Αυτό που ο μεταλλωρύχος δεν μπορεί να ξεθάψει

Οι μεταλλωρύχοι ανοίγουν στοές μέσα στον βράχο για ασήμι και ζαφείρια, πηγαίνοντας εκεί όπου κανένα γεράκι δεν έχει κοιτάξει. Όμως η σοφία δεν εξορύσσεται ούτε αγοράζεται· η άβυσσος και η θάλασσα λένε πως δεν είναι εδώ. Μόνο ο Θεός γνωρίζει τον τόπο της, και είπε στην ανθρωπότητα: να φοβάσαι τον Θεό, να απομακρύνεσαι από το κακό.

Κεφάλαιο 28.

«Σίγουρα υπάρχει ορυχείο για το ασήμι, και τόπος όπου καθαρίζεται ο χρυσός. Το σίδερο βγαίνει από το χώμα, και ο χαλκός λιώνεται από το πέτρωμα. Ο άνθρωπος βάζει όριο στο σκοτάδι· ψάχνει ως το πιο μακρινό σημείο για μετάλλευμα μέσα στον ζόφο και τη βαθιά σκιά. Ανοίγει φρεάτιο μακριά από εκεί που ζουν οι άνθρωποι, σε μέρη όπου ποτέ δεν πάτησε πόδι· εκεί κρέμονται και ταλαντεύονται, μακριά από κάθε άνθρωπο. Η γη—από αυτήν βγαίνει η τροφή, όμως από κάτω αναστατώνεται σαν από φωτιά. Οι πέτρες της κρύβουν ζαφείρια, και το χώμα της κρύβει χρυσάφι. Είναι μονοπάτι που δεν το γνωρίζει κανένα αρπακτικό πουλί, που το μάτι του γερακιού δεν το είδε ποτέ. Τα περήφανα θηρία δεν το πάτησαν, ούτε το λιοντάρι πέρασε από πάνω του. Ο άνθρωπος απλώνει το χέρι του στον σκληρό βράχο και αναποδογυρίζει τα βουνά από τις ρίζες τους. Ανοίγει κανάλια μέσα στα βράχια, και το μάτι του βλέπει κάθε πολύτιμο πράγμα. Συγκρατεί τα νερά που στάζουν, και φέρνει στο φως τα κρυμμένα πράγματα.

«Η σοφία όμως—πού μπορεί να βρεθεί; Και πού είναι ο τόπος της σύνεσης; Ο άνθρωπος δεν γνωρίζει την αξία της, και δεν βρίσκεται στη γη των ζωντανών. Η άβυσσος λέει: “Δεν είναι μέσα μου”, και η θάλασσα λέει: “Δεν είναι μαζί μου”. Δεν μπορεί να αγοραστεί με το πιο καθαρό χρυσάφι, ούτε η τιμή της να ζυγιστεί σε ασήμι. Δεν μπορεί να εκτιμηθεί με το χρυσάφι του Οφίρ, με πολύτιμο όνυχα ή ζαφείρι. Το χρυσάφι και το κρύσταλλο δεν συγκρίνονται μαζί της, ούτε μπορεί να ανταλλαχθεί με σκεύη από καθαρό χρυσάφι. Το κοράλλι και το κρύσταλλο δεν αξίζει ούτε να τα αναφέρει κανείς· η τιμή της σοφίας ξεπερνά τα ρουμπίνια. Το τοπάζι της Χους δεν συγκρίνεται μαζί της, ούτε μπορεί να εκτιμηθεί με καθαρό χρυσάφι.

«Από πού, λοιπόν, έρχεται η σοφία; Και πού είναι ο τόπος της σύνεσης; Είναι κρυμμένη από τα μάτια όλων των ζωντανών, κρυμμένη ακόμη και από τα πουλιά του ουρανού. Ο Όλεθρος και ο Θάνατος λένε: “Με τα αυτιά μας ακούσαμε μια φήμη γι’ αυτήν”.

«Ο Θεός κατανοεί τον δρόμο προς αυτήν, και γνωρίζει τον τόπο της. Γιατί κοιτάζει ως τα πέρατα της γης και βλέπει τα πάντα κάτω από τους ουρανούς. Όταν έδωσε στον άνεμο το βάρος του και μέτρησε τα νερά, όταν όρισε νόμο για τη βροχή και δρόμο για τον κεραυνό, τότε είδε τη σοφία και τη φανέρωσε· την εδραίωσε και την εξερεύνησε.

Και είπε στους ανθρώπους: “Ο φόβος του Θεού—αυτή είναι σοφία, και το να απομακρύνεσαι από το κακό είναι σύνεση”».