Job verhef weer sy stem
Job sweer by dieselfde God wat sy reg weggeneem het en weier om toe te gee dat sy vriende reg is; hy sal sy opregtheid vashou totdat hy sterf. Dan beskryf hy self die goddelose se deel: opgehoopte silwer wat die regverdiges dra, 'n warrelwind in die nag, 'n huis van spinnerak.
27 1En Job het weer sy rede opgeneem en gesê: 2“So seker as God leef, wat my reg weggeneem het, en die Almagtige, wat my siel bitter gemaak het, 3solank my asem in my is, en die gees van ons Vader in my neusgate is, 4sal my lippe nie valsheid praat nie, en my tong sal nie bedrog uiter nie. 5Ek sal nooit saamstem dat julle reg het nie; totdat ek sterf, sal ek nie my integriteit laat vaar nie. 6Ek hou vas aan my geregtigheid en sal dit nie laat los nie; my hart verwyt my nie oor enige van my dae nie.
7“Laat my vyand soos die goddelose wees, en laat die een wat teen my opstaan soos die onregverdige wees. 8Want wat is die hoop van die goddelose wanneer hy afgesny word, wanneer God sy lewe wegneem? 9Sal God sy geroep hoor wanneer benoudheid oor hom kom? 10Sal hy hom in die Almagtige verlustig? Sal hy God te alle tye aanroep? 11Ek sal julle leer oor die hand van God; ek sal nie verberg wat by die Almagtige is nie. 12Kyk, julle het dit almal self gesien; waarom praat julle dan sulke leë woorde? 13Dit is die deel van ’n goddelose mens van God af, die erfdeel wat verdrukkers van die Almagtige ontvang: 14As sy kinders baie is, sal hulle deur die swaard val, en sy nageslag sal nie genoeg brood hê nie. 15Dié van hom wat hom oorleef, sal deur die pes begrawe word, en hulle weduwees sal nie treur nie. 16Al hoop hy silwer op soos stof en al stapel hy klere op soos klei, 17hy mag dit opstapel, maar die regverdige sal dit dra, en die onskuldige sal die silwer verdeel. 18Hy bou sy huis soos ’n mot se kokon, soos ’n hut wat ’n wagter maak. 19Hy gaan lê ryk, maar hy sal dit nie weer doen nie; hy maak sy oë oop, en dit is weg. 20Verskrikkinge oorval hom soos ’n vloed; in die nag voer ’n stormwind hom weg. 21Die oostewind tel hom op en hy is weg; dit vee hom uit sy plek weg. 22Dit storm op hom af sonder medelye; hy vlug hals oor kop van sy mag af. 23Dit klap sy hande oor hom en sis hom uit sy plek weg.”