Abiyo taxtga oʻtiradi

Abiyo vodiy osha baland ovozda oʻz daʼvosini aytadi: Yahudoda hamon Horunning ruhoniylari, kundalik qurbonliklar va chiroq bor, Isroilda esa buzoqlar va oʻzi tayinlagan ruhoniylar. Old va orqadan pistirmaga tushgan Yahudo Otamizga faryod qiladi va gʻalaba qozonadi, chunki ular Unga tayanishgan edi.

13-bob.

Shoh Yarobom hukmronligining oʻn sakkizinchi yilida Abiyo Yahudoga shoh boʻldi. U Quddusda uch yil hukmronlik qildi. Uning onasi Gibalik Uriyolning qizi Mixayo edi. Abiyo bilan Yarobom oʻrtasida urush boshlandi. Abiyo jangga urushda jasur, saralangan toʻrt yuz ming jangchidan iborat qoʻshin bilan kirdi. Yarobom esa unga qarshi saralangan, botir sakkiz yuz ming jangchi bilan saf tortdi.

Abiyo Efrayim togʻli oʻlkasidagi Zemorayim togʻida turib dedi: “Ey Yarobom va butun Isroil, meni tinglanglar! Isroil xalqining Xudosi boʻlgan Otamiz Isroil taxtini tuz ahdi orqali Dovud bilan uning oʻgʻillariga abadiy berganini bilmaysizlarmi? ^a Lekin Dovud oʻgʻli Sulaymonning xizmatkori boʻlgan Nabot oʻgʻli Yarobom oʻz xoʻjayiniga qarshi bosh koʻtarib, isyon qildi. Uning atrofiga arzimas kimsalar toʻplanib, yosh va qoʻrqoq, ularga qarshi tura olmagan Sulaymon oʻgʻli Raxabomga qarshi chiqdilar.

Endi sizlar Dovud oʻgʻillari qoʻlidagi Otamizning Shohligiga qarshi tura olamiz deb oʻylaysizlar, chunki sizlar katta oloma boʻlib, yoningizda Yarobom sizlarga xudolar qilib yasagan oltin buzoqlar bor. Sizlar Otamizning ruhoniylarini — Horun oʻgʻillari bilan levilarni — quvib chiqarib, boshqa xalqlar kabi oʻzlaringizga ruhoniylar tayinlamadingizmi? Bir yosh buqa va yettita qoʻchqor bilan kelgan har qanday kishi xudo boʻlmagan narsalarning ruhoniysi boʻla oladi.

Ammo bizning Otamiz Oʻzimiznikidir, biz Uni tark etganimiz yoʻq. Unga xizmat qiladigan ruhoniylar Horun oʻgʻillaridir, levilar esa oʻz ishlarini bajarmoqdalar. Ular har kuni ertalab va kechqurun Otamizga kuydiriladigan qurbonliklar va xushboʻy tutatqilarni kuydiradilar; sof oltin stol ustiga nonlarni tizib qoʻyadilar va har kecha yoqiladigan oltin chirogʻdonga qaraydilar. Biz Otamizning amrini bajaramiz, sizlar esa Uni tark etgansizlar. Mana, Otamiz biz bilan birga, boshimizdadir, Uning ruhoniylari esa sizlarga qarshi jang karnaylarini chalishga tayyor turibdilar. Ey Isroil xalqi, ota-bobolaringizning Xudosi boʻlgan Otamizga qarshi urushmanglar, chunki gʻalaba qozonolmaysizlar.”

Yarobom orqa tomondan hujum qilish uchun pistirma qoʻyib yuborgan edi. Shunday qilib, uning qoʻshini Yahudoga roʻbaroʻ turardi, pistirmasi esa ularning orqasida edi. Yahudo oʻgirilib, jang old va orqa tomondan ularga qarshi ekanini koʻrgach, Otamizga nido qildilar. Ruhoniylar esa karnay chaldilar. Yahudo jangchilari jang hayqirigʻini koʻtardilar. Ular hayqirayotganda, Otamiz Abiyo bilan Yahudo oldida Yarobom va butun Isroilni tor-mor qildi. Isroil xalqi Yahudo oldidan qochdi, Otamiz esa ularni Yahudo qoʻliga topshirdi. Abiyo va uning qoʻshini ularga ogʻir zarba berdi; Isroilning besh yuz ming saralangan jangchisi halok boʻlib yiqildi. Shunday qilib, oʻsha kuni Isroil tiz bukdi, Yahudo esa gʻalaba qozondi, chunki ular ota-bobolarining Xudosi boʻlgan Otamizga tayangan edilar. Abiyo Yarobomni quvib, undan shaharlarni — Baytil va uning qishloqlarini, Yeshano va uning qishloqlarini, Efron va uning qishloqlarini tortib oldi.

Abiyoning hayoti davomida Yarobom hech qachon oʻz kuchini tiklay olmadi. Otamiz uni urib yiqitdi va u oʻldi. Abiyo esa kuchaydi. U oʻn toʻrtta xotin oldi va yigirma ikki oʻgʻil hamda oʻn olti qizga ega boʻldi. Abiyoning qolgan ishlari, uning yoʻllari va soʻzlari Iddo paygʻambarning sharhida yozilgan.