شيشڪ جو يروشلم تي حملو

محفوظ ٿيڻ کان پوءِ، رحبعام اسان جي پيءُ جي شريعت ڇڏي ٿو، ۽ مصر جو شيشق هيڪل جا خزانا لُٽي ٿو. جڏهن صاف ٻڌايو وڃي ٿو ته توهان مون کي ڇڏيو، تنهنڪري آءٌ توهان کي ڇڏيان ٿو، ته بادشاهه ۽ سندس عملدار پاڻ کي نوائين ٿا — ۽ آفت گهٽ ڪئي وڃي ٿي، ختم نه. سوني ڍالن جي جاءِ تي پتل جون ڍالون رکيون وڃن ٿيون.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 5, 7–8

باب 12.

جڏهن رحبعام جي بادشاهي مضبوط ۽ پختي ٿي وئي، تڏهن هن اسان جي پيءُ جي شريعت کي ڇڏي ڏنو، ۽ سندس سان گڏ سڄي اسرائيل بہ ڇڏي ڏنو. رحبعام جي پنجين سال ۾، ڇاڪاڻ تہ هنن اسان جي پيءُ سان بيوفائي ڪئي هئي، مصر جي بادشاهه شيشڪ يروشلم تي حملو ڪيو. هو ٻارهن سؤ رٿ، سٺ هزار گھوڙي سوار، ۽ مصر مان آيل اڻڳڻيا لشڪري، يعني لبي، سڪي ۽ ڪوشي ماڻهو ساڻ کڻي آيو. هن يهوداه جا قلعي بند شهر قبضي ۾ ڪري ورتا ۽ يروشلم تائين پهتو.

پوءِ نبي سمعياه رحبعام ۽ يهوداه جي انهن اڳواڻن وٽ آيو، جيڪي شيشڪ جي ڪري يروشلم ۾ گڏ ٿيا هئا، ۽ چيائين تہ ”اسان جو پيءُ ائين ٿو فرمائي تہ اوهان مون کي ڇڏي ڏنو، تنهنڪري مان بہ اوهان کي شيشڪ جي حوالي ڪريان ٿو.“

تڏهن اسرائيل جي اڳواڻن ۽ بادشاهه پاڻ کي نوڙايو ۽ چيائون تہ ”اسان جو پيءُ سچار آهي.“

جڏهن اسان جي پيءُ ڏٺو تہ هنن پاڻ کي نوڙايو آهي، تڏهن اسان جي پيءُ جو ڪلام سمعياه ڏانهن آيو تہ ”هنن پاڻ کي نوڙايو آهي؛ آءٌ کين برباد نہ ڪندس، پر ٿورو ڇوٽڪارو ڏيندس، ۽ منهنجو غضب شيشڪ جي وسيلي يروشلم تي نہ وسندو. پر اهي سندس نوڪر ٿيندا، تہ جيئن منهنجي خدمت ۽ ڌرتيءَ جي بادشاهين جي خدمت کي سڃاڻن.“

مصر جي بادشاهه شيشڪ يروشلم تي حملو ڪري سڀ ڪجهه کڻي ويو، يعني اسان جي پيءُ جي گھر جا خزانا ۽ شاهي محل جا خزانا، ايتري تائين جو سليمان جون ٺهرايل سون جون ڍالون بہ. رحبعام انهن جي بدران پيتل جون ڍالون ٺهرايون، ۽ اهي بادشاهه جي گھر جي دروازي تي پهرو ڏيندڙ پهريدار سردارن جي حوالي ڪيائين. جڏهن بہ بادشاهه اسان جي پيءُ جي گھر ۾ ويندو هو، تڏهن پهريدار ڍالون کڻي هلندا هئا، پوءِ وري انهن کي پهريدارن جي ڪوٺيءَ ۾ موٽائي رکندا هئا. جڏهن رحبعام پاڻ کي نوڙايو، تڏهن اسان جي پيءُ جو غضب هن کان موٽي ويو ۽ کيس پوريءَ طرح برباد نہ ڪيائين؛ ڇاڪاڻ تہ يهوداه ۾ بہ ڪجهه چڱايون باقي هيون.

بادشاهه رحبعام يروشلم ۾ پاڻ کي مضبوط ڪيو ۽ بادشاهي ڪيائين؛ جڏهن هو بادشاهه ٿيو تڏهن سندس عمر ٤١ سال هئي، ۽ هن يروشلم ۾ ١٧ سال بادشاهي ڪئي، انهيءَ شهر ۾ جنهن کي اسان جي پيءُ اسرائيل جي سڀني قبيلن مان چونڊيو هو تہ اتي پنهنجو نالو رکي. سندس ماءُ نعمه هئي، جيڪا اموني هئي. هن بڇڙائي ڪئي، ڇاڪاڻ تہ هن اسان جي پيءُ کي ڳولڻ لاءِ پنهنجي دل نہ لڳائي.

رحبعام جا ڪم، پهرين کان آخر تائين، نبي سمعياه ۽ غيب ڏسندڙ عدو جي تاريخن ۾ نسب نامن سان گڏ لکيل آهن. رحبعام ۽ يربعام ۾ سدائين جنگ هلندي رهي. رحبعام پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ ستو ۽ داؤد جي شهر ۾ دفن ڪيو ويو؛ سندس جاءِ تي سندس پٽ ابياه بادشاهي ڪئي.