متلونه 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹اے زما زويه، زما تعليم مۀ هېروه، بلکې خپل زړۀ ته پرېږده چې زما حُکمونه وساتى، ²ځکه چې دا به تا ته د ورځو اوږدوالے، د ژوند کالونه او سلامتى درزياته کړى. ³مينه او وفادارى دې تا نه جُدا نۀ شى؛ دا د خپلې غاړې نه راتاو کړه، دا د خپل زړۀ په تختۍ باندې وليکه. ⁴نو تۀ به د زمونږ پلار او د خلقو په نزد فضل او ښۀ نوم ومومې.

⁵په خپل ټول زړۀ د زمونږ پلار باندې بهروسه وکړه، او په خپل عقل تکيه مۀ کوه. ⁶په خپلو ټولو لارو کښې هغه وپېژنه، او هغه به ستا لارې سمې کړى.

⁷د خپلو سترګو په نظر کښې دانا مۀ کېږه؛ د زمونږ پلار نه يرېږه، او د بدۍ نه مخ واړوه. ⁸دا به ستا بدن ته شفا او ستا هډوکو ته تازګى ورکړى.

⁹د زمونږ پلار په خپل مال او د خپلې ټولې فصل په اولنۍ مېوه عزت کوه، ^a a v9 اولنۍ مېوه د فصل اوله او ښۀ برخه وه، چې د دې نه د څۀ کارولو نه مخکښې به زمونږ پلار ته وړاندې کولے شوه. ¹⁰نو ستا ګودامونه به په فراوانۍ ډک شى، او ستا منګى به په نوى شراب ډک او بهر شى.

¹¹اے زما زويه، د زمونږ پلار د تربيت نه نفرت مۀ کوه او د هغۀ د ملامتۍ نه مۀ ستړے کېږه، ¹²ځکه چې زمونږ پلار هغه چا ته تربيت ورکوى چې زړۀ يې پرې مينه کوى، لکه څنګه چې پلار هغه زوئ ته تربيت ورکوى چې پرې خوشحاليږى.

¹³مبارک دے هغه څوک چې حکمت مومى، او هغه څوک چې سمجه ترلاسه کوى، ¹⁴ځکه چې د هغې فائده د چاندۍ د فائدې نه ښۀ ده، او د هغې نفع د سرو زرو نه ښۀ ده. ¹⁵هغه د جواهراتو نه ګرانبيه ده، او هر څۀ چې تۀ يې خوښوې د هغې سره برابرېدلے نۀ شى. ¹⁶د ورځو اوږدوالے د هغې په ښى لاس کښې دے؛ د هغې په ګس لاس کښې دولت او عزت دى. ¹⁷د هغې لارې خوشحالوونکې دى، او د هغې ټولې لارې سلامتى دى. ¹⁸هغه د ژوند يوه ونه ده د هغه چا دپاره چې هغه ونيسى؛ هغه څوک چې هغه ټينګه ونيسى مبارک بللے کيږى.

¹⁹زمونږ پلار په حکمت سره زمکه قائمه کړه؛ په سمجه سره يې آسمانونه جوړ کړل؛ ²⁰د هغۀ په علم سره ژورې اوبۀ وچاودې، او ورېځې پرخه څاڅوى.

²¹اے زما زويه، دا د نظره مۀ غورزوه؛ درست حکمت او تدبير وساته، ²²او دا به ستا روح ته ژوند او ستا غاړې ته زينت وى. ²³نو تۀ به په خپله لاره په امن سره روان يې، او ستا پښه به ونۀ نښلى. ²⁴کۀ تۀ څملې، نو تۀ به ونۀ يرېږې؛ کله چې تۀ څملې، نو ستا خوب به خوږ وى. ²⁵د ناڅاپى وېرې نه مۀ يرېږه، او نۀ د بدکارانو د تباهۍ نه چې کله راشى، ²⁶ځکه چې زمونږ پلار به ستا اعتماد وى او ستا پښه به د نښلېدو نه وساتى.

²⁷د هغه چا نه چې حقدار وى ښيګڼه مۀ منع کوه، کله چې د دې کولو طاقت ستا په لاس کښې وى. ²⁸خپل ګاونډى ته مۀ وايه چې، ”لاړ شه، او بيا راشه، او سبا به درکړم،“ کله چې دا ستا سره موجود وى. ²⁹د خپل ګاونډى په خلاف د بدۍ منصوبه مۀ جوړوه، چې ستا سره په اعتبار سره اوسيږى. ³⁰د هيچا سره بې وجې جګړه مۀ کوه، کله چې هغۀ تا ته هيڅ نقصان نۀ وى رسولے.

³¹په ظالم سړى باندې رشک مۀ کوه، او د هغۀ هيڅ لاره مۀ خوښوه، ³²ځکه چې کږے سړے زمونږ پلار ته نفرت ګرے دے، خو هغه راستبازان خپل راز ته رسوى. ³³د زمونږ پلار لعنت د بدکارانو په کور باندې دے، خو هغه د صادقانو کور ته برکت ورکوى. ³⁴د ټوقمارانو په مقابله کښې هغه ملنډې وهونکے دے، خو عاجزانو ته هغه فضل ورکوى. ³⁵داناګان به عزت په ميراث مومى، خو کم عقله به يواځې رسوائى تر لاسه کوى.