Mga Kawikaan 3

3 ¹Anak ko, huwag mong kalimutan ang aking turo, ngunit ingatan ng iyong puso ang aking mga utos, ²sapagkat magdaragdag ang mga ito sa iyo ng haba ng mga araw at mga taon ng buhay at kapayapaan. ³Huwag mong hayaang lumisan sa iyo ang pag-ibig ng tipan at katapatan; itali mo ang mga ito sa iyong leeg, isulat mo ang mga ito sa tapyas ng iyong puso. ⁴Sa gayon makakasumpong ka ng lingap at mabuting pangalan sa harap ng ating Ama at ng mga tao.

⁵Magtiwala ka sa ating Ama nang buong puso, at huwag kang manalig sa iyong sariling pang-unawa. ⁶Sa lahat ng iyong lakad ay kilalanin mo siya, at itutuwid niya ang iyong mga landas.

⁷Huwag kang magmarunong sa iyong sariling paningin; matakot ka sa ating Ama, at talikuran mo ang kasamaan. ⁸Magdudulot ito ng kagalingan sa iyong katawan at kaginhawahan sa iyong mga buto.

⁹Parangalan mo ang ating Ama ng iyong kayamanan at ng mga unang bunga ng lahat ng iyong ani, ^a a v9 Ang mga unang bunga ay ang una at pinakamainam na bahagi ng ani, na inihahandog sa ating Ama bago pa gamitin ang alinman dito. ¹⁰sa gayon mapupuno ng kasaganaan ang iyong mga kamalig, at aapaw sa bagong alak ang iyong mga tapayan.

¹¹Anak ko, huwag mong hamakin ang disiplina ng ating Ama o mainis sa kanyang pagsaway, ¹²sapagkat dinidisiplina ng ating Ama ang minamahal ng kanyang puso, tulad ng isang amang dumidisiplina sa anak na kinalulugdan niya.

¹³Mapalad ang nakakasumpong ng karunungan, at ang nagtatamo ng pang-unawa, ¹⁴sapagkat ang pakinabang mula rito ay higit sa pakinabang mula sa pilak, at ang kita nito ay higit sa ginto. ¹⁵Higit itong mahalaga kaysa mga hiyas, at walang anumang ninanasa mo ang makakapantay dito. ¹⁶Nasa kanyang kanang kamay ang mahabang buhay; nasa kanyang kaliwang kamay ang kayamanan at karangalan. ¹⁷Ang kanyang mga lakad ay kasiya-siya, at ang lahat ng kanyang mga landas ay kapayapaan. ¹⁸Siya ay punong nagbibigay-buhay para sa mga humahawak sa kanya; ang mga matatag na humahawak sa kanya ay tinatawag na mapalad.

¹⁹Sa pamamagitan ng karunungan, itinatag ng ating Ama ang lupa; sa pamamagitan ng pang-unawa ay itinayo niya ang mga langit; ²⁰sa pamamagitan ng kanyang kaalaman ay pumutok ang mga kalaliman, at pinapatak ng mga ulap ang hamog.

²¹Anak ko, huwag mong mawaglit sa paningin ang mga ito; ingatan mo ang tamang karunungan at kabaitan, ²²at ang mga ito ay magiging buhay para sa iyong kaluluwa at palamuti sa iyong leeg. ²³Sa gayon lalakad kang ligtas sa iyong daan, at hindi matitisod ang iyong paa. ²⁴Kapag ikaw ay nahiga, hindi ka matatakot; kapag ikaw ay nahiga, magiging matamis ang iyong pagtulog. ²⁵Huwag kang matakot sa biglang sindak, o sa pagkawasak ng masasama kapag ito ay dumating, ²⁶sapagkat ang ating Ama ang magiging iyong pananalig at pipigil sa iyong paa upang hindi mahuli.

²⁷Huwag mong ipagkait ang mabuti sa mga nararapat dito, kung nasa iyong kapangyarihan ang gawin ito. ²⁸Huwag mong sabihin sa iyong kapwa, “Umalis ka, at bumalik ka, at bukas ay ibibigay ko”—gayong nasa iyo naman ito. ²⁹Huwag kang magbalak ng masama laban sa iyong kapwa, na nananahang may tiwala sa piling mo. ³⁰Huwag kang makipag-away kaninuman nang walang dahilan, kung wala siyang ginawang masama sa iyo.

³¹Huwag kang mainggit sa taong marahas, at huwag mong piliin ang alinman sa kanyang mga lakad, ³²sapagkat ang taong suwail ay kasuklam-suklam sa ating Ama, ngunit ang matuwid ay kinukuha niya sa kanyang pagtitiwala. ³³Ang sumpa ng ating Ama ay nasa bahay ng masasama, ngunit pinagpapala niya ang tahanan ng matuwid. ³⁴Sa mga mapanuya ay mapaglibak siya, ngunit sa mga mapagpakumbaba ay nagbibigay siya ng biyaya. ³⁵Mamanahin ng marurunong ang karangalan, ngunit ang mga hangal ay magkakamit lamang ng kahihiyan.