Apa kang Ora Bisa Didhudhuk dening Juru Tambang

Para penambang ndhudhuk trowongan nembus watu golek salaka lan safir, tekan papan sing durung tau dideleng alap-alap. Nanging kawicaksanan ora bisa ditambang utawa dituku; jurang lan segara kandha yen ora ana ing kono. Mung Allah sing pirsa papane, lan Panjenengane ngandika marang manungsa: wedia marang Allah, nyingkiria piala.

Pasal 28.

“Pancen ana tambang kanggo perak, lan ana papan panggonan emas dimurnekake. Wesi dijupuk saka lemah, lan tembaga dilebur saka watu. Manungsa netepake wates kanggo pepeteng; dheweke nggoleki nganti tekan wates kang adoh dhewe kanggo wesi galian ing pepeteng lan wayangan kang jero. Dheweke ndhudhuk luweng adoh saka panggonan wong manggon, ing papan kang durung tau diambah ing sikil; ing kono padha gumandhul lan oyag-oyag, adoh saka saben wong. Bumi—saka kono metu pangan, nanging ing ngisore kawalik kaya dening geni. Watu-watune ngemu safir, lan lebune ngemu emas. Yaiku dalan kang ora disumurupi dening manuk pemangsa, kang durung tau katon ing mripate manuk alap-alap. Kewan-kewan kang gumunggung durung tau ngidak dalan iku, lan singa uga durung tau nlusuri ngliwati. Manungsa nggegem watu kang atos, lan mbalikake gunung-gunung saka oyode. Dheweke mbabat saluran nratas watu-watu, lan mripate weruh saben barang kang aji. Dheweke mbendung ilining banyu kang mrembes, lan nggawa barang-barang kang sumimpen menyang pepadhang.

“Nanging kawicaksanan—ing ngendi bisa ketemu? Lan ing ngendi papane pangerten? Manungsa ora ngerti ajine, lan iku ora ketemu ing tanahe wong urip. Teleng samodra kandha, ‘Ora ana ing aku,’ lan sagara kandha, ‘Ora ana ing aku.’ Iku ora bisa dituku nganggo emas kang paling becik, lan regane ora bisa ditimbang nganggo perak. Iku ora bisa diregani nganggo emas saka Ofir, utawa nganggo watu onix kang aji utawa safir. Emas lan kristal ora bisa madhani, lan iku ora bisa diijolake karo prabot emas murni. Karang lan kristal ora pantes disebut; regane kawicaksanan ngungkuli watu rubi. Watu topas saka Kus ora bisa madhani, lan iku ora bisa diregani nganggo emas murni.

“Dadi, saka ngendi tekane kawicaksanan? Lan ing ngendi papane pangerten? Iku didhelikake saka mripate samubarang kang urip, kasingidake uga saka manuk ing awang-awang. Karusakan lan Pati kandha, ‘Nganggo kupinge aku kabeh wis krungu kabare.’

“Gusti Allah pirsa marang dalan kang tumuju mrono, lan Panjenengane nguningani papane. Awit Panjenengane mirsani nganti tekan poncoting bumi, lan mirsani samubarang kang ana ing sangisoring langit. Nalika Panjenengane maringi angin bobote, lan ngukur-ukur banyu, nalika Panjenengane netepake pranatan kanggo udan, lan dalan kanggo bledheg, banjur Panjenengane mirsani kawicaksanan lan martakake; Panjenengane netepake lan nitipriksa.

Lan Panjenengane ngandika marang manungsa, ‘Wedi-asih marang Gusti Allah—yaiku kawicaksanan, lan ngedohi piala iku pangerten.’”