ابياه جو تخت تي ويهڻ
ابياہ وادي پار رڙ ڪري پنهنجو موقف ٻڌائي ٿو: يهوداہ وٽ اڃا هارون جا ڪاهن، روزانيون قربانيون ۽ ڏيئو آهي، جڏهن ته اسرائيل وٽ گابا ۽ پاڻ ٺاهيل ڪاهن آهن. اڳيان ۽ پٺيان گهيرجي وڃڻ تي، يهوداہ اسان جي پيءُ کي پڪاري ٿو ۽ کٽي ٿو، ڇاڪاڻ ته انهن مٿس ڀروسو ڪيو.
13 1يربعام بادشاهه جي ارڙهين سال ۾ ابياه يهوداه جو بادشاهه ٿيو. 2هن يروشلم ۾ ٽي سال بادشاهي ڪئي؛ سندس ماءُ جو نالو ميڪاياه هو، جيڪا جبعه جي اوريل جي ڌيءُ هئي. ابياه ۽ يربعام ۾ جنگ لڳي. 3ابياه چار لک چونڊ جنگجو، جيڪي جنگ ۾ زورآور هئا، انهن جي لشڪر سان جنگ ۾ لهي آيو؛ يربعام اٺ لک چونڊ زورآور جنگجو وٺي سندس مقابلي ۾ صف آرا ٿيو.
4ابياه افرائيم جي جبلن واري ملڪ ۾ زمرائيم جبل تي بيهي چيو تہ ”اي يربعام ۽ سمورا اسرائيلي، مون کي ٻڌو! 5ڇا اوهان کي خبر ناهي تہ اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا، دائود ۽ سندس پٽن کي لوڻ جي عهد سان اسرائيل جو تخت هميشه لاءِ ڏنو آهي؟ a a v5 لوڻ جو عهد هڪ سنجيده ۽ دائمي معاهدو هو؛ لوڻ کاڌي کي سانڍيندو هو ۽ هميشه رهندڙ، اڻٽٽ واعدي جي علامت هو. 6پر نباط جو پٽ يربعام، جيڪو دائود جي پٽ سليمان جو نوڪر هو، اٿيو ۽ پنهنجي مالڪ خلاف بغاوت ڪيائين. 7ڪجهه ڪمينا ماڻهو اچي ساڻس گڏيا، ۽ سليمان جي پٽ رحبعام جي مقابلي ۾ زور ڏيکاريائون، جيڪو جوان ۽ ڊڄڻو هو ۽ کين روڪي نہ سگهيو.
8هاڻي اوهان سمجهو ٿا تہ دائود جي پٽن جي هٿ ۾ اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ جو مقابلو ڪري سگهندا، ڇاڪاڻ تہ اوهان وڏو ميڙ آهيو ۽ اوهان سان گڏ سون جا ٻڇڙا آهن، جيڪي يربعام اوهان جي معبودن لاءِ ٺاهيا. 9ڇا اوهان اسان جي پيءُ جي ڪاهنن، هارون جي پٽن ۽ لاوين کي ڪڍي نہ ڇڏيو، ۽ ٻين قومن وانگر پنهنجا ڪاهن نہ ٺاهيا؟ جيڪو بہ هڪ جوان ڍڳو ۽ ست رڍون کڻي ايندو، سو انهن شين جو ڪاهن ٿي سگهي ٿو جيڪي خدا ئي ناهن.
10پر اسان جو پيءُ اسان جو آهي، ۽ اسان کيس نہ ڇڏيو آهي. سندس خدمت ڪندڙ ڪاهن هارون جا پٽ آهن، ۽ لاوي پنهنجي ڪم ۾ لڳل آهن. 11هر صبح ۽ شام اهي اسان جي پيءُ لاءِ سوختني قربانيون ۽ خوشبودار ڌوڻو ساڙين ٿا؛ خالص سون جي ميز تي ماني جون قطارون رکن ٿا ۽ سون جي شمعدان کي سنڀالين ٿا، جيڪو هر شام ٻاريو وڃي ٿو. اسان اسان جي پيءُ جي ذميواري نڀايون ٿا، پر اوهان کيس ڇڏي ڏنو آهي. 12ڏسو، اسان جو پيءُ اسان سان گڏ اسان جو اڳواڻ آهي، ۽ سندس ڪاهنن وٽ اوهان خلاف خطري جو آواز ڏيڻ لاءِ توتارا آهن. اي اسرائيليو، اسان جي پيءُ، پنهنجي ابن ڏاڏن جي خدا، سان نہ وڙهو، ڇو تہ اوهان ڪامياب نہ ٿيندا.“
13يربعام چوڌاري گهات لڳائڻ لاءِ ماڻهو موڪليا هئا، تہ اهي پٺيان کان اچن؛ هن جو لشڪر يهوداه جي سامهون هو ۽ گهات وارا سندن پٺيان هئا. 14يهوداه مڙي ڏٺو تہ جنگ سندن اڳيان ۽ پٺيان آهي؛ تڏهن اسان جي پيءُ کي دانهن ڪيائون، ۽ ڪاهنن توتارا وڄايا. 15پوءِ يهوداه جي ماڻهن جنگ جو نعرو هنيو؛ ۽ جيئن ئي هنن نعرو هنيو، تيئن اسان جي پيءُ يربعام ۽ سمورن اسرائيلين کي ابياه ۽ يهوداه جي اڳيان ڌڪ هنيو. 16اسرائيل جا ماڻهو يهوداه جي اڳيان ڀڄي ويا، ۽ اسان جي پيءُ کين يهوداه جي هٿ ۾ ڏئي ڇڏيو. 17ابياه ۽ سندس لشڪر کين وڏي مار ڏني؛ اسرائيل جا پنج لک چونڊ ماڻهو ڪري مري ويا. 18تنهنڪري انهيءَ وقت اسرائيل نيچو ٿيو، ۽ يهوداه غالب آيو، ڇاڪاڻ تہ هنن پنهنجي ابن ڏاڏن جي خدا، اسان جي پيءُ تي ڀروسو ڪيو هو. 19ابياه يربعام جي پٺيان لڳي، کانئس شهر کسي ورتا: بيت-ايل ۽ ان جا ڳوٺ، يشانه ۽ ان جا ڳوٺ، افرون ۽ ان جا ڳوٺ.
20ابياه جي حياتيءَ ۾ يربعام وري ڪڏهن بہ پنهنجي طاقت حاصل نہ ڪري سگهيو، ۽ اسان جي پيءُ کيس ڌڪ هنيو تہ هو مري ويو. 21پر ابياه زورائتو ٿيندو ويو. هن چوڏهن زالون ورتيون ۽ سندس ٻاويهه پٽ ۽ سورهن ڌيئرون ٿيون. 22ابياه جا باقي ڪم، سندس هلت چلت ۽ چوڻيون، نبي عدو جي تفسير ۾ لکيل آهن.
