Mga Panultihon 3

3 ¹Anak ko, ayaw kalimti ang akong pagtulon-an, apan tipigi sa imong kasingkasing ang akong mga sugo, ²kay magdugang kini kanimo ug taas nga mga adlaw ug mga tuig sa kinabuhi ug kalinaw. ³Ayaw tugoti nga mobiya kanimo ang gugma sa kasabotan ug ang pagkamatinud-anon; ihigot kini libot sa imong liog, isulat kini sa papan sa imong kasingkasing. ⁴Sa ingon makakaplag ka ug pabor ug maayong dungog atubangan sa atong Amahan ug sa mga tawo.

⁵Salig sa atong Amahan sa tibuok mong kasingkasing, ug ayaw pagsandig sa imong kaugalingong panabot. ⁶Sa tanan mong dalan ilha siya, ug tul-iron niya ang imong mga agianan.

⁷Ayaw pagpakamaalamon sa imong kaugalingong mga mata; kahadloki ang atong Amahan, ug talikdi ang daotan. ⁸Magdala kini ug kaayohan sa imong lawas ug kabaskog sa imong mga bukog.

⁹Pasidunggi ang atong Amahan pinaagi sa imong bahandi ug sa unang mga bunga sa tanan mong abot, ^a a v9 Ang unang mga bunga mao ang una ug kinamaayohang bahin sa ani, nga gihalad ngadto sa atong Amahan sa dili pa gamiton ang bisan unsa niini. ¹⁰nan mapuno sa kadagaya ang imong mga kamalig, ug moawas sa bag-ong bino ang imong mga pug-anan.

¹¹Anak ko, ayaw tamaya ang pagdisiplina sa atong Amahan ug ayaw pagkapuol sa iyang pagbadlong, ¹²kay gidisiplina sa atong Amahan ang iyang gihigugma sa iyang kasingkasing, sama sa usa ka amahan nga nagdisiplina sa anak nga iyang gikahimut-an.

¹³Bulahan ang tawo nga makakaplag ug kaalam, ug ang tawo nga makabaton ug panabot, ¹⁴kay ang makuha gikan kaniya labaw pa kay sa makuha gikan sa plata, ug ang iyang ginansya labaw pa kay sa bulawan. ¹⁵Mas bililhon pa siya kay sa mga mutya, ug walay bisan unsa nga imong gipangandoy nga makatupong kaniya. ¹⁶Ang taas nga kinabuhi anaa sa iyang tuong kamot; sa iyang walang kamot anaa ang bahandi ug dungog. ¹⁷Ang iyang mga dalan makapahimuot, ug ang tanan niyang mga agianan kalinaw. ¹⁸Siya usa ka kahoy sa kinabuhi alang sa mga mogunit kaniya; bulahan ang tawag sa mga mokupot kaniya nga hugot.

¹⁹Ang atong Amahan pinaagi sa kaalam nagtukod sa yuta; pinaagi sa panabot gipahimutang niya ang kalangitan; ²⁰pinaagi sa iyang kahibalo mibuswak ang kahiladman, ug ang mga panganod nagtulo sa yamog.

²¹Anak ko, ayaw palabya kini sa imong panan-aw; tipigi ang maayong kaalam ug ang pagkamabinantayon, ²²ug mahimo kining kinabuhi alang sa imong kalag ug dayandayan sa imong liog. ²³Unya magalakaw ka sa imong dalan nga luwas, ug dili mapandol ang imong tiil. ²⁴Kon mohigda ka, dili ka mahadlok; kon mohigda ka, matam-is ang imong pagkatulog. ²⁵Ayaw kahadlok sa kalit nga kalisang, o sa pagkalaglag sa mga daotan kon moabot kini, ²⁶kay ang atong Amahan mao ang imong pagsalig ug magabantay sa imong tiil gikan sa pagkabitik.

²⁷Ayaw ihikaw ang maayo niadtong mga takos niini, kon anaa sa imong gahom ang pagbuhat niini. ²⁸Ayaw pag-ingon sa imong silingan, “Lakaw, ug balik, ug ugma ihatag ko kini”—samtang anaa kini kanimo. ²⁹Ayaw pagplano ug daotan batok sa imong silingan, nga nagpuyo nga masaligon tupad kanimo. ³⁰Ayaw pakiglalis kang bisan kinsa nga walay hinungdan, kon wala siyay gibuhat nga daotan kanimo.

³¹Ayaw kasina sa tawong bangis, ug ayaw pagpili sa bisan unsa niyang dalan, ³²kay ang tawong malimbongon dulumtanan sa atong Amahan, apan gipakigsuod niya ang mga matarong. ³³Ang tunglo sa atong Amahan anaa sa balay sa mga daotan, apan gipanalanginan niya ang puloy-anan sa mga matarong. ³⁴Ngadto sa mga bugalbugalon iyang ipakita ang pagtamay, apan sa mga mapaubsanon mohatag siya ug grasya. ³⁵Ang mga maalamon makapanunod ug dungog, apan ang mga buangbuang makabaton lamang ug kaulawan.