκαν γύρω του, αψηφώντας τον Ροβοάμ, τον γιο του Σολομώντα, που ήταν νέος και δειλός και δεν μπορούσε να τους αντισταθεί.

Τώρα νομίζετε πως μπορείτε να αντισταθείτε στη βασιλεία του Πατέρα μας, που βρίσκεται στα χέρια των γιων του Δαβίδ, επειδή είστε ένα τεράστιο πλήθος με τα χρυσά μοσχάρια που έκανε ο Ιεροβοάμ για θεούς σας. Δε διώξατε τους ιερείς του Πατέρα μας, τους γιους του Ααρών και τους Λευίτες, και δε φτιάξατε δικούς σας ιερείς όπως τα άλλα έθνη; Όποιος έρχεται μ’ έναν νεαρό ταύρο κι εφτά κριάρια μπορεί να γίνει ιερέας πραγμάτων που δεν είναι θεοί.

Όμως ο Πατέρας μας είναι δικός μας, κι εμείς δεν τον εγκαταλείψαμε. Οι ιερείς που τον υπηρετούν είναι οι γιοι του Ααρών, κι οι Λευίτες βρίσκονται στο έργο τους. Κάθε πρωί και κάθε βράδυ προσφέρουν στον Πατέρα μας ολοκαυτώματα κι ευωδιαστό θυμίαμα· βάζουν σειρές ψωμιού στο τραπέζι από καθαρό χρυσάφι και φροντίζουν τη χρυσή λυχνία, που ανάβει κάθε βράδυ. Εμείς τηρούμε την εντολή του Πατέρα μας, εσείς όμως τον εγκαταλείψατε. Δείτε, ο Πατέρας μας είναι μαζί μας, επικεφαλής μας, κι οι ιερείς του έχουν σάλπιγγες για να σημάνουν συναγερμό εναντίον σας. Ισραηλίτες, μην πολεμάτε τον Πατέρα μας, τον Θεό των προγόνων σας, γιατί δε θα νικήσετε».

Ο Ιεροβοάμ είχε στείλει ενέδρα ολόγυρα, για να έρθει από πίσω τους· οι δυνάμεις του αντιμετώπιζαν τον Ιούδα, κι η ενέδρα ήταν πίσω τους. Ο Ιούδας γύρισε, είδε τη μάχη να τον αντιμετωπίζει μπροστά και πίσω, κι έκραξε στον Πατέρα μας· κι οι ιερείς σάλπισαν τις σάλπιγγες. Οι άντρες του Ιούδα έβγαλαν την πολεμική κραυγή, κι όπως φώναζαν, ο Πατέρας μας χτύπησε τον Ιεροβοάμ κι όλον τον Ισραήλ μπροστά στον Αβιά και στον Ιούδα. Ο λαός του Ισραήλ τράπηκε σε φυγή μπροστά στον Ιούδα, κι ο Πατέρας μας τους παρέδωσε στον Ιούδα. Ο Αβιά κι ο στρατός του τους κατάφεραν βαρύ χτύπημα· 500.000 επίλεκτοι άντρες του Ισραήλ έπεσαν νεκροί. Έτσι ταπεινώθηκε τότε ο Ισραήλ, κι ο Ιούδας νίκησε, επειδή στηρίχτηκαν στον Πατέρα μας, τον Θεό των προγόνων τους. Ο Αβιά καταδίωξε τον Ιεροβοάμ, παίρνοντάς του πόλεις —τη Βαιθήλ και τα χωριά της, την Ιεσανά και τα χωριά της, την Εφρών και τα χωριά της.

Ο Ιεροβοάμ δεν ξαναβρήκε τη δύναμή του όσο ζούσε ο Αβιά, κι ο Πατέρας μας τον χτύπησε, κι εκείνος πέθανε. Ο Αβιά όμως δυνάμωσε. Παντρεύτηκε δεκατέσσερις γυναίκες κι απέκτησε είκοσι δύο γιους και δεκαέξι κόρες. Τα υπόλοιπα έργα του Αβιά, οι πράξεις του και τα λόγια του, είναι γραμμένα στο υπόμνημα του προφήτη Ιδδώ.