Aviya Tahta Çıkıyor

Aviya davasını vadinin öbür yakasına haykırır: Yahuda'da hâlâ Harun'un kâhinleri, günlük sunular ve kandil var; İsrail'de ise buzağılar ve kendi kendini atamış kâhinler. Önden ve arkadan pusuya düşürülen Yahuda, Babamıza yakarır ve kazanır, çünkü O'na güvenmişlerdir.

Bölüm 13.

Kral Yarovam'ın krallığının on sekizinci yılında Aviya Yahuda Kralı oldu. Yeruşalim'de üç yıl krallık yaptı. Annesi Giva'lı Uriel'in kızı Mikaya'ydı. Aviya ile Yarovam arasında savaş çıktı. Aviya seçme yiğit dört yüz bin savaşçıdan oluşan bir orduyla savaşa girdi; Yarovam da ona karşı seçme yiğit sekiz yüz bin savaşçıyla dizildi.

Aviya Efrayim'in dağlık bölgesindeki Semarayim Dağı'nda durup şöyle dedi: «Ey Yarovam ve bütün İsrail, beni dinleyin! İsrail'in Tanrısı Babamız'ın, İsrail'in tahtını bir tuz antlaşmasıyla sonsuza dek Davut'a ve oğullarına verdiğini bilmiyor musunuz? ^a Ama Davut oğlu Süleyman'ın kulu olan Nevat oğlu Yarovam kalkıp efendisine karşı ayaklandı. Değersiz adamlar çevresinde toplanarak, genç ve deneyimsiz olan, onlara karşı koyamayan Süleyman oğlu Rehavam'a meydan okudular.

Şimdi de Davut'un oğullarının elindeki Babamız'ın egemenliğine karşı koyabileceğinizi sanıyorsunuz; çünkü büyük bir kalabalıksınız ve tanrılarınız olsun diye Yarovam'ın yaptığı altın buzağılara sahipsiniz. Harun'un oğulları olan Babamız'ın kâhinlerini ve Levililer'i kovmadınız mı, öbür ulusların halkları gibi kendinize kâhinler atamadınız mı? Genç bir boğa ve yedi koçla gelen herkes, tanrı olmayan şeylerin kâhini olabiliyor.

Ama Babamız bizimdir, biz O'nu bırakmadık. O'na hizmet eden kâhinler Harun'un oğullarıdır, Levililer de kendi görevlerinin başındadır. Her sabah ve her akşam Babamız'a yakmalık sunular ve güzel kokulu buhur sunarlar; saf altın masanın üzerine ekmek dizerler ve her akşam yakılan altın kandilliğe bakarlar. Biz Babamız'ın buyruğunu yerine getiriyoruz, ama siz O'nu bıraktınız. İşte Babamız başımızda bizimle birlikte; O'nun kâhinleri de size karşı savaş çağrısı yapmak için borazanlara sahip. Ey İsrailliler, atalarınızın Tanrısı Babamız'a karşı savaşmayın; çünkü başaramazsınız.»

Yarovam arkalarından gelmek üzere çevrelerine pusu kurmuştu; kendi kuvvetleri Yahuda'nın karşısında, pusu ise arkalarındaydı. Yahudalılar dönüp önlerinde ve arkalarında savaşla karşı karşıya olduklarını görünce Babamız'a yakardılar; kâhinler de borazanları çaldı. Yahudalılar savaş çığlığı attılar; onlar çığlık atarken Babamız, Yarovam'ı ve bütün İsrail'i Aviya'yla Yahuda'nın önünde bozguna uğrattı. İsrail halkı Yahudalılar'ın önünden kaçtı; Babamız onları Yahuda'nın eline teslim etti. Aviya ve ordusu onlara ağır bir darbe indirdi; İsrail'in seçme adamlarından beş yüz bini öldürüldü. Böylece o dönemde İsrail alçaltıldı, Yahudalılar ise atalarının Tanrısı Babamız'a dayandıkları için üstün geldiler. Aviya, Yarovam'ı kovaladı ve ondan kentler ele geçirdi: Beytel'i ve köylerini, Yeşana'yı ve köylerini, Efron'u ve köylerini.

Yarovam, Aviya yaşadığı sürece bir daha gücünü toplayamadı; Babamız onu vurdu ve öldü. Ama Aviya güçlendi. On dört kadınla evlendi; yirmi iki oğlu, on altı kızı oldu. Aviya'nın yaptığı öbür işler, tuttuğu yollar ve söyledikleri Peygamber İddo'nun yorumunda yazılıdır.