ايوب وري پنهنجو آواز بلند ڪري ٿو
ان ئي خدا جو قسم کڻي جنهن هن جو انصاف کسي ورتو، ايوب اهو مڃڻ کان انڪار ڪري ٿو ته سندس دوست صحيح آهن؛ هو مرڻ تائين پنهنجي کرائيءَ کي پڪڙي رکندو. پوءِ هو پاڻ بدڪار ماڻهوءَ جو حصو بيان ڪري ٿو: ڍير ٿيل چاندي جيڪا سچار پائيندا، رات جو واچوڙو، ڪوري جي ڄاري جهڙو گهر.
27 1پوءِ ايوب وري پنهنجي ڳالهه جاري رکندي چيو تہ 2”خدا جي حيات جو قسم، جنهن منهنجو انصاف کسي ورتو آهي، ۽ قادر مطلق جو قسم، جنهن منهنجي جان کي ڪڙو ڪيو آهي، 3جيستائين منهنجو ساھ مون ۾ آهي، ۽ منهنجن نڪن ۾ اسان جي پيءُ جو روح آهي، 4تيستائين منهنجا چپ ڪوڙ نہ ڳالهائيندا، ۽ منهنجي زبان ٺڳيءَ جو لفظ نہ ڪڍندي. 5خدا نہ ڪري جو آءٌ اوهان کي سچو ڪوٺيان؛ مرڻ تائين پنهنجي ايمانداري نہ ڇڏيندس. 6آءٌ پنهنجي سچائيءَ کي مضبوطيءَ سان جهليو ويٺو آهيان ۽ ان کي نہ ڇڏيندس؛ منهنجي دل منهنجي ڪنهن بہ ڏينهن بابت مون کي ملامت نہ ٿي ڪري.
7”منهنجو دشمن بدڪار جهڙو ٿئي، ۽ منهنجي خلاف اٿندڙ بي انصاف جهڙو ٿئي. 8ڇاڪاڻ تہ جڏهن بي دين ڪٽيو وڃي، ۽ خدا سندس جان ڪڍي وٺي، تڏهن سندس اميد ڇا آهي؟ 9جڏهن مٿس مصيبت اچي، تڏهن ڇا خدا سندس رڙ ٻڌندو؟ 10ڇا هو قادر مطلق ۾ خوش ٿيندو؟ ڇا هو هر وقت خدا کي سڏيندو؟ 11آءٌ اوهان کي خدا جي هٿ بابت سيکاريندس؛ جيڪي قادر مطلق وٽ آهي سو نہ لڪائيندس. 12ڏسو، اوهان سڀني پاڻ اهو ڏٺو آهي؛ پوءِ اوهين ڇو اهڙيون بيڪار ڳالهيون ٿا ڪريو؟ 13خدا وٽان بدڪار ماڻهوءَ جو هيءُ حصو آهي، اهو ورثو جيڪو ظالم قادر مطلق کان وٺن ٿا: 14جيڪڏهن سندس ٻار گھڻا هجن تہ تلوار سان ڪري پوندا، ۽ سندس اولاد کي ڪافي ماني نہ ملندي. 15سندس پٺيان جيڪي بچندا سي وبا ۾ دفن ڪيا ويندا، ۽ سندن بيواهون نہ روئنديون. 16جيتوڻيڪ هو چاندي مٽيءَ وانگر ڍڳ ڪري، ۽ ڪپڙا گاري وانگر ڍير ڪري، 17هو ڍير تہ ڪندو، پر سچار اهي پائيندو، ۽ بي گناهه چاندي ورهائيندو. 18هو پنهنجو گھر پتنگ جي ڪوئيءَ وانگر ٺاهي ٿو، ڄڻ پهريدار جي ٺاهيل جهوپڙي. 19هو دولتمند ٿي سمهي ٿو، پر وري ائين نہ ٿيندو؛ هو اکيون کولي ٿو تہ اهو ناهي. 20هيبتون کيس ٻوڏ وانگر اچي پڪڙين ٿيون؛ رات جو واچوڙو کيس اڏائي کڻي وڃي ٿو. 21اوڀر جو واءُ کيس مٿي کڻي ٿو ۽ هو هليو وڃي ٿو؛ سندس جاءِ کان کيس اڏائي ڪڍي ٿو. 22اهو بي رحميءَ سان مٿس ڪاهي ٿو؛ هو ان جي زور کان تڪڙو تڪڙو ڀڄي ٿو. 23اهو تاڙيون وڄائي ٿو، ۽ سندس جاءِ کان کيس سيٽيون هڻي ڪڍي ٿو.“