Sisak Nyerang Yerusalem

Sawise kukuh, Rehabeam ninggal angger-anggering Rama kita, lan Sisak ratu ing Mesir njarah bandha-bandha ing Padaleman Suci. Bareng dipangandikani kanthi terang, kowe padha ninggal Aku, mula Aku uga ninggal kowe, sang prabu lan para panggedhene padha ngasorake awake — lan bilai iku dientheng, ora dibatalake. Tameng-tameng emas diganti tameng-tameng tembaga.

Pasal 12.

Bareng paprentahane Rehabeam wis kukuh lan santosa, Rehabeam banjur ninggal angger-anggere Rama kita, lan wong Israel kabeh uga padha melu. Ing taun kalima paprentahane Rehabeam, amarga wong-wong mau padha ora setya marang Rama kita, Sisak, raja Mesir, banjur nyerang Yerusalem. Dheweke teka nggawa kreta perang sewu rong atus, prajurit jaranan sewidak ewu, sarta wadyabala saka Mesir kang tanpa wilangan cacahe: wong Libia, wong Suki, lan wong Kus. Sisak ngrebut kutha-kutha benteng ing tanah Yehuda, lan majune tekan ing Yerusalem.

Nabi Semaya banjur sowan marang Rehabeam lan para panggedhening Yehuda, kang padha nglumpuk ing Yerusalem amarga saka Sisak, sarta ngandika: “Mangkene pangandikane Rama kita: Kowe wis padha ninggal Aku, mulane Aku iya ninggalake kowe marang tangane Sisak.”

Para panggedhening Israel lan sang prabu banjur padha ngesorake awake lan matur: “Rama kita iku adil.”

Bareng Rama kita mirsa yen wong-wong mau wis padha ngesorake awake, banjur ana pangandikane Rama kita marang Semaya, mangkene: “Wong-wong iku wis padha ngesorake awake, mulane Aku ora bakal numpes wong-wong mau, nanging bakal Dakparingi karahayon sethithik, sarta bebenduKu ora bakal Dakesokake marang Yerusalem lumantar Sisak. Nanging wong-wong mau bakal padha dadi abdine Sisak, supaya padha ngreteni anggone ngawula marang Aku lan anggone ngawula marang karajan-karajaning bumi.”

Sisak, raja Mesir, banjur nyerang Yerusalem lan ngangkut barang-barang kabeh — raja-brana ing padalemane Rama kita lan ing kraton kabeh digawa, klebu tameng-tameng emas gaweyane Suleman. Prabu Rehabeam banjur gawe tameng-tameng tembaga minangka gantine, kang dipasrahake marang para panggedhening prajurit jaga kang rumeksa lawanging kraton. Saben-saben sang prabu lumebu ing padalemane Rama kita, para prajurit jaga padha nggawa tameng-tameng mau, banjur dibalekake menyang kamar jaga maneh. Bareng Rehabeam ngesorake awake, bebendune Rama kita banjur sirep saka ing dheweke, mulane ora ditumpes babar pisan; apa maneh ing Yehuda isih ana prakara-prakara kang becik.

Prabu Rehabeam ngukuhake kalenggahane ing Yerusalem lan jumeneng ratu. Nalika jumeneng ratu umure patang puluh siji taun, lan dheweke ngasta paprentahan pitulas taun lawase ing Yerusalem, kutha kang wis dipilih dening Rama kita saka sakehing taler Israel minangka papan kanggo nyumelehake asmane. Ibune jenenge Naama, wong Amon. Dheweke nglakoni piala, amarga ora nggathekake atine kanggo ngupaya Rama kita.

Lelakone Rehabeam, wiwit kang dhisik nganti kang keri, rak wis katulis ana ing cathetane Nabi Semaya lan Ido, juru-wahya, kang uga nyathet sarasilah. Rehabeam lan Yerobeam tansah perang terus-terusan. Rehabeam banjur kepaten, nunggal karo para leluhure, sarta dikubur ing Kuthane Dawud; Abia, anake, banjur gumanti jumeneng ratu.