Darengekeun, Anaking

Hiji bapa ngawariskeun naon nu kungsi dicaritakeun ku bapana sorangan, sarta bab ieu terus nembongkeun ranté éta. Gambaran-gambaranana ngeunaan arah: jalan nu beuki caang nuju beurang, dibandingkeun jeung jalan nu kacida poékna nepi ka teu katingali naon nu nyababkeun titajong. Jaga haté anjeun, sarta tingali lempeng ka hareup.

Pasal 4.

Darengekeun, anaking, pituduh ti bapa; sing nengetan, sangkan meunang pangarti. Bapa mere pangajaran nu hade ka maraneh, ku sabab kitu ulah ninggalkeun pituduh bapa. Sabab bapa oge kungsi jadi anak keur bapa sorangan, budak leutik keneh, hiji-hijina nu dipikanyaah ku indung. Anjeunna ngawurukan bapa, saurna, “Sing nyekel pageuh kana ucapan bapa dina hate maneh; turut parentah bapa, sangkan maneh hirup. Sing meunang kabijaksanaan, sing meunang pangarti; ulah poho, jeung ulah nyingkah tina sagala ucapan bapa. Ulah ninggalkeun manehna, tangtu maneh dijaga; pikanyaah manehna, tangtu maneh diraksa. Awal mimiti kabijaksanaan nya eta: sing meunang kabijaksanaan; jeung tina sagala nu ku maneh dipibanda, sing meunang pangarti. Mulyakeun manehna, tangtu maneh diangkat jadi luhur; rangkul manehna, tangtu maneh dibere kahormatan. Manehna bakal masangkeun karangan kembang anu endah dina sirah maneh; manehna bakal mikeun makuta kamulyaan ka maneh.”

Darengekeun, anaking, jeung tampanan omongan bapa, sangkan umur maneh jadi panjang. Bapa geus ngawurukan maneh jalan kabijaksanaan; bapa geus nungtun maneh ngaliwatan jalan-jalan nu lempeng. Lamun maneh leumpang, lengkah maneh moal kahalangan; jeung lamun maneh lumpat, maneh moal titajong. Cekel pageuh pituduh, ulah dileupaskeun; jaga manehna, sabab manehna teh hirup maneh.

Ulah nincak kana jalan jalma jahat, jeung ulah leumpang dina jalan tukang nyieun kajahatan. Singkahan, ulah ngaliwat ka dinya; nyingkah ti dinya sarta terus bae liwat. Sabab maranehna teu bisa sare lamun teu migawe kajahatan heula; teu bisa reureuh lamun can nyieun batur titajong. Maranehna ngadahar roti kajahatan jeung nginum anggur karusuhan.

Sabalikna, jalan jalma bener teh ibarat cahaya balebat, beuki lila beuki caang nepi ka poe caang ngempray. Jalan jalma jahat mah ibarat poek mongkleng; maranehna teu nyaho naon nu matak titajong.

Anaking, sing nengetan kana omongan bapa; darengekeun kalawan daria kana papatah bapa. Ulah pisan leupas tina paneuteup maneh; simpen jero-jero di jero hate maneh. Sabab eta teh hirup pikeun sing saha nu manggihan eta, jeung kacageuran pikeun sakujur awakna.

Leuwih ti sagala rupa, jaga hate maneh, sabab sagala pagawean maneh ngocor ti dinya. Jauhkeun omongan nu bengkok tina sungut maneh, jeung singkahkeun biwir nu culas ti maneh. Sing neuteup lempeng ka hareup; teuteup maneh sing anteb ka hareupeun maneh. Sing taliti mikirkeun jalan pikeun suku maneh, sangkan sagala laku lampah maneh aman. Ulah nyimpang ka katuhu atawa ka kenca; jauhkeun suku maneh tina kajahatan.