2 Księga Kronik 14

14 ¹Abiasz spoczął ze swoimi przodkami i pochowano go w Mieście Dawida. Jego syn Asa został królem, a kraj miał pokój przez dziesięć lat. ²Asa czynił to, co dobre i prawe w oczach naszego Ojca. ³Usunął obce ołtarze i wyżyny, rozbił święte słupy i wyciął aszery. ⁴Nakazał Judzie szukać naszego Ojca, Boga swoich przodków, oraz przestrzegać prawa i przykazania. ⁵Usunął też wyżyny i ołtarze kadzielne ze wszystkich miast Judy, a królestwo zaznało pokoju pod jego panowaniem. ⁶Zbudował warowne miasta w Judzie, bo kraj miał pokój. W tych latach nie prowadził żadnej wojny, ponieważ nasz Ojciec dał mu odpoczynek. ⁷Powiedział Judzie: „Zbudujmy te miasta i otoczmy je murami, wieżami, bramami i ryglami. Kraj wciąż należy do nas, bo szukaliśmy naszego Ojca; szukaliśmy go, a on dał nam odpoczynek zewsząd”. I budowali, i rozwijali się.

⁸Asa miał wojsko trzystu tysięcy ludzi z Judy, z wielkimi tarczami i włóczniami, oraz dwustu osiemdziesięciu tysięcy z Beniamina, z tarczami i łukami — wszyscy byli dzielnymi wojownikami.

⁹Zerach Kuszyta wyruszył przeciwko nim z milionem żołnierzy i trzystu rydwanami i doszedł aż do Mareszy. ¹⁰Asa wyruszył przeciwko niemu i ustawili się do bitwy w Dolinie Sefaty pod Mareszą. ¹¹Wtedy Asa zawołał do naszego Ojca, swojego Boga: „Ojcze, tylko ty możesz pomóc bezsilnemu przeciw potężnemu. Pomóż nam, Boże nasz, bo na tobie polegamy i w twoim imieniu stajemy naprzeciw tej ogromnej hordy. Ty jesteś naszym Bogiem; niech żaden śmiertelny człowiek nie przemoże ciebie”.

¹²I nasz Ojciec poraził Kuszytów przed Asą i przed Judą, a Kuszyci uciekli. ¹³Asa i jego ludzie ścigali ich aż do Geraru, i padło tylu Kuszytów, że nikt nie ocalał, bo zostali zdruzgotani przed naszym Ojcem i jego wojskiem. Mężowie Judy zabrali ogromny łup. ¹⁴Pobili wszystkie miasta wokół Geraru, bo padł na nie strach przed naszym Ojcem. Złupili wszystkie te miasta, bo był w nich wielki łup. ¹⁵Napadli też na namioty pasterzy, zabrali mnóstwo owiec i wielbłądów i wrócili do Jerozolimy.