Szyszak atakuje Jerozolimę
Gdy tylko czuje się bezpiecznie, Roboam porzuca prawo naszego Ojca, a Szeszonk egipski ogołaca skarbiec świątyni. Usłyszawszy wprost: porzuciliście mnie, więc ja porzucam was, król i jego dostojnicy upokarzają się — a nieszczęście zostaje złagodzone, nie odwołane. Złote tarcze zastępuje się brązowymi.
12 1Gdy panowanie Rechabeama umocniło się i stało potężne, porzucił prawo naszego Ojca, a z nim cały Izrael. 2W piątym roku panowania Rechabeama, ponieważ okazali się niewierni naszemu Ojcu, Szyszak, król Egiptu, napadł na Jerozolimę. 3Nadciągnął z 1200 rydwanami, 60 000 jeźdźcami i niezliczonym wojskiem, które przyszło z nim z Egiptu: Libijczykami, Sukkijczykami i Kuszytami. 4Zdobył warowne miasta Judy i dotarł aż do Jerozolimy.
5Prorok Szemajasz przyszedł do Rechabeama i przywódców Judy, którzy zgromadzili się w Jerozolimie z powodu Szyszaka, i powiedział: „Tak mówi nasz Ojciec: Opuściliście mnie, więc i ja opuszczam was, wydając was w ręce Szyszaka.”
6Wtedy przywódcy Izraela i król ukorzyli się i powiedzieli: „Nasz Ojciec jest sprawiedliwy.”
7Gdy nasz Ojciec zobaczył, że się ukorzyli, słowo naszego Ojca doszło do Szemajasza: „Ukorzyli się, więc ich nie zniszczę, lecz udzielę im niewielkiego wybawienia, a mój gniew nie wyleje się na Jerozolimę przez Szyszaka. 8Staną się jednak sługami Szyszaka, aby poznali moją służbę i służbę ziemskich królestw.”
9Szyszak, król Egiptu, napadł na Jerozolimę i zabrał wszystko — skarby domu naszego Ojca i pałacu królewskiego, w tym złote tarcze, które sporządził Salomon. 10Rechabeam sporządził zamiast nich tarcze z brązu i powierzył je dowódcom straży, którzy pilnowali wejścia do domu królewskiego. 11Ilekroć król wchodził do domu naszego Ojca, strażnicy brali te tarcze, a potem odnosili je do wartowni. 12Gdy Rechabeam się ukorzył, gniew naszego Ojca odwrócił się od niego i nie zniszczył go całkowicie; także w Judzie pozostało coś dobrego.
13Król Rechabeam umocnił się w Jerozolimie i panował. Miał czterdzieści jeden lat, gdy został królem, i panował siedemnaście lat w Jerozolimie, mieście, które nasz Ojciec wybrał spośród wszystkich plemion Izraela, aby tam umieścić swoje imię. Jego matka miała na imię Naama, Ammonitka. 14Czynił zło, ponieważ nie przygotował swego serca, aby szukać naszego Ojca.
15Dzieje Rechabeama, od pierwszych do ostatnich, są zapisane w kronikach proroka Szemajasza i widzącego Iddo, zawierających rodowody. Rechabeam i Jeroboam toczyli ze sobą wojnę przez cały czas. 16Rechabeam spoczął ze swoimi przodkami i został pochowany w Mieście Dawida, a zamiast niego panował jego syn Abiasz.