Henoy, Ry Zanako

Ray mampita izay nolazain'ny rainy taminy, ary tazonin'ny toko ny rojo izay. Ny sarin'izany dia momba ny lalana: lalana mihamazava mankany amin'ny andro, mifanohitra amin'ny iray maizina loatra ka tsy hitanao izay nahatafintohina anao. Arovy ny fonao, ary jereo mahitsy eo anoloanao.

Toko 4.

Henoy, ry zanako, ny fampianarana avy amin’ny ray; mihaino tsara, ary mahazoa fahatakarana. Manome anao fampianarana tsara aho, koa aza mandao ny fampianarako. Fa izaho koa dia zanak’ny raiko, malemy sady zanaka tokana malala-pon’ny reniko. Nampianatra ahy izy ary hoy izy: « Aoka hihazona ny teniko ny fonao; tandremo ny didiko dia ho velona ianao. Mahazoa fahendrena, mahazoa fahatakarana; aza manadino, ary aza mivily amin’ny teny aloaky ny vavako. Aza mahafoy azy, dia hiaro anao izy; tiavo izy, dia hiambina anao. Ny fiandohan’ny fahendrena dia izao: mahazoa fahendrena; ary amin’izay rehetra azonao, mahazoa fahatakarana. Mankamamia azy, dia hanandratra anao izy; fehezo izy, dia hanome voninahitra anao. Hasatrony fehiloha mahafinaritra ny lohanao izy; hanome anao satroboninahitra malaza izy. »

Mihainoa, ry zanako, ary raisonao ny teniko, dia ho maro ny taona hiainanao. Nampianariko anao ny lalan’ny fahendrena; notarihiko tamin’ny lalana mahitsy ianao. Rehefa mandeha ianao, dia tsy hisy hanakana ny diavinao; ary rehefa mihazakazaka, dia tsy ho tafintohina. Tano mafy ny fampianarana, aza avela handeha; arovy izy, fa izy no fiainanao.

Aza mandeha amin’ny lalan’ny ratsy fanahy, ary aza mandalo amin’ny lalan’ny mpanao ratsy. Ialao izany, aza lalovana; ihodino izany ka mandehana. Fa tsy mahay matory izy raha tsy manao ratsy; very tory izy raha tsy mahatafintohina olona. Mihinana ny mofon’ny faharatsiana izy ary misotro ny divain’ny herisetra.

Fa ny lalan’ny marina dia tahaka ny fahazavan’ny maraina, mihamazava hatrany mandra-pahatongan’ny andro tsara. Ny lalan’ny ratsy fanahy dia tahaka ny maizina fatratra; tsy fantany izay mahatafintohina azy.

Ry zanako, mihainoa tsara ny teniko; atongilano ny sofinao amin’ny fitenenako. Aza avela hanalavitra ny masonao izy; tano ao anatin’ny fonao. Fa fiainana ho an’izay mahita azy izy, ary fanasitranana ho an’ny tenany manontolo.

Mihoatra ny zavatra rehetra, arovy ny fonao, fa avy ao no mikoriana ny zavatra rehetra ataonao. Alaviro amin’ny vavanao ny teny mivadika, ary esory lavitra anao ny molotra mamitaka. Aoka ny masonao hijery mahitsy mialoha; ataovy mahitsy eo anoloanao ny fijerinao. Diniho tsara ny lalan’ny tongotrao, dia ho azo antoka ny lalanao rehetra. Aza mivily ho amin’ny ankavanana na ankavia; esory amin’ny ratsy ny tongotrao.