ኢዮብ 27

27 ¹ኢዮብም እንደ ገና ንግግሩን ቀጥሎ እንዲህ አለ፦ ²“ፍርዴን የነሣኝ እግዚአብሔር ሕያው ነው፣ ነፍሴንም ያስመረረ ሁሉን ቻዩ ሕያው ነው፤ ³እስትንፋሴ በውስጤ እስካለ ድረስ፣ የአባታችንም መንፈስ በአፍንጫዬ እስካለ ድረስ፣ ⁴ከንፈሮቼ ሐሰትን አይናገሩም፣ ምላሴም ተንኰልን አይተነፍስም። ⁵ትክክል እንደ ሆናችሁ ከቶ አልስማማም፤ እስከምሞትም ድረስ ንጹሕነቴን አልተውም። ⁶ጽድቄን አጥብቄ ይዤአለሁ፣ አልለቅቀውም፤ በዘመኔ ሁሉ ልቤ አይወቅሰኝም።

⁷“ጠላቴ እንደ ክፉ ሰው ይሁን፤ የሚነሣብኝም እንደ ዐመፀኛ ይሁን። ⁸ኀጢአተኛው በሚጠፋ ጊዜ፣ እግዚአብሔር ነፍሱን በሚወስድበት ጊዜ ተስፋው ምንድን ነው? ⁹መከራ በሚመጣበት ጊዜ እግዚአብሔር ጩኸቱን ይሰማልን? ¹⁰በሁሉን ቻዩ ደስ ይለዋልን? በማናቸውም ጊዜ እግዚአብሔርን ይጠራልን? ¹¹ስለ እግዚአብሔር እጅ አስተምራችኋለሁ፤ ከሁሉን ቻዩ ዘንድ ያለውን አልሰውርም። ¹²እነሆ፣ ሁላችሁ ራሳችሁ ይህን አይታችኋል፤ ታዲያ ለምን እንዲህ ከንቱ ቃል ትናገራላችሁ? ¹³ክፉ ሰው ከእግዚአብሔር ዘንድ የሚያገኘው ድርሻ ይህ ነው፤ አስጨናቂዎችም ከሁሉን ቻዩ የሚቀበሉት ርስት ይህ ነው፦ ¹⁴ልጆቹ ቢበዙ፣ በሰይፍ ይወድቃሉ፤ ዘሮቹም የሚበቃ እንጀራ አያገኙም። ¹⁵ከእርሱ የተረፉት በቸነፈር ይቀበራሉ፤ መበለቶቻቸውም አያለቅሱም። ¹⁶ብርን እንደ ትቢያ ቢያከማች፣ ልብስንም እንደ ጭቃ ቢቆልል፣ ¹⁷እርሱ ቢቆልለውም፣ ጻድቁ ይለብሰዋል፤ ንጹሑም ብሩን ይከፋፈላል። ¹⁸ቤቱን እንደ ብል ቤት ይሠራል፤ ጠባቂ እንደሚሠራው ዳስ ነው። ¹⁹ባለጠጋ ሆኖ ይተኛል፣ ነገር ግን ዳግመኛ እንዲህ አያደርግም፤ ዓይኖቹን ይገልጣል፣ ሁሉም ጠፍቷል። ²⁰ድንጋጤ እንደ ጎርፍ ይደርስበታል፤ በሌሊት ዐውሎ ነፋስ ጠራርጎ ይወስደዋል። ²¹የምሥራቅ ነፋስ አንሥቶ ይወስደዋል፣ እርሱም ይጠፋል፤ ከስፍራውም ጠራርጎ ያወጣዋል። ²²ያለ ርኅራኄ ይጣደፍበታል፤ እርሱም ከኀይሉ ለማምለጥ እየተንደረደረ ይሸሻል። ²³እጁን ያጨበጭብበታል፣ ከስፍራውም እያፏጨ ያስወጣዋል።”