ትእዛዛት ኣቦ፥ ህይወት ወዲ

ምዕዶ ንሓደ ወዲ፥ መብዛሕትኡ ብዛዕባ ምትእምማን፦ ኣብ ናትካ ኣእምሮ ኣይትፅገዕ፥ ንኣቦና ብእቶትካ ኣኽብሮ፥ ንተግሳፁ ኣይትፀላእ። ሽዑ ጥበብ ካብ ብሩር ንላዕሊ ዝተመነት፥ ንፁር ሕግጋት ብፃይ ድማ፥ ዕዳኻ ጽባሕ ዘይኮነስ ሎሚ ምኽፋል ሓዊሱ።

ምዕራፍ 3።

ወደይ፥ ትምህርተይ ኣይትረስዕ፤ ልብኻ ግና ነቲ ትእዛዛተይ ይሓልዎ፥ ነዊሕ ዕድመን ዓመታት ህይወትን ሰላምን ክውስኹልካ እዮም እሞ። ምሕረትን ሓቅን ካባኻ ኣይፈለዩ፤ ኣብ ክሳድካ እሰሮ፥ ኣብ ሉሕ ልብኻ ፅሓፎም። ከምኡ ድማ ኣብ ቅድሚ ኣቦናን ኣብ ቅድሚ ሰብን፥ ሞገስን ሰናይ ስምን ክትረክብ ኢኻ።

ብምሉእ ልብኻ ብኣቦና ተኣመን፥ ኣብ ናትካ ኣእምሮ ኸዓ ኣይትፅገዕ። ኣብ ኵሉ መንገድኻ ንእኡ ፍለጦ፥ ንሱ ድማ ንመንገድኻ ኬቕንዖ እዩ።

ኣብ ዓይንኻ ለባም ኣይትኹን፤ ንኣቦና ፍራሕ፥ ካብ ክፉእ ከዓ ርሓቕ። እዙይ ንሰብነትካ ፈውሲ፥ ንኣዕፅምትኻ ድማ ምርዋይ ክኸውን እዩ።

ንኣቦና ብሃብትኻን ብበዅሪ ኵሉ እቶትካን ኣኽብሮ፥ ^a ሽዑ ቆፎኻ ብፅጋብ ክመልእ፥ መፃውር ወይንኻ ኸዓ ብሓድሽ ወይኒ ክውሕዝ እዩ።

ወደይ፥ ንተግሳፅ ኣቦና ኣይትንዓቕ፥ ብተግናሕቱ ኸዓ ኣይትሰልቺ፥ ኣቦና ነቲ ልቡ ዘፍቅሮ ይግስፆ እዩ እሞ፥ ከምቲ ኣቦ ነቲ ደስ ዝብሎ ወዱ ዝግስፆ።

እቲ ጥበብ ዝረክብ ሰብ ብፁእ እዩ፥ እቲ ኣእምሮ ዝረክብ ሰብ ድማ። ካብኣ ዝርከብ ረብሓ ኻብ ብሩር ዝርከብ ረብሓ ይበልፅ እዩ እሞ፥ እቶታ ኸዓ ኻብ ወርቂ ይበልፅ። ንሳ ኻብ ክቡር ዕንቊ ትኸብር፤ እትምነዮ ዅሉ ኸዓ ምስኣ ኣይመዓራረን። ነዊሕ ዕድመ ኣብ የማናይ ኢዳ ኣሎ፤ ኣብ ፀጋማይ ኢዳ ድማ ሃብትን ክብረትን ኣሎ። መንገድታታ ባህ ዘብል፥ ኵሉ መገድታታ ኸዓ ሰላም እዩ። ነቶም ዝሕዝዋ ኦም ህይወት እያ፤ እቶም ኣፅኒዖም ዝሕዝዋ ኸዓ ብፁኣን ይበሃሉ።

ኣቦና ብጥበብ ንምድሪ መስረታ፤ ብኣእምሮ ኸዓ ንሰማያት ኣጽንዐ፤ ብፍልጠቱ መዓሙቝ ገንፈሉ፤ ደመናውን ኣውሊ የንጠብጥቡ።

ወደይ፥ እዚኣቶም ካብ ኣዒንትኻ ኣይጥፍኡ፤ ጥዑም ጥበብን ኣስተውዕሎን ሓሉ፥ ንሳቶም ንነፍስኻ ህይወት፥ ንክሳድካ ኸዓ ስልማት ክኾኑ እዮም። ሽዑ ብመንገድኻ ብደሓን ክትከይድ ኢኻ፥ እግርኻ ኸዓ ኣይዕንቀፍን እዩ። እንተ ደቀስካ ኣይትፈርሕን ኢኻ፤ ምስ ደቀስካ ድቃስካ ጥዑም ክኸውን እዩ። ብሃንደበታዊ ራዕዲ፥ ወይ ከዓ እቲ ናይ ረሲኣን ጥፍኣት ምስ መፀ ኣይትፍራሕ፥ ኣቦና ተኣማንነትካ ክኸውን እዩ እሞ፥ ንእግርኻ ኸዓ ከይትሓዝ ክሕልዎ እዩ።

ነቶም ዝግብኦም ሰናይ ኣይትኽልኣዮም፥ ክትገብሮ ኣብ ኢድካ እንተሎ። ንብፃይካ ምሳኻ ኸሎ፥ “ኪድ፥ ተመለስ፥ ፅባሕ ክህበካ እየ” ኣይትበሎ። ኣብ ልዕሊ ብፃይካ ክፉእ ኣይትሕሰብ፥ ንሱ ኣብ ጥቓኻ ተኣማሚኑ ዝነብር እዩ እሞ። ክፉእ እንተይገበረልካ፥ ምስ ሓደ ሰብ ብዘይ ምኽንያት ኣይትባኣስ።

ንገፋዒ ሰብ ኣይትቕናእ፥ ካብ መንገድታቱ ሓደ እኳ ኣይትምረፅ፥ እቲ ጠዋይ ሰብ ንኣቦና ፅዩፍ እዩ እሞ፥ ንቅኑዓት ግና ኣብ ምስጢሩ የእትዎም። መርገም ኣቦና ኣብ ቤት ረሲኣን ኣሎ፥ ንማሕደር ፃድቃን ግና ይባርኮ። ንመላገፅቲ ይላገፀሎም፥ ንትሑታት ግና ፀጋ ይህብ። ለባማት ክብሪ ይወርሱ፥ ዓሻታት ግና ውርደት ጥራሕ ይረኽቡ።