جيڪو کوٽيندڙ کوٽي نٿو سگهي
کاڻيون کوٽيندڙ چاندي ۽ نيلم لاءِ پٿر ۾ سرنگون ٺاهين ٿا، اتي وڃن ٿا جتي ڪنهن باز به نه ڏٺو آهي. پر ڏاهپ نه کوٽي ڪڍي سگهجي ٿي نه خريد ڪري سگهجي ٿي؛ اونهائي ۽ سمنڊ چون ٿا ته اها هتي ناهي. رڳو خدا ان جي جاءِ ڄاڻي ٿو، ۽ هن انسانن کي ٻڌايو: خدا کان ڊڄو، بديءَ کان منهن موڙيو.
اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 28
28 1”بيشڪ چاندي لاءِ کاڻ آهي، ۽ اهڙو هنڌ آهي جتي سون صاف ڪيو وڃي ٿو. 2لوهه مٽيءَ مان ڪڍيو وڃي ٿو، ۽ ٽامو پٿر مان ڳاريو وڃي ٿو. 3ماڻهو اونداهيءَ جي حد مقرر ڪري ٿو، ۽ گهُپ اوندهه ۽ موت جي ڇانوَ ۾ پري کان پري تائين کاڻ جي ڌاتو ڳولي ٿو. 4هو ماڻهن جي رهائش کان پري کوهه کوٽي ٿو، اهڙن هنڌن تي جتي ڪڏهن ڪنهن جو پير نہ پيو آهي؛ اتي اهي لڙڪن ٿا ۽ جھولن ٿا، هر ڪنهن کان پري. 5ڌرتي— ان مان کاڌو نڪري ٿو، پر ان جي هيٺان ائين اونڌو ڪيو وڃي ٿو ڄڻ باهه سان. 6ان جي پٿرن ۾ نيلم آهن، ۽ ان جي مٽيءَ ۾ سون آهي. 7اها اهڙي واٽ آهي جنهن کي ڪو شڪاري پکي نہ ٿو ڄاڻي، ۽ جنهن کي بازَ جي اک ڪڏهن بہ نہ ڏٺو آهي. 8مغرور جانورن ان تي پير نہ رکيو آهي، نڪي شينهن ان مٿان گھميو آهي. 9ماڻهو سخت پٿر تي هٿ وجهي ٿو، ۽ جبلن کي سندن پاڙن کان اونڌو ڪري ٿو. 10هو پٿرن ۾ واهه ڪڍي ٿو، ۽ سندس اک هر قيمتي شيءِ ڏسي ٿي. 11هو ٽمندڙ وهڪرن کي روڪي ٿو، ۽ لڪل شين کي روشنيءَ ۾ آڻي ٿو.
12”پر حڪمت—اها ڪٿان ملي سگهي ٿي؟ ۽ سمجھه جو هنڌ ڪٿي آهي؟ 13ماڻهو ان جي قدر کي نہ ٿو ڄاڻي، ۽ اها جيئرن جي ديس ۾ نہ ٿي ملي. 14اونهاڻ چوي ٿي تہ ’اها مون ۾ ناهي،‘ ۽ سمنڊ چوي ٿو تہ ’اها مون وٽ ناهي.‘ 15اها نج سون سان خريد نٿي ٿي سگهي، نڪي ان جي قيمت چانديءَ ۾ تورجي ٿي. 16اوفير جي سون، قيمتي سليماني پٿر يا نيلم سان ان جي قيمت لڳائي نٿي سگهجي. 17سون ۽ بلور ان جي برابري نہ ٿا ڪري سگهن، نڪي اها خالص سون جي ٿانوَن سان بدلائي سگهجي ٿي. 18مرجان ۽ بلور جو ذڪر ئي ڇا، حڪمت جي قيمت ياقوتن کان وڌيڪ آهي. 19ڪوش جو زبرجد ان جي برابري نٿو ڪري سگهي، نڪي خالص سون ۾ ان جي قيمت لڳائي سگهجي ٿي.
20”تڏهن حڪمت ڪٿان اچي ٿي؟ ۽ سمجھه جو هنڌ ڪٿي آهي؟ 21اها سڀني جيئرن جي اکين کان لڪل آهي، ايتري قدر جو آسمان جي پکين کان بہ ڍڪيل آهي. 22هلاڪت ۽ موت چون ٿا تہ ’اسان پنهنجن ڪنن سان ان جي خبر ٻڌي آهي.‘
23”خدا ان جي واٽ کي سمجھي ٿو، ۽ ان جو هنڌ ڄاڻي ٿو. 24ڇاڪاڻ تہ هو ڌرتيءَ جي ڪنارن تائين نهاري ٿو ۽ آسمان هيٺان هر شيءِ ڏسي ٿو. 25جڏهن هن واءَ کي وزن ڏنو ۽ پاڻين کي ماپيو، 26جڏهن هن مينهن لاءِ حڪم مقرر ڪيو ۽ گجگوڙ جي وڄ لاءِ واٽ ٺاهي، 27تڏهن هن حڪمت کي ڏسي ان جو اعلان ڪيو، ۽ ان کي قائم ڪري پرکيائين.
28پوءِ هن انسان ذات کي فرمايو تہ ’خدا جو خوف—اها حڪمت آهي، ۽ بديءَ کان مُڙڻ سمجھه آهي.‘“