هغه څۀ چې کان کَيندونکے يې نۀ شى راايستلے
کانکیندونکي د سپینو زرو او نیلمونو لپاره په ډبرو کې تونلونه کیندي، او هلته ځي چې هیڅ باز نه دي کتلي. خو حکمت نه کیندل کېدای شي نه پېرل؛ ژورتیا او سمندر وايي دلته نه دی. یوازې خدای د هغه ځای پېژني، او انسانانو ته یې وویل: له خدایه ووېرېږئ، له بدۍ مخ واړوئ.
28 1”بېشکه د چاندى دپاره کان شته، او يو داسې ځائ چې سرو زرو ته هلته صفا کولو وى. 2اوسپنه د خاورو نه راايستلے شى، او زاڼه د تيږو نه وياله کيږى. 3اِنسان تيارې ته حد ټاکى؛ هغه د دې دپاره ترټولو لرې حده پورې لټون کوى چې په تياره او ژور سيورى کښې کان ومومى. 4هغه د خلقو د اوسېدو د ځائ نه لرې کُنده کَيندى، په داسې ځايونو کښې چې هيچرې هلته د چا پښه نۀ وى تللې؛ هلته هغوئ د هر چا نه لرې ځوړند وى او خوزيږى. 5دا زمکه—د دې نه خوراک راوځى، خو د دې لاندې داسې اوړى لکه د اور نه. 6د دې تيږې نيلم لرى، او د دې خاورې سرۀ زر لرى. 7دا داسې لار ده چې هيڅ ښکارى مرغۀ يې نۀ پېژنى، او چې د باز سترګې يې هيچرې نۀ وى ليدلې. 8پرې لويانو ځناورو پښه نۀ ده اېښې، او نۀ پرې زمرى ګرځېدلے دے. 9اِنسان خپل لاس سختې تيږې ته وراچوى، او غرونه د بېخه اړوى. 10هغه د تيږو په مينځ کښې لارې پرې کوى، او د هغۀ سترګه هر قيمتى شے وينى. 11هغه بهېدونکى چينې بندوى، او پټ شيان رڼا ته راوړى.
12”خو حِکمت—دا چرته موندلے شى؟ او د سَمَجه ځائ چرته دے؟ 13اِنسان د دې قدر نۀ پېژنى، او دا د ژوندو په مُلک کښې نۀ موندلے کيږى. 14ژورو اوبو وائى، ’دا په ما کښې نشته،‘ او سمندر وائى، ’دا زما سره نشته.‘ 15دا د سپينو سرو زرو په بدل کښې نۀ اخستلے شى، او نۀ يې قيمت په چاندى تللے شى. 16دا د اوفير په سرو زرو نۀ تللے شى، او نۀ په قيمتى سنګِ سليمان يا نيلم. 17سرۀ زر او بلور ورسره برابر نۀ شى، او نۀ د سپينو سرو زرو د لوښو په بدل کښې بدلولے شى. 18د مرجان او بلور يادول پکار نۀ دى؛ د حِکمت قيمت د ياقوتو نه ډېر دے. 19د کُوش ياقوت ورسره برابر نۀ شى، او نۀ په سپينو سرو زرو تللے شى.
20”نو بيا حِکمت له کومه راځى؟ او د سَمَجه ځائ چرته دے؟ 21دا د ټولو ژوندو د سترګو نه پټ دے، او د آسمان د مرغانو نه هم پټ دے. 22تباهى او مرګ وائى، ’مونږ په خپلو غوږونو د دې يوه آوازه اورېدلې ده.‘
23”خُدائ پاک د دې لار سَمَجهى، او هغه د دې ځائ پېژنى. 24ځکه چې هغه د زمکې تر غورو پورې ګورى، او هر څۀ چې د آسمان لاندې دى هغه وينى. 25کله چې هغۀ هوا ته د دې وزن ورکړو او اوبه يې اندازه کړې، 26کله چې هغۀ باران ته حُکم جوړ کړو او د برېښنا دپاره لار، 27نو بيا هغۀ حِکمت وليدو او بيان يې کړو؛ هغۀ قائم کړو او لټون يې وکړو.
28او هغۀ اِنسان ته وفرمائيل، ’د خُدائ پاک وېره—هم دا حِکمت دے، او د بدۍ نه اوختل سَمَجه ده.‘“
