ڇپيل
ڪتاب

آسا پيءُ کي ڳولهي ٿو ۽ آرام لهي ٿو

آسا ڌارين قربان گاهون ۽ اوچيون جايون ختم ڪري ٿو، ۽ ملڪ کي تعمير لاءِ ڏهه سال امن ملي ٿو. جڏهن ڏهه لک ڪوشين جو لشڪر چڙهي اچي ٿو، ته سندس دعا آهي ته رڳو سندس پيءُ ئي طاقتورن جي مقابلي ۾ ڪمزورن جي مدد ڪري سگهي ٿو — ۽ ڪوشي ٽٽي پون ٿا.

باب 14.

ابياه پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ ستو؛ کيس داؤد جي شهر ۾ دفن ڪيائون. پوءِ سندس پٽ آسا بادشاهه ٿيو، ۽ ملڪ ۾ ڏهن سالن تائين امن رهيو. آسا اسان جي پيءُ جي نظر ۾ جيڪو چڱو ۽ درست هو سو ڪيائين. ڌاريين جون قربانگاهون ۽ اوچا هنڌ هٽائي ڇڏيائين، مقدس ٿنڀا ٽوڙي ڇڏيائين ۽ اشيره جا ٿنڀا ڪپي ڇڏيائين. يهوداه کي سندن ابن ڏاڏن جي خدا، اسان جي پيءُ کي ڳولهڻ ۽ شريعت ۽ حڪم تي عمل ڪرڻ جو حڪم ڏنائين. يهوداه جي سڀني شهرن مان اوچا هنڌ ۽ بخور جون قربانگاهون بہ هٽائي ڇڏيائين، تنهنڪري سندس دور ۾ بادشاهي امن ۾ رهي. يهوداه ۾ قلعي بند شهر ٺاهيائين، ڇاڪاڻ تہ ملڪ ۾ امن هو. انهن سالن ۾ ڪابہ جنگ نہ ڪيائين، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ کيس آرام ڏنو هو. يهوداه کي چيائين تہ ”اچو تہ اهي شهر ٺاهيون ۽ انهن جي چوڌاري ڀتيون، ٽاور، دروازا ۽ ڪڙا لڳايون. ملڪ اڃا اسان جو آهي، ڇاڪاڻ تہ اسان اسان جي پيءُ کي ڳوليو؛ اسان کيس ڳوليو ۽ هن اسان کي چوڌاري آرام ڏنو.“ پوءِ هنن اهي ٺاهيا ۽ ڪامياب ٿيا.

آسا جي لشڪر ۾ يهوداه مان ٽي لک ماڻهو هئا جن وٽ وڏيون ڍالون ۽ نيزا هئا، ۽ بنيمين مان ٻه لک اسي هزار ماڻهو هئا جن وٽ ڍالون ۽ ڪمانون هيون—اهي سڀ زورآور سورما هئا.

ڪوشي زرح ڏهه لک لشڪر ۽ ٽي سؤ رٿن سان مٿن چڙهائي ڪري مريشہ تائين پهتو. آسا سندس مقابلي ۾ نڪري آيو، ۽ مريشہ وٽ صفاتہ جي ماٿريءَ ۾ هنن جنگ لاءِ صفون ٻڌيون. تڏهن آسا پنهنجي خدا، اسان جي پيءُ ڏانهن دانهن ڪري چيو تہ ”اي بابا، تو کانسواءِ ٻيو ڪوبہ ناهي جيڪو زورآورن جي مقابلي ۾ ناتوانن جي مدد ڪري سگهي. اي اسان جا خدا، اسان جي مدد ڪر، ڇاڪاڻ تہ اسان تو تي ڀروسو رکون ٿا، ۽ تنهنجي نالي سان هن وڏي ميڙ جي مقابلي ۾ آيا آهيون. تون اسان جو خدا آهين؛ ڪو بہ فاني ماڻهو تو تي غالب نہ اچي.“

تنهنڪري اسان جي پيءُ آسا ۽ يهوداه جي اڳيان ڪوشين کي ڌڪ هنيو، ۽ ڪوشي ڀڄي ويا. آسا ۽ سندس ماڻهو گرار تائين سندن پيڇو ڪندا ويا، ۽ ڪوشي ائين ڪريا جو ڪوبہ نہ بچيو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ ۽ سندس لشڪر آڏو چڪناچور ٿي ويا. يهوداه جي ماڻهن وڏو لٽيل مال کنيو. گرار جي چوڌاري سڀني شهرن کي ڌڪ هنيائون، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جو خوف مٿن اچي پيو هو. سڀني شهرن کي لٽيائون، ڇاڪاڻ تہ انهن ۾ گهڻو مال هو. مال جي ريڍارن جي خيمن تي بہ حملو ڪيائون، ۽ گهڻيون رڍون ۽ اُٺ کڻي يروشلم موٽي آيا.