Asa Baba'yı Arar ve Rahata Kavuşur

Asa yabancı sunakları ve tapınma yerlerini kaldırır; ülke yapı işleri için on sessiz yıl geçirir. Bir milyonluk Kûşlu ordu üzerine yürüdüğünde duası şudur: güçlülere karşı güçsüzlere ancak Babası yardım edebilir — ve Kûşlular darmadağın edilir.

Bölüm 14.

Aviya atalarına kavuştu; onu Davut Kenti'ne gömdüler. Yerine oğlu Asa kral oldu. Onun döneminde ülke on yıl barış içinde yaşadı. Asa, Babamız'ın gözünde iyi ve doğru olanı yaptı. Yabancı sunakları ve tapınma yerlerini kaldırdı, dikili taşları parçaladı, Aşera putlarını devirdi. Yahuda halkına, atalarının Tanrısı olan Babamız'ı aramalarını, yasaya ve buyruğa uymalarını buyurdu. Yahuda'nın bütün kentlerinden tapınma yerlerini ve buhur sunaklarını da kaldırdı. Onun yönetiminde krallık barış içindeydi. Ülke barış içinde olduğu için Yahuda'da surlu kentler yaptırdı. O yıllarda savaş çıkmadı, çünkü Babamız ona rahat vermişti. Asa Yahudalılar'a şöyle dedi: «Bu kentleri kuralım; çevrelerini surlarla, kulelerle, kapılarla ve sürgülerle donatalım. Ülke hâlâ bizimdir, çünkü Babamız'ı aradık; O'nu aradık, O da bizi her yandan rahata kavuşturdu.» Böylece yapım işini sürdürdüler ve geliştiler.

Asa'nın ordusunda Yahuda'dan büyük kalkanlar ve mızraklar taşıyan 300 000, Benyamin'den kalkan taşıyan ve yay geren 280 000 asker vardı; hepsi de yiğit savaşçılardı.

Kûşlu Zerah bir milyon askerle ve üç yüz savaş arabasıyla onlara karşı yürüdü, Mareşa'ya kadar ilerledi. Asa ona karşı çıktı. Mareşa'daki Sefata Vadisi'nde savaş düzeni aldılar. Asa, Tanrısı olan Babamız'a şöyle yakardı: «Ya Baba, güçsüzü güçlüye karşı senden başkası kurtaramaz. Ey Tanrımız, bize yardım et, çünkü sana güveniyoruz; senin adınla bu büyük kalabalığın karşısına çıktık. Sen bizim Tanrımızsın; hiçbir insan sana karşı üstün gelmesin.»

Bunun üzerine Babamız Kûşlular'ı Asa'nın ve Yahudalılar'ın önünde bozguna uğrattı; Kûşlular kaçtı. Asa ile halkı onları Gerar'a kadar kovaladı. Kûşlular'dan sağ kalan olmadı; hepsi düştü, çünkü Babamız'ın ve ordusunun önünde ezildiler. Yahudalılar çok yağma topladılar. Gerar çevresindeki bütün kentleri yerle bir ettiler, çünkü Babamız'ın dehşeti onların üzerine çökmüştü. Bu kentlerde çok mal olduğundan hepsini yağmaladılar. Çoban çadırlarına da saldırdılar; çok sayıda koyun ve deve alıp Yeruşalim'e döndüler.