Ο Σολομώντας χτίζει το βασιλικό του παλάτι

Ο Σολομώντας αφιερώνει δεκατρία χρόνια στο δικό του παλάτι, περισσότερα απ' όσα χρειάστηκε ο οίκος του Πατέρα μας. Έπειτα ο Χιράμ, ένας χαλκουργός που η μητέρα του ήταν Ισραηλίτισσα χήρα, χυτεύει τους δύο στύλους, τη μεγάλη Θάλασσα πάνω σε δώδεκα βόδια, και βάσεις και λεκάνες που δεν μπορούν να ζυγιστούν.

Κεφάλαιο 7.

Ο Σολομώντας όμως χρειάστηκε δεκατρία χρόνια για να χτίσει το δικό του παλάτι, ώσπου το τελείωσε ολόκληρο. Έχτισε το Ανάκτορο του Δάσους του Λιβάνου: περίπου 150 πόδια μήκος, 75 πόδια πλάτος και 45 πόδια ύψος, πάνω σε τέσσερις σειρές από κέδρινους στύλους, με κέδρινα δοκάρια από πάνω τους. Από πάνω ήταν σκεπασμένο με κέδρο, πάνω από τα δωμάτια που στηρίζονταν στους στύλους· σαράντα πέντε συνολικά, δεκαπέντε σε κάθε σειρά. Υπήρχαν πλαίσια παραθύρων σε τρεις σειρές, με το ένα παράθυρο απέναντι από το άλλο σε τρία επίπεδα. Όλες οι πόρτες και οι παραστάδες είχαν ορθογώνια πλαίσια, με το ένα παράθυρο απέναντι από το άλλο σε τρία επίπεδα. Έκανε την Αίθουσα των Στύλων, περίπου εβδομήντα πέντε πόδια μήκος και σαράντα πέντε πλάτος, με προστώο μπροστά, στύλους και στέγαστρο μπροστά τους. Έκανε την Αίθουσα του Θρόνου, όπου δίκαζε —την Αίθουσα της Δικαιοσύνης— επενδυμένη με κέδρο από το δάπεδο ως το ταβάνι. Η κατοικία του, στην άλλη αυλή πίσω από την αίθουσα, είχε την ίδια τεχνοτροπία. Ο Σολομώντας έχτισε επίσης παρόμοιο σπίτι για την κόρη του Φαραώ, που την είχε παντρευτεί. Όλα αυτά ήταν από πολύτιμες πέτρες, κομμένες στο μέτρο και πριονισμένες από μέσα κι απ’ έξω, από τα θεμέλια ως το γείσο, και προς τα έξω ως τη μεγάλη αυλή. Τα θεμέλια ήταν από πολύτιμες πέτρες, τεράστιες πέτρες, άλλες περίπου δεκαπέντε πόδια μήκος και άλλες περίπου δώδεκα πόδια μήκος. Από πάνω ήταν πολύτιμες πέτρες, κομμένες στο μέτρο, και κέδρινη ξυλεία. Η μεγάλη αυλή, ολόγυρα, είχε τρεις σειρές από πελεκημένη πέτρα και μία σειρά από κομμένα κέδρινα δοκάρια, όπως η εσωτερική αυλή του οίκου του Πατέρα μας και το προστώο του.

