ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା, ପୁତ୍ରର ଜୀବନ
ପୁତ୍ର ପ୍ରତି ଉପଦେଶ, ମୁଖ୍ୟତଃ ଭରସା ବିଷୟରେ: ନିଜ ବୁଦ୍ଧି ଉପରେ ନିର୍ଭର କର ନାହିଁ, ନିଜ ଆୟରେ ଆମ ପିତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କର, ତାହାଙ୍କ ଶାସନରେ ବିରକ୍ତ ହୁଅ ନାହିଁ। ତାପରେ ରୂପାଠାରୁ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜ୍ଞାନ, ଏବଂ ପଡ଼ୋଶୀ ବିଷୟରେ ସିଧାସଳଖ ନିୟମ, ଯେପରି ଯାହା ଦେବାର ଅଛି ତାହା କାଲି ନୁହେଁ, ଆଜି ଦିଅ।
3 1ହେ ମୋହର ପୁତ୍ର, ମୋହର ଶିକ୍ଷା ପାସୋର ନାହିଁ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭର ହୃଦୟ ମୋହର ଆଜ୍ଞାସବୁ ପାଳନ କରୁ, 2କାରଣ ସେସବୁ ତୁମ୍ଭକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ, ଜୀବନର ବର୍ଷ ଓ ଶାନ୍ତି ବୃଦ୍ଧି କରିବେ। 3ଦୟା ଓ ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ତୁମ୍ଭକୁ ତ୍ୟାଗ ନ କରୁ; ସେସବୁ ଆପଣା ଗଳାରେ ବାନ୍ଧ, ଆପଣା ହୃଦୟ-ଫଳକରେ ଲେଖ। 4ତହିଁରେ ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ସୁଖ୍ୟାତି ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।
5ତୁମ୍ଭେ ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକରଣ ସହିତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କର, ପୁଣି ଆପଣା ବୁଦ୍ଧିର ଉପରେ ନିର୍ଭର କର ନାହିଁ। 6ଆପଣା ସମସ୍ତ ଗତିରେ ତାହାଙ୍କୁ ସ୍ୱୀକାର କର, ତହିଁରେ ସେ ତୁମ୍ଭର ପଥ ସଳଖ କରିବେ।
7ଆପଣା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଜ୍ଞାନୀ ହୁଅ ନାହିଁ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଭୟ କର, ଆଉ କୁକର୍ମରୁ ଦୂର ହୁଅ। 8ଏହା ତୁମ୍ଭ ଶରୀର ପ୍ରତି ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ତୁମ୍ଭ ଅସ୍ଥିସମୂହ ପ୍ରତି ସତେଜତା ଆଣିବ।
9ଆପଣା ଧନରେ ଓ ଆପଣା ସମସ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଫଳରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କର, a a v9 ପ୍ରଥମ ଫଳ ଥିଲା ଶସ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅଂଶ, ଯାହା ବ୍ୟବହୃତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଉଥିଲା। 10ତହିଁରେ ତୁମ୍ଭର ଅମାର ପ୍ରଚୁରତାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ, ଆଉ ତୁମ୍ଭ କୁଣ୍ଡସବୁ ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସରେ ଉଚ୍ଛୁଳି ପଡ଼ିବ।
11ହେ ମୋହର ପୁତ୍ର, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଶାସନ ତୁଚ୍ଛ କର ନାହିଁ, କିଅବା ତାହାଙ୍କ ଅନୁଯୋଗରେ ବିରକ୍ତ ହୁଅ ନାହିଁ, 12କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯାହାକୁ ହୃଦୟରେ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ଶାସନ କରନ୍ତି, ଯେପରି ପିତା ଆପଣା ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ରକୁ ଶାସନ କରନ୍ତି।
13ଯେ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ଆଉ ଯେ ବୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ, ସେ ଧନ୍ୟ, 14କାରଣ ତାହାର ଲାଭ ରୌପ୍ୟର ଲାଭଠାରୁ, ଆଉ ତାହାର ଉପାର୍ଜନ ସୁବର୍ଣ୍ଣଠାରୁ ଉତ୍ତମ। 15ସେ ମଣିମୁକ୍ତାଠାରୁ ଅଧିକ ବହୁମୂଲ୍ୟ, ଆଉ ତୁମ୍ଭ ଅଭିଳଷିତ କୌଣସି ବସ୍ତୁ ତାହା ସଙ୍ଗେ ତୁଳନା କରାଯାଇ ନ ପାରେ। 16ତାହାର ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତରେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଅଛି; ତାହାର ବାମ ହସ୍ତରେ ଧନ ଓ ସମ୍ମାନ ଅଛି। 17ତାହାର ପଥ ମନୋହର, ଆଉ ତାହାର ସମସ୍ତ ମାର୍ଗ ଶାନ୍ତିମୟ। 18ଯେଉଁମାନେ ତାହାକୁ ଧରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେ ଜୀବନ-ବୃକ୍ଷ ସ୍ୱରୂପ; ଯେଉଁମାନେ ତାହାକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ ବୋଲି ଗଣିତ।
19ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଜ୍ଞାନ ଦ୍ଵାରା ପୃଥିବୀକୁ ପତ୍ତନ କଲେ; ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ଵାରା ସେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ସ୍ଥାପନ କଲେ; 20ତାହାଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ଵାରା ବାରିଧିସମୂହ ଭେଦ କରାଗଲା, ଆଉ ମେଘମାଳା ଶିଶିର ବୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।
21ହେ ମୋହର ପୁତ୍ର, ଏସବୁ ତୁମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦୂର ନ ହେଉ; ପ୍ରକୃତ ଜ୍ଞାନ ଓ ବିବେଚନା ରକ୍ଷା କର, 22ତହିଁରେ ସେସବୁ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରାଣ ପ୍ରତି ଜୀବନ ଓ ତୁମ୍ଭ ଗଳା ପ୍ରତି ଭୂଷଣ ସ୍ୱରୂପ ହେବେ। 23ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପଥରେ ନିର୍ଭୟରେ ଚାଲିବ, ଆଉ ତୁମ୍ଭ ପାଦ ଝୁଣ୍ଟିବ ନାହିଁ। 24ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଶୟନ କର, ତେବେ ଭୀତ ହେବ ନାହିଁ; ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ଶୟନ କର, ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭ ନିଦ୍ରା ସୁମଧୁର ହେବ। 25ଆକସ୍ମିକ ଭୟରୁ କିଅବା ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଘଟୁଥିବା ବିନାଶରୁ ଭୀତ ହୁଅ ନାହିଁ, 26କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭର ଭରସା ହେବେ, ଆଉ ତୁମ୍ଭ ପାଦକୁ ଫାନ୍ଦରେ ପଡ଼ିବାରୁ ରକ୍ଷା କରିବେ।
27ଉପକାର କରିବାର ଶକ୍ତି ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତରେ ଥିବା ବେଳେ, ଯାହାର ପ୍ରାପ୍ୟ ଅଟେ, ତାହାଠାରୁ ମଙ୍ଗଳ ବାରଣ କର ନାହିଁ। 28ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତିବାସୀକୁ କୁହ ନାହିଁ, “ଯାଅ, ଆଉ ଥରେ ଆସ, ପୁଣି କାଲି ମୁଁ ଦେବି” — ତୁମ୍ଭ ନିକଟରେ ତାହା ଥିବା ବେଳେ। 29ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତିବାସୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅନିଷ୍ଟ କଳ୍ପନା କର ନାହିଁ, ଯେ ତୁମ୍ଭ ପାଖରେ ନିର୍ଭୟରେ ବାସ କରେ। 30କେହି ତୁମ୍ଭର କୌଣସି ଅନିଷ୍ଟ ନ କରିଥିଲେ, ତାହା ସଙ୍ଗେ ବିନା କାରଣରେ ବିବାଦ କର ନାହିଁ।
31ଦୌରାତ୍ମ୍ୟକାରୀ ପ୍ରତି ଈର୍ଷା କର ନାହିଁ, ଆଉ ତାହାର କୌଣସି ପଥ ମନୋନୀତ କର ନାହିଁ, 32କାରଣ କୁଟିଳ ଲୋକ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଘୃଣ୍ୟ, ମାତ୍ର ସେ ସରଳ ଲୋକଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଥାଆନ୍ତି। 33ଦୁଷ୍ଟର ଗୃହ ଉପରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅଭିଶାପ ଥାଏ, ମାତ୍ର ସେ ଧାର୍ମିକର ବାସସ୍ଥାନକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି। 34ନିନ୍ଦକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେ ଅବଜ୍ଞାକାରୀ, ମାତ୍ର ନମ୍ରମାନଙ୍କୁ ସେ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅନ୍ତି। 35ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସମ୍ମାନ ଅଧିକାର କରିବେ, ମାତ୍ର ମୂର୍ଖମାନେ କେବଳ ଅପମାନ ପାଆନ୍ତି।