ईयोब 28

28 ¹ चांदीसाठी खरोखर खाण असते, आणि सोने शुद्ध करण्याची जागा असते. ² लोखंड मातीतून काढले जाते, आणि तांबे खडकातून वितळवून मिळवले जाते. ³ माणूस अंधाराला सीमा घालतो; अंधुकात व घोर छायेत असलेल्या धातूचा तो अगदी दूरच्या टोकापर्यंत शोध घेतो. ⁴ तो खोल खड्डा खणतो लोकवस्तीपासून दूर, जिथे कधी कोणाचे पाऊल पडले नाही अशा ठिकाणी; तेथे ते कोणापासूनही दूर टांगून हेलकावे खातात. ⁵ पृथ्वी — तिच्यातून अन्न उगवते, तरी तिच्या खाली अग्नीने उलथवल्यासारखे होते. ⁶ तिच्या दगडांत नीलमणी आहेत, आणि तिच्या धुळीत सोने आहे. ⁷ ती अशी वाट आहे जी कोणत्याही शिकारी पक्ष्याला ठाऊक नाही, जी बहिरी ससाण्याच्या डोळ्यांनीही कधी पाहिली नाही. ⁸ गर्विष्ठ श्वापदांनी ती तुडवली नाही, सिंहही तिच्यावरून फिरला नाही. ⁹ माणूस चकमकीच्या खडकावर हात घालतो आणि डोंगर मुळापासून उलथवून टाकतो. ¹⁰ तो खडकांतून पाट कोरतो, आणि त्याचा डोळा प्रत्येक मौल्यवान वस्तू पाहतो. ¹¹ तो झिरपणाऱ्या प्रवाहांना अडवतो, आणि लपलेल्या गोष्टी उजेडात आणतो.

¹² पण ज्ञान — ते कोठे सापडेल? आणि समजबुद्धीचे ठिकाण कोठे आहे? ¹³ माणसाला त्याचे मोल कळत नाही, आणि जिवंतांच्या भूमीत ते सापडत नाही. ¹⁴ खोल जलाशय म्हणतो, “ते माझ्यात नाही,” आणि समुद्र म्हणतो, “ते माझ्यापाशी नाही.” ¹⁵ उत्तम सोन्याने ते विकत घेता येत नाही, आणि चांदी तोलूनही त्याचे मोल देता येत नाही. ¹⁶ ओफीरच्या सोन्याने त्याचे मूल्य ठरवता येत नाही, मौल्यवान गोमेद किंवा नीलमण्यानेही नाही. ¹⁷ सोने व स्फटिक त्याची बरोबरी करू शकत नाहीत, शुद्ध सोन्याच्या पात्रांशीही त्याची अदलाबदल होऊ शकत नाही. ¹⁸ पोवळे व स्फटिक यांचा उल्लेख करण्याजोगेही नाही; ज्ञानाचे मोल माणकांहूनही अधिक आहे. ¹⁹ कूशचा पुष्कराज त्याची बरोबरी करू शकत नाही, शुद्ध सोन्यानेही त्याचे मूल्य ठरवता येत नाही.

²⁰ मग ज्ञान कोठून येते? आणि समजबुद्धीचे ठिकाण कोठे आहे? ²¹ ते सर्व जिवंतांच्या डोळ्यांपासून लपलेले आहे, आकाशातील पक्ष्यांपासूनही ते गुप्त ठेवलेले आहे. ²² विनाश व मृत्यू म्हणतात, “आमच्या कानांनी आम्ही त्याची केवळ अफवा ऐकली आहे.”

²³ देवाला त्याकडे जाणारा मार्ग समजतो, आणि त्याचे ठिकाण त्याला ठाऊक आहे. ²⁴ कारण तो पृथ्वीच्या टोकांपर्यंत पाहतो आणि आकाशाखालील सर्व काही न्याहाळतो. ²⁵ जेव्हा त्याने वाऱ्याला त्याचे वजन दिले आणि पाण्याचे मोजमाप केले, ²⁶ जेव्हा त्याने पावसासाठी नियम घातला आणि विजेच्या कडकडाटासाठी वाट केली, ²⁷ तेव्हा त्याने ज्ञान पाहिले व ते जाहीर केले; त्याने ते स्थापित केले आणि त्याचा शोध घेतला.

²⁸ आणि तो मानवजातीला म्हणाला, “देवाचे भय — तेच ज्ञान आहे, आणि दुष्टतेपासून वळणे हीच समजबुद्धी आहे.”