شيشق په يروشلم حمله کوى

کله چې رحبعام خوندي شي، د زموږ پلار شریعت پرېږدي، او د مصر شیشق د معبد خزانې لوټوي. کله چې ورته په ښکاره ویل کیږي: تاسو زه پرېښودم، نو زه هم تاسو پرېږدم، پاچا او د هغه چارواکي ځانونه عاجزه کوي — او ناورین کمیږي، نه لغوه کیږي. د سرو زرو ډالونه په برنجي ډالونو بدلیږي.

څپرکی 12.

کله چې د رحبعام بادشاهى پخه او مضبوطه شوه، نو هغۀ د زمونږ پلار شريعت پرېښودو، او د هغۀ سره ټول اِسرائيل هم. د رحبعام په پنځم کال کښې، ځکه چې هغوئ د زمونږ پلار سره بې‌وفا شوى وُو، نو د مصر بادشاه شيشق په يروشلم حمله وکړله. هغه د دولس سوه رتهونو، شپېتۀ زره آس سوارو او د مصر نه د بې‌شماره لښکر سره راغلو چې د لوبيا، سُکيم او کوش خلق پکښې وُو. هغۀ د يهوداه قلعه‌دار ښارونه ونيول او تر يروشلم پورې راغلو.

سمعياه نبى رحبعام او د يهوداه مشرانو ته راغلو چې د شيشق په سبب په يروشلم کښې راجمع شوى وُو، او ورته يې ووئيل چې، ”زمونږ پلار داسې فرمائى چې، تاسو زۀ پرېښودم، نو زۀ به هم تاسو د شيشق لاس ته پرېږدم.“

نو د اِسرائيل مشرانو او بادشاه ځان عاجز کړو او ووئيل چې، ”زمونږ پلار صادق دے.“

کله چې زمونږ پلار وليدل چې هغوئ ځان عاجز کړو، نو د زمونږ پلار کلام سمعياه ته راغلو چې، ”هغوئ ځان عاجز کړے دے، نو زۀ به هغوئ هلاک نۀ کړم، بلکې لږ خلاصون به ورکړم، او زما غضب به د شيشق په لاس په يروشلم باندې نۀ توئيږى. خو هغوئ به د شيشق نوکران شى، دې دپاره چې زما خدمت او د دُنيا د بادشاهيو خدمت وپېژنى.“

نو د مصر بادشاه شيشق په يروشلم حمله وکړله او هر څۀ يې يووړل، د زمونږ پلار د کور خزانې او د بادشاه د محل خزانې، او هغه د سرو زرو ډالونه هم يې يووړل چې سليمان جوړ کړى وُو. رحبعام د هغو په ځائ د پيتل ډالونه جوړ کړل او د هغو ساتل يې هغه محافظانو ته وسپارل چې د بادشاه د کور د دروازې ساتنه يې کوله. هر کله چې به بادشاه د زمونږ پلار کور ته ننوتو، نو محافظانو به دا ډالونه ساتل، او بيا به يې د ساتونکو خونې ته واپس وړل. کله چې رحبعام ځان عاجز کړو، نو د زمونږ پلار غضب ترې واپس شو او هغه يې په بشپړ ډول هلاک نۀ کړو، او په يهوداه کښې هم ښۀ کارونه پاتې شول.

نو رحبعام بادشاه په يروشلم کښې ځان مضبوط کړو او بادشاهى يې وکړله. کله چې بادشاه شو نو د څلوېښتو او يو کال وو، او اوولس کاله يې په يروشلم کښې بادشاهى وکړله، هغه ښار چې زمونږ پلار د اِسرائيل د ټولو قبيلو نه غوره کړے وو چې خپل نوم هلته کېږدى. د هغۀ مور نعمه نومېده چې د عمون وه. هغۀ بدى وکړله، ځکه چې هغۀ خپل زړۀ د زمونږ پلار په لټون کښې ونۀ ساتلو.

د رحبعام کارونه، له اوله تر آخره، د سمعياه نبى او د عدو غيب‌بين په تاريخونو کښې ليکل شوى دى چې نسب‌نامې هم پکښې دى. د رحبعام او يربعام ترمينځ هميشه جنګ روان وو. رحبعام د خپلو پلرونو سره ارام وکړو او د داؤد په ښار کښې دفن شو، او د هغۀ په ځائ د هغۀ زوئ ابياه بادشاه شو.