ምሳሌ 4

4 ¹ልጆቼ ሆይ፣ የአባትን ተግሣጽ ስሙ፤ አድምጡ፤ ማስተዋልንም አግኙ። ²መልካም ትምህርት እሰጣችኋለሁ፤ ስለዚህ ትምህርቴን አትተዉ። ³እኔ ደግሞ ለአባቴ ልጅ ነበርሁ፤ ለእናቴም ርኅሩኅና አንድያ የተወደደ ልጅ ነበርሁ። ⁴እርሱም እንዲህ ብሎ አስተማረኝ፤ “ልብህ ቃሌን አጥብቆ ይያዝ፤ ትእዛዜን ጠብቅ፤ በሕይወትም ትኖራለህ። ⁵ጥበብን አግኝ፤ ማስተዋልን አግኝ፤ አትርሳ፤ ከአፌ ቃልም ፈቀቅ አትበል። ⁶አትተዋት፤ እርሷም ትከላከልልሃለች፤ ውደዳት፤ እርሷም ትጠብቅሃለች። ⁷የጥበብ መጀመሪያ ይህ ነው፤ ጥበብን አግኝ፤ ከምታገኘውም ሁሉ ጋራ ማስተዋልን አግኝ። ⁸አክብራት፤ እርሷም ከፍ ከፍ ታደርግሃለች፤ አቅፋት፤ እርሷም ክብርን ታጐናጽፍሃለች። ⁹በራስህ ላይ የጸጋን የአበባ ጉንጉን ታደርግልሃለች፤ የክብርንም ዘውድ ትሰጥሃለች።”

¹⁰ልጄ ሆይ፣ ስማ፤ ቃሌንም ተቀበል፤ የሕይወትህም ዓመታት ይበዛሉ። ¹¹የጥበብን መንገድ አስተምሬሃለሁ፤ በቀና ጎዳናዎችም መርቼሃለሁ። ¹²በምትሄድበት ጊዜ እርምጃህ አይታገድም፤ በምትሮጥበትም ጊዜ አትሰናከልም። ¹³ተግሣጽን አጥብቀህ ያዝ፤ አትተወው፤ ጠብቃት፤ ሕይወትህ ናትና።

¹⁴በክፉዎች መንገድ እግርህን አታግባ፤ በክፉ አድራጊዎችም ጎዳና አትሂድ። ¹⁵አስወግደው፤ በእርሱ አትለፍ፤ ከእርሱ ዘወር በል፤ አልፈህም ሂድ። ¹⁶ክፉ ነገር ካላደረጉ እንቅልፍ አይተኙምና፤ ማንንም ካላሰናከሉ እረፍት ይነጠቃሉ። ¹⁷የክፋትን እንጀራ ይበላሉ፤ የግፍንም ወይን ይጠጣሉ።

¹⁸የጻድቃን መንገድ ግን እንደ ንጋት ብርሃን ነው፤ ቀኑ ሙሉ እስኪሆን ድረስ እያበራ እየጐላ ይሄዳል። ¹⁹የክፉዎች መንገድ ግን እንደ ድቅድቅ ጨለማ ነው፤ የሚያሰናክላቸውን አያውቁም።

²⁰ልጄ ሆይ፣ ለቃሌ ትኵረት ስጥ፤ ለንግግሬም ጆሮህን አዘንብል። ²¹ከዐይኖችህ ፊት አይራቁ፤ በልብህ ውስጥም ጠብቃቸው። ²²ለሚያገኟቸው ሕይወት ናቸውና፤ ለሰውነታቸውም ሁሉ ፈውስ ናቸው።

²³ከሁሉ አስቀድመህ ልብህን ጠብቅ፤ የምታደርገው ሁሉ ከእርሱ ይመነጫልና። ²⁴ጠማማ ንግግርን ከአፍህ አስወግድ፤ ተንኰለኛ ከንፈርንም ከአንተ አርቅ። ²⁵ዐይኖችህ ወደ ፊት ቀጥ ብለው ይመልከቱ፤ ዕይታህም በቀጥታ በፊትህ ይሁን። ²⁶ለእግሮችህ መንገድ በጥንቃቄ አስብ፤ መንገዶችህም ሁሉ የጸኑ ይሆናሉ። ²⁷ወደ ቀኝ ወይም ወደ ግራ አትታጠፍ፤ እግርህን ከክፋት አርቅ።