Ο χαλκός για τον οίκο του Πατέρα μας

Ο βασιλιάς Σολομώντας έστειλε στην Τύρο κι έφερε τον Χιράμ. Η μητέρα του ήταν χήρα από τη φυλή του Νεφθαλί· ο πατέρας του ήταν Τύριος τεχνίτης του χαλκού. Ο Χιράμ ήταν γεμάτος σοφία, σύνεση και γνώση για να κάνει κάθε εργασία με χαλκό. Ήρθε στον βασιλιά Σολομώντα κι έκανε όλη τη δουλειά του βασιλιά. Έχυσε δύο χάλκινους στύλους, καθένας περίπου είκοσι επτά πόδια ύψος, με ένα σχοινί περίπου δεκαοκτώ ποδιών γύρω από τον καθένα. Έκανε δύο χυτά χάλκινα κιονόκρανα για να στεφανώσουν τους στύλους, καθένα περίπου εφτάμισι πόδια ύψος. Δικτυωτά πλέγματα και αλυσιδωτά στεφάνια στόλιζαν το κιονόκρανο του κάθε στύλου —εφτά στο ένα, εφτά στο άλλο. Έκανε τους στύλους, με δύο σειρές ρόδια γύρω από κάθε πλέγμα, για να καλύπτουν τα κιονόκρανα στην κορυφή —το ίδιο και για τα δύο κιονόκρανα. Τα κιονόκρανα στην κορυφή των στύλων, στο προστώο, είχαν σχήμα κρίνου, περίπου έξι πόδια ύψος. Στα κιονόκρανα και των δύο στύλων, πάνω από την καμπύλη δίπλα στο πλέγμα, υπήρχαν 200 ρόδια σε σειρές γύρω από κάθε κιονόκρανο. Έστησε τους στύλους στο προστώο του ναού, ονομάζοντας τον νότιο Ιαχίν και τον βόρειο Βοόζ. ^a Στην κορυφή των στύλων ήταν το σχέδιο του κρίνου. Έτσι τελείωσε η εργασία των στύλων.

Έκανε τη Θάλασσα από χυτό μέταλλο, στρογγυλή, περίπου δεκαπέντε πόδια από το ένα χείλος ως το άλλο, περίπου εφτάμισι πόδια ύψος· μια γραμμή σαράντα πέντε ποδιών την περιέβαλλε. Κάτω από το χείλος, κολοκύθες την περιέβαλλαν, δέκα σε κάθε ενάμισι πόδι, ολόγυρα στη Θάλασσα· χυμένες σε δύο σειρές, σε ένα κομμάτι μαζί της. Η Θάλασσα στεκόταν πάνω σε δώδεκα βόδια: τρία κοιτούσαν βόρεια, τρία δυτικά, τρία νότια, τρία ανατολικά, με τα πισινά τους προς τα μέσα. Είχε πάχος περίπου τρεις ίντσες· το χείλος της, σαν του ποτηριού, άνοιγε σαν άνθος κρίνου. Χωρούσε περίπου 12.000 γαλόνια.

Έκανε δέκα χάλκινες βάσεις, καθεμιά περίπου έξι πόδια μήκος, περίπου έξι πόδια πλάτος και περίπου τεσσεράμισι πόδια ύψος. Έτσι ήταν φτιαγμένες οι βάσεις: είχαν πλαίσια τοποθετημένα ανάμεσα στους ορθοστάτες. Πάνω στα πλαίσια, ανάμεσα στους ορθοστάτες, ήταν λιοντάρια, βόδια και χερουβείμ, με σφυρήλατα στεφάνια πάνω και κάτω από τα λιοντάρια και τα βόδια. Κάθε βάση είχε τέσσερις χάλκινους τροχούς και χάλκινους άξονες· τα τέσσερα πόδια της είχαν στηρίγματα χυμένα κάτω από τη λεκάνη, με στεφάνια δίπλα στο καθένα. Το άνοιγμά της ήταν μέσα στο στεφάνι, υψωνόταν περίπου ενάμισι πόδι πάνω από αυτό, στρογγυλό, σε σχήμα βάθρου, περίπου δύο πόδια πλάτος, σκαλισμένο ολόγυρα· τα πλαίσιά της ήταν τετράγωνα, όχι στρογγυλά. Τέσσερις τροχοί βρίσκονταν κάτω από τα πλαίσια· οι άξονές τους ήταν ενωμένοι με τη βάση —κάθε τροχός περίπου είκοσι επτά ίντσες ύψος. Οι τροχοί ήταν φτιαγμένοι σαν τροχοί άρματος: άξονες, στεφάνες, ακτίνες, πλήμνες —όλα από χυτό μέταλλο. Κάθε βάση είχε τέσσερις λαβές, μία σε κάθε γωνία, που προεξείχαν από την ίδια τη βάση. Στην κορυφή κάθε βάσης ήταν ένα στρογγυλό χείλος, περίπου εννιά ίντσες βάθος· στην κορυφή της, τα στηρίγματα και τα πλαίσια ήταν ένα κομμάτι μαζί της. Πάνω στις επιφάνειες των στηριγμάτων και στα πλαίσια χάραξε χερουβείμ, λιοντάρια και φοίνικες, όπου υπήρχε χώρος, με στεφάνια ολόγυρα. Έτσι έκανε τις δέκα βάσεις: με το ίδιο χύσιμο, το ίδιο μέγεθος, το ίδιο σχήμα για όλες.

