Ny Didin’ny Ray, ny Fiainan’ny Zanaka

Torohevitra ho an'ny zanaka, ny ankamaroany momba ny fitokisana: aza miankina amin'ny fahalalanao ihany, manaja ny Rayntsika amin'ny vokatrao, aza halaina ny fananarany. Avy eo ny fahendrena lafo noho ny volafotsy, sy ny fitsipika mivantana momba ny mpiray vodirindrina, anisan'izany ny mandoa izay mbola very anio fa tsy rahampitso.

Toko 3.

Anaka, aza manadino ny fampianarako, fa aoka ny fonao hitandrina ny didiko, fa hanampy andro lava sy taona fiainana ary fiadanana ho anao izy ireo. Aza avela hiala ny famindrampo sy ny fahatokiana aminao; fehezo manodidina ny vozonao izy ireo, ary soraty eo amin’ny solaitrabe ao am-ponao. Dia hahita fitia sy laza tsara ianao eo imason’i Raintsika sy eo imason’ny olona.

Matokia an’i Raintsika amin’ny fonao rehetra, ary aza miankina amin’ny fahazavan-tsainao ihany. Amin’ny lalanao rehetra dia fantaro Izy, ary Izy no hanamarina ny alehanao.

Aza manao anao ho hendry eo imasonao; matahora an’i Raintsika, ary mialà amin’ny ratsy. Izany no hitondra fanasitranana ho an’ny tenanao sy fanavaozana hery ho an’ny taolanao.

Manajà an’i Raintsika amin’ny harenao sy amin’ny voaloham-bokatrao rehetra, ^a dia ho feno be ny trano fitehirizanao, ary ho tondraka amin’ny divay vaovao ny fanotoam-divinao.

Anaka, aza mamingavinga ny famaizan’i Raintsika, ary aza reraka noho ny fananarana Azy, fa ampaizin’i Raintsika ilay tian’ny fony, tahaka ny ray mamaiza ny zanaka ankasitrahany.

Sambatra ilay olona mahita fahendrena, sy ilay olona mahazo fahazavan-tsaina, fa tsara noho ny tombom-bola amin’ny volafotsy ny tombony avy aminy, ary ambonin’ny volamena ny vokany. Sarobidy noho ny vato soa izy, ary tsy misy zavatra irinao mety ho tahaka azy. Ao an-tanany ankavanana ny fahavelomana lava; ao an-tanany ankavia ny harena sy ny voninahitra. Mamy ny lalany, ary fiadanana ny alehany rehetra. Hazon’aina izy ho an’izay mihazona azy; sambatra no ilazana izay mitazona azy mafy.

Tamin’ny fahendrena no nanorina ny tany i Raintsika; tamin’ny fahazavan-tsaina no nampiorina ny lanitra Izy; Tamin’ny fahalalany no nipoaka ny lalina, ary ny rahona mampitete ny ando.

Anaka, aza avela hiala amin’ny masonao ireo; tano ny fahendrena marina sy ny fitandremana, dia ho fiainana ho an’ny fanahinao izy ireo sy haingo ho an’ny vozonao. Dia handeha amin’ny lalanao milamina ianao, ary tsy ho tafintohina ny tongotrao. Raha mandry ianao, dia tsy hatahotra; rehefa mandry ianao, dia ho mamy ny torimasonao. Aza matahotra ny fahatahorana tampoka, na ny fandringanana ny ratsy fanahy rehefa tonga, fa i Raintsika no ho fitokisanao ary hiaro ny tongotrao tsy ho tratry ny fandrika.

Aza misakana ny soa amin’izay tokony hahazo azy, rehefa azonao atao izany. Aza miteny amin’ny namanao hoe: « Mandehana, ary miverena, ary rahampitso no homeko anao »—raha eo aminao izany. Aza mikasa hanisy ratsy ny namanao, izay mipetraka mitoky eo anilanao. Aza mifandirana amin’olona tsy amin’antony, raha tsy nanisy ratsy anao izy.

Aza mialona ny lehilahy mahery setra, ary aza mifidy ny lalany na iray aza, fa fahavetavetana eo imason’i Raintsika ny mpiolak’olona, fa ny mahitsy kosa dia ampahafantariny ny zava-miafina aminy. Eo amin’ny tranon’ny ratsy fanahy ny ozon’i Raintsika, fa mitahy ny fonenan’ny marina Izy. Ny mpaneso dia anesoiny, fa ny manetry tena kosa dia omeny fahasoavana. Ny hendry no handova voninahitra, fa ny adala kosa tsy hahazo afa-tsy fahafaham-baraka.