2 ዜና መዋዕል 14

14 ¹አቢያ ከአባቶቹ ጋር አንቀላፋ፤ በዳዊትም ከተማ ቀበሩት። ልጁ አሳ ነገሠ፤ ምድሪቱም ዐሥር ዓመት ሰላም ኖራት። ²አሳ በአባታችን ፊት መልካምና ቅን የሆነውን አደረገ። ³የባዕድ መሠዊያዎችንና የኮረብታ መስገጃዎችን አስወገደ፤ የተቀደሱትን ሐውልቶች ሰባበረ፤ የአሼራ ምሰሶዎችንም ቈረጠ። ⁴የአባቶቻቸው አምላክ የሆነውን አባታችንን እንዲፈልጉ፣ ሕግንና ትእዛዝንም እንዲጠብቁ ይሁዳን አዘዘ። ⁵ከይሁዳ ከተሞች ሁሉ የኮረብታ መስገጃዎችንና የዕጣን መሠዊያዎችን ደግሞ አስወገደ፤ በእርሱም ዘመን መንግሥቱ ሰላም ነበራት። ⁶ምድሪቱ ሰላም ስለ ነበረች በይሁዳ የተመሸጉ ከተሞችን ሠራ። አባታችን ዕረፍትን ስለ ሰጠው፣ በእነዚያ ዓመታት ጦርነት አልገጠመም። ⁷አሳ ይሁዳን እንዲህ አለ፤ “እነዚህን ከተሞች እንሥራ፤ በቅጥር፣ በማማ፣ በበርና በመወርወሪያም እናጥራቸው። አባታችንን ስለ ፈለግን ምድሪቱ እስከ አሁን የእኛ ናት፤ ፈለግነው፤ እርሱም በየአቅጣጫው ዕረፍትን ሰጠን።” ስለዚህ ሠሩ፤ ተሳካላቸውም።

⁸አሳ ከይሁዳ ታላላቅ ጋሻና ጦር የያዙ ሦስት መቶ ሺህ፣ ከብንያምም ጋሻ የያዙና ቀስት የሚወረውሩ ሁለት መቶ ሰማንያ ሺህ ሰራዊት ነበረው፤ ሁሉም ኀያላን ተዋጊዎች ነበሩ።

⁹ኢትዮጵያዊው ዛራ አንድ ሚሊዮን ሰራዊትና ሦስት መቶ ሠረገላ ይዞ፣ እስከ መሬሳ ድረስ እየገሠገሠ ተነሣባቸው። ¹⁰አሳ ሊገጥመው ወጣ፤ በመሬሳ አጠገብ በጼፋታ ሸለቆ ለጦርነት ተሰለፉ። ¹¹ከዚያም አሳ ወደ አባታችን ወደ አምላኩ ጮኾ እንዲህ አለ፤ “አባት ሆይ፤ ዐቅም የሌለውን ከኀያሉ ጋር ልትረዳ የምትችል አንተ ብቻ ነህ። አምላካችን ሆይ፣ በአንተ ታምነናልና እርዳን፤ በስምህም ይህን ታላቅ ሰራዊት ተጋፍጠናል። አንተ አምላካችን ነህ፤ ሰው በአንተ ላይ ድል አያድርግ።”

¹²አባታችንም ኢትዮጵያውያንን በአሳና በይሁዳ ፊት መታ፤ ኢትዮጵያውያንም ሸሹ። ¹³አሳና ከእርሱ ጋር የነበሩት ሕዝብ እስከ ጌራራ ድረስ አሳደዷቸው፤ በአባታችንና በሰራዊቱ ፊት ስለ ተሰባበሩ፣ ከኢትዮጵያውያን የተረፈ እስኪጠፋ ድረስ ወደቁ። የይሁዳም ሰዎች እጅግ ብዙ ምርኮ ዘረፉ። ¹⁴የአባታችን ፍርሃት ወድቆባቸው ስለ ነበረ፣ በጌራራ ዙሪያ ያሉትን ከተሞች ሁሉ መቱ። በከተሞቹም ብዙ ብዝበዛ ስለ ነበረ ሁሉንም ዘረፉ። ¹⁵የእረኞችን ድንኳኖች ደግሞ መቱ፤ ብዙ በጎችንና ግመሎችን ወስደው ወደ ኢየሩሳሌም ተመለሱ።