Οι εντολές ενός πατέρα, η ζωή ενός γιου

Συμβουλές σε έναν γιο, κυρίως για την εμπιστοσύνη: μη στηρίζεσαι στη δική σου σύνεση, τίμα τον Πατέρα μας με το εισόδημά σου, μη δυσανασχετείς με τη διόρθωσή του. Έπειτα η σοφία, που αξίζει περισσότερο από το ασήμι, και ωμοί κανόνες για τον πλησίον, όπως να πληρώνεις ό,τι χρωστάς σήμερα και όχι αύριο.

Κεφάλαιο 3.

Γιε μου, μην ξεχάσεις τη διδαχή μου, αλλά ας κρατάει η καρδιά σου τις εντολές μου, γιατί θα σου προσθέσουν μέρες πολλές και χρόνια ζωής και ειρήνη. Ας μη σε αφήσουν η πιστή αγάπη και η πιστότητα· δέσε τες γύρω από τον λαιμό σου, γράψε τες στην πλάκα της καρδιάς σου. Έτσι θα βρεις εύνοια και καλή φήμη μπροστά στον Πατέρα μας και στους ανθρώπους.

Εμπιστέψου τον Πατέρα μας μ’ όλη σου την καρδιά, και μη στηρίζεσαι στη δική σου σύνεση. Σ’ όλους τους δρόμους σου γνώριζέ τον, κι εκείνος θα ισιώσει τα μονοπάτια σου.

Μην είσαι σοφός στα δικά σου τα μάτια· φοβήσου τον Πατέρα μας, και απομακρύνσου από το κακό. Αυτό θα φέρει γιατρειά στο σώμα σου και αναζωογόνηση στα κόκαλά σου.

Τίμησε τον Πατέρα μας με τα πλούτη σου και με τις απαρχές απ’ όλα τα γεννήματά σου, ^a τότε θα γεμίσουν οι αποθήκες σου με αφθονία, και τα πατητήρια σου θα ξεχειλίσουν από νέο κρασί.

Γιε μου, μην περιφρονείς τη διαπαιδαγώγηση του Πατέρα μας, μήτε να βαριέσαι τον έλεγχό του, γιατί ο Πατέρας μας διαπαιδαγωγεί αυτόν που αγαπάει η καρδιά του, όπως ένας πατέρας διαπαιδαγωγεί τον γιο που τον ευχαριστεί.

Μακάριος ο άνθρωπος που βρίσκει τη σοφία, κι αυτός που αποκτάει τη σύνεση, γιατί το κέρδος της είναι καλύτερο από το κέρδος του ασημιού, και το όφελός της καλύτερο από το χρυσάφι. Είναι πιο πολύτιμη από τα πετράδια, και τίποτε απ’ όσα επιθυμείς δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί της. Μακροζωία βρίσκεται στο δεξί της χέρι· στο αριστερό της χέρι πλούτη και τιμή. Οι δρόμοι της είναι ευχάριστοι, κι όλα τα μονοπάτια της είναι ειρήνη. Είναι δέντρο ζωής για όσους την κρατούν· όσοι την κρατούν σφιχτά λέγονται μακάριοι.

Ο Πατέρας μας με τη σοφία θεμελίωσε τη γη· με τη σύνεση στερέωσε τους ουρανούς· με τη γνώση του άνοιξαν οι άβυσσοι, και τα σύννεφα στάζουν τη δροσιά.

Γιε μου, μην τα χάνεις αυτά από τα μάτια σου· κράτα τη σωστή σοφία και τη διάκριση, κι αυτά θα είναι ζωή για την ψυχή σου και στολίδι για τον λαιμό σου. Τότε θα βαδίζεις τον δρόμο σου με ασφάλεια, και το πόδι σου δε θα σκοντάψει. Αν πλαγιάσεις, δε θα φοβηθείς· όταν πλαγιάσεις, ο ύπνος σου θα είναι γλυκός. Μη φοβηθείς τον ξαφνικό τρόμο, ούτε την καταστροφή των ασεβών όταν έρθει, γιατί ο Πατέρας μας θα είναι η πεποίθησή σου και θα φυλάξει το πόδι σου από το να πιαστεί.

Μην αρνείσαι το καλό σ’ εκείνους που το αξίζουν, όταν είναι στο χέρι σου να το κάνεις. Μην πεις στον γείτονά σου: «Πήγαινε, και ξανάρθε, κι αύριο θα σου δώσω» — ενώ το έχεις μαζί σου. Μη σχεδιάζεις κακό σε βάρος του γείτονά σου, που ζει με εμπιστοσύνη δίπλα σου. Μη φιλονικείς με κανέναν χωρίς λόγο, όταν δεν σου έχει κάνει κανένα κακό.

Μη ζηλεύεις τον βίαιο άνθρωπο, και μη διαλέξεις κανέναν από τους δρόμους του, γιατί ο διεστραμμένος είναι μισητός στον Πατέρα μας, αλλά τους ευθείς τους παίρνει στην εμπιστοσύνη του. Η κατάρα του Πατέρα μας είναι πάνω στο σπίτι των ασεβών, αλλά ευλογεί το σπιτικό των δικαίων. Απέναντι στους χλευαστές είναι περιφρονητικός, αλλά στους ταπεινούς δίνει χάρη. Οι σοφοί θα κληρονομήσουν τιμή, οι ανόητοι όμως κερδίζουν μόνο ντροπή.