Abija Jumeneng Raja

Abia ngagorowok nétélakeun perkarana meuntas lebak: Yuda masih kénéh boga imam-imam turunan Harun, kurban-kurban sapopoé jeung lampu, sedengkeun Israil boga anak sapi jeung imam-imam jieunan sorangan. Dikepung ti hareup jeung ti tukang, Yuda ngagero ka Rama urang sarta meunang, sabab maranéhna ngandelkeun Mantenna.

Pasal 13.

Dina taun kadalapan belas pamarentahan Raja Yerobeam, Abija jumeneng raja di Yuda. Anjeunna marentah tilu taun lilana di Yerusalem; ibuna jenenganana Mikaya, putri Uriel ti Gibea. Abija jeung Yerobeam perang. Abija maju perang kalawan balad 400.000 prajurit pilihan, garagah di medan perang; Yerobeam ngajajarkeun baladna 800.000 prajurit pilihan nu garagah pikeun ngalawan.

Abija ngadeg di Gunung Semaraim di pagunungan Epraim, tuluy saurna, “Darengekeun Kami, eh Yerobeam katut sakumna urang Israil! Naha maraneh teu nyaraho yen Rama urang, Allah Israil, geus maparin tahta Israil ka Daud jeung turunanana salalanggengna, ku jalan hiji perjangjian uyah? ^a Tapi Yerobeam bin Nebat—abdi Suleman bin Daud—cengkat tuluy barontak ngalawan dununganana. Jalma-jalma nu teu paruguh ngagimbung ka manehna, ngalawan Rehabeam bin Suleman, anu ngora keneh tur lustreun, teu kuat nahan maranehna.

Ayeuna maraneh ngarasa bisa ngalawan Karajaan Rama urang nu aya dina kakawasaan turunan Daud, lantaran maraneh jadi balad anu kacida gedena jeung mawa anak sapi emas beunang Yerobeam nyieun pikeun jadi allah-allah maraneh. Lain maraneh geus ngusir imam-imam Rama urang, turunan Harun jeung urang Lewi, tuluy ngangkat imam sorangan cara bangsa-bangsa sejen? Saha bae nu datang mawa anak sapi jalu jeung tujuh domba jalu bisa jadi imam tina barang-barang anu lain allah.

Tapi ari kami mah, Rama urang teh tetep Rama urang, sarta kami henteu ninggalkeun Mantenna. Imam-imam anu ngalalayanan ka Mantenna teh turunan Harun, sarta urang Lewi keur ngalakonan pagaweanana. Unggal isuk jeung unggal sore maranehna ngahaturkeun ka Rama urang kurban beuleuman jeung menyan nu seungit; maranehna ngajajarkeun roti dina meja emas murni sarta ngurus palita emas, anu ditaranganan unggal sore. Kami ngalakonan parentah Rama urang, ari maraneh geus ninggalkeun Mantenna. Tuh, Rama urang nyarengan ka kami minangka panghulu, sarta imam-imam Mantenna nyarekel sangkakala pikeun nyadakeun tanda perang ngalawan maraneh. Eh urang Israil, ulah merangan Rama urang, Allah karuhun maraneh, sabab maraneh moal bisa unggul.”

Yerobeam geus ngutus balad panyerang nu disumputkeun di tukang, sina nyerang ti pengker; baladna nyanghareupan Yuda, ari nu disumputkeun aya di tukangeunana. Waktu urang Yuda ngalieuk, katembong perang ti hareup jeung ti tukang, tuluy maranehna sasambat ka Rama urang; ari imam-imam niup sangkakala. Urang Yuda tuluy surak sora perang, sarta waktu maranehna surak, Rama urang ngelehkeun Yerobeam jeung sakumna urang Israil di payuneun Abija jeung Yuda. Urang Israil kalabur ti hareupeun urang Yuda, sarta Rama urang masrahkeun maranehna kana leungeun urang Yuda. Abija jeung baladna ngagempur maranehna kacida rongkahna; 500.000 jalma pilihan ti Israil paraeh. Nya kitu urang Israil eleh harita, ari urang Yuda unggul lantaran maranehna sumender ka Rama urang, Allah karuhunna. Abija ngudag Yerobeam, tuluy ngarebut sababaraha kota ti anjeunna—Betel katut desa-desana, Yesana katut desa-desana, jeung Epron katut desa-desana.

Yerobeam teu bisa deui ngumpulkeun kakuatanana salila Abija jumeneng, sarta Rama urang ngagebug manehna, tuluy manehna maot. Tapi Abija beuki kuat. Anjeunna nikah ka opat belas awewe sarta kagungan dua puluh dua putra jeung genep belas putri. Kajadian-kajadian sejenna ti jaman Abija, kalakuan jeung omonganana, geus ditulis dina catetan Nabi Ido.