छापिएको

इयोब 28 FHB Father's Heart Bible™

पितायेशूआत्मा
तपाईंको पहिलो अर्डरमा १५% छुट →
पुस्तक

खानी खन्नेले खनेर निकाल्न नसक्ने कुरो

खानीका कामदारहरू चाँदी र नीलमणिका लागि चट्टान खोतल्छन्, कुनै बाजले नहेरेको ठाउँमा जान्छन्। तर बुद्धि न खनेर निकाल्न सकिन्छ न किन्न; गहिराइ र समुद्र भन्छन्, यो यहाँ छैन। परमेश्वरलाई मात्र यसको ठाउँ थाहा छ, र उहाँले मानवजातिलाई भन्नुभयो: परमेश्वरको भय मान, दुष्टताबाट फर्क।

अध्याय 28।

“निस्सन्देह चाँदीको निम्ति खानी हुन्छ, र सुन शुद्ध पारिने ठाउँ पनि हुन्छ। धूलोबाट फलाम निकालिन्छ, र चट्टानबाट तामा गलाएर झिकिन्छ। मानिसले अन्धकारको सिमाना तोक्छ; अँध्यारो र घोर छायामा रहेको धातु अन्तिम छेउसम्म खोज्छ। मानिस बस्ने ठाउँबाट टाढा, जहाँ कहिल्यै कसैको पाइला परेको छैन, त्यहाँ उसले सुरुङ खन्छ; त्यहाँ तिनीहरू सबैबाट टाढा झुन्डिन्छन् र हल्लिन्छन्। पृथ्वी—यसैबाट अन्न उब्जन्छ, तापनि यसको मुन्तिर आगोले झैँ उथलपुथल पारिन्छ। यसका ढुङ्गाहरूमा नीलमणि हुन्छन्, र यसको धूलोमा सुन हुन्छ। त्यो यस्तो बाटो हो, जुन कुनै सिकारी चराले जान्दैन, जसलाई बाजको आँखाले कहिल्यै देखेको छैन। घमण्डी जनावरहरूले यसमा पाइला टेकेका छैनन्, न त सिंह यसमाथि हिँडेको छ। मानिसले कडा चट्टानमा हात लगाउँछ, र पहाडहरूलाई तिनका जरैदेखि पल्टाइदिन्छ। उसले चट्टानहरू काटेर नहरहरू बनाउँछ, र उसको आँखाले हरेक बहुमूल्य कुरा देख्छ। उसले चुहिने खोलाहरूलाई थुन्छ, र लुकेका कुराहरूलाई उज्यालोमा ल्याउँछ।

“तर बुद्धि—त्यो कहाँ भेट्टाउन सकिन्छ? अनि समझको ठाउँ कहाँ छ? मानिसले यसको मोल जान्दैन, र यो जीवितहरूको देशमा भेट्टिँदैन। गहिराइले भन्छ, ‘यो ममा छैन,’ र समुद्रले भन्छ, ‘यो मसँग छैन।’ यो उत्कृष्ट सुनले पनि किन्न सकिँदैन, न त यसको मोल चाँदीले तौलेर दिन सकिन्छ। यो ओपीरको सुनले पनि मूल्याङ्कन गर्न सकिँदैन, न त बहुमूल्य आनिक्स वा नीलमणिले। सुन र स्फटिक यसको बराबर हुन सक्दैनन्, न त शुद्ध सुनका भाँडाहरूसँग यो साट्न सकिन्छ। मुगा र स्फटिकको त कुरै गर्नु पर्दैन; बुद्धिको मोल माणिकभन्दा बढी छ। कूशको पुष्पराज यसको बराबर हुन सक्दैन, न त यो शुद्ध सुनले मूल्याङ्कन गर्न सकिन्छ।

“त्यसोभए बुद्धि कहाँबाट आउँछ? अनि समझको ठाउँ कहाँ छ? यो सबै जीवितहरूका आँखाबाट लुकेको छ, आकाशका चराहरूबाट पनि गुप्त राखिएको छ। विनाश र मृत्युले भन्छन्, ‘हाम्रा कानले हामीले यसको हल्ला मात्र सुनेका छौँ।’

“परमेश्वरले यसको बाटो बुझ्नुहुन्छ, र उहाँले यसको ठाउँ जान्नुहुन्छ। किनकि उहाँले पृथ्वीका छेउसम्म हेर्नुहुन्छ, र आकाशमुनिका सबै कुरा देख्नुहुन्छ। उहाँले बतासलाई त्यसको तौल दिनुहुँदा र पानीहरूको नाप गर्नुहुँदा, उहाँले झरीको निम्ति नियम र चट्याङको निम्ति बाटो बनाउनुहुँदा, तब उहाँले बुद्धिलाई देख्नुभयो र त्यसको घोषणा गर्नुभयो; उहाँले त्यसलाई स्थापित गर्नुभयो र त्यसको गहन खोजी गर्नुभयो।

अनि उहाँले मानवजातिलाई भन्नुभयो, ‘परमेश्वरको भय—त्यो नै बुद्धि हो, र दुष्टताबाट फर्कनु नै समझ हो।’”