Έκανε δέκα χάλκινες λεκάνες, καθεμιά χωρούσε περίπου 240 γαλόνια και είχε περίπου έξι πόδια διάμετρο —μία για καθεμιά από τις δέκα βάσεις. Έβαλε πέντε βάσεις στη νότια πλευρά του ναού, πέντε στη βόρεια, και τη Θάλασσα στη νοτιοανατολική του γωνία.

Ο Χιράμ έκανε τις χύτρες, τα φτυάρια και τις φιάλες. Τελείωσε όλη τη δουλειά που έκανε για τον βασιλιά Σολομώντα στον οίκο του Πατέρα μας: τους δύο στύλους· τα δύο κιονόκρανα σε σχήμα λεκάνης στην κορυφή των στύλων· τα δύο πλέγματα που κάλυπταν τα δύο κιονόκρανα σε σχήμα λεκάνης στην κορυφή των στύλων· 400 ρόδια για τα δύο δικτυωτά, δύο σειρές το καθένα, που κάλυπταν τα δύο κιονόκρανα σε σχήμα λεκάνης στην κορυφή των στύλων. τις δέκα βάσεις με τις δέκα λεκάνες τους· τη μία Θάλασσα με τα δώδεκα βόδια από κάτω της. Οι χύτρες, τα φτυάρια και οι φιάλες —όλα αυτά τα αντικείμενα που έκανε ο Χιράμ για τον βασιλιά Σολομώντα, για τον οίκο του Πατέρα μας— ήταν από γυαλισμένο χαλκό. Ο βασιλιάς τα έχυσε σε πήλινα καλούπια στην πεδιάδα του Ιορδάνη, ανάμεσα στη Σοκχώθ και στη Σαρθάν. Ο Σολομώντας άφησε όλα τα αντικείμενα αζύγιστα —ήταν τόσο πολλά— που το βάρος του χαλκού δεν υπολογίστηκε ποτέ.

Ο Σολομώντας έκανε όλα τα σκεύη για τον οίκο του Πατέρα μας: το χρυσό θυσιαστήριο και το χρυσό τραπέζι όπου ήταν ο άρτος της Παρουσίας. τις λυχνίες —πέντε στη νότια, πέντε στη βόρεια πλευρά, μπροστά στο εσωτερικό άγιο— από καθαρό χρυσάφι· τα άνθη, τα λυχνάρια και τις λαβίδες, από χρυσάφι. λεκάνες, ψαλίδια για τα φιτίλια, φιάλες ραντισμού, πιατέλες και πυροδοχεία από καθαρό χρυσάφι· χρυσές στρόφιγγες για τις πόρτες του εσώτατου δωματίου, των Αγίων των Αγίων, και για τις πόρτες της κύριας αίθουσας του ναού.

Όταν ο βασιλιάς Σολομώντας τελείωσε όλη τη δουλειά για τον οίκο του Πατέρα μας, έφερε μέσα όσα είχε αφιερώσει ο πατέρας του ο Δαβίδ —το ασήμι, το χρυσάφι και τα σκεύη— και τα έβαλε στις αποθήκες του οίκου του Πατέρα μας.