ईयोब 27

27 ¹ ईयोबाने पुन्हा आपले भाषण उचलले आणि म्हणाला: ² "देव जिवंत आहे, ज्याने माझा न्याय काढून घेतला आहे, आणि सर्वसमर्थ, ज्याने माझ्या जिवाला कडवट केले आहे, त्याची शपथ— ³ जोपर्यंत माझा श्वास माझ्यात आहे, आणि आमच्या पित्याचा आत्मा माझ्या नाकपुड्यांत आहे, ⁴ माझे ओठ असत्य बोलणार नाहीत, आणि माझी जीभ कपट उच्चारणार नाही. ⁵ तुम्ही बरोबर आहात असे मी कधीही मान्य करणार नाही; मरेपर्यंत मी माझी सचोटी सोडणार नाही. ⁶ मी माझी नीतिमत्ता घट्ट धरून ठेवतो आणि ती सोडणार नाही; माझ्या आयुष्यातील कोणत्याही दिवसाबद्दल माझे हृदय मला दोष देत नाही.

⁷ माझा शत्रू दुष्टासारखा होवो, आणि माझ्याविरुद्ध उठणारा अनीतिमानासारखा होवो. ⁸ कारण देवहीन माणसाला जेव्हा तोडून टाकले जाते, तेव्हा त्याची आशा ती काय, जेव्हा देव त्याचा जीव काढून घेतो? ⁹ देव त्याची आरोळी ऐकेल काय, जेव्हा त्याच्यावर संकट येते? ¹⁰ तो सर्वसमर्थामध्ये आनंद मानेल काय? तो सर्व वेळी देवाला हाक मारील काय? ¹¹ मी तुम्हांला देवाच्या हातांविषयी शिकवीन; सर्वसमर्थाजवळ जे आहे ते मी लपवणार नाही. ¹² पाहा, तुम्ही सर्वांनी हे स्वतः पाहिले आहे; मग तुम्ही असे पोकळ शब्द का बोलता? ¹³ देवाकडून दुष्ट माणसाला मिळणारा वाटा हा आहे, आणि जुलमी लोकांना सर्वसमर्थाकडून मिळणारे वतन हे आहे: ¹⁴ त्याची मुले पुष्कळ असली, तरी ती तलवारीने पडतील, आणि त्याच्या संततीला पुरेशी भाकर मिळणार नाही. ¹⁵ त्याच्यामागे जे उरतील त्यांना मरीने पुरले जाईल, आणि त्यांच्या विधवा रडणार नाहीत. ¹⁶ जरी त्याने धुळीसारखी चांदी साचवली आणि चिखलासारखी वस्त्रे रचून ठेवली, ¹⁷ तरी तो ती रचून ठेवील, पण नीतिमान ती परिधान करील, आणि निर्दोष ती चांदी वाटून घेईल. ¹⁸ तो आपले घर पतंगाच्या कोशासारखे बांधतो, राखणदाराने केलेल्या मांडवासारखे. ¹⁹ तो श्रीमंत होऊन झोपतो, पण पुन्हा तसे होणार नाही; तो डोळे उघडतो, आणि सर्व नाहीसे झालेले असते. ²⁰ पुरासारखी भीती त्याला गाठते; रात्री वादळ त्याला वाहून नेते. ²¹ पूर्वेचा वारा त्याला उचलतो आणि तो निघून जातो; तो त्याला त्याच्या जागेवरून झाडून टाकतो. ²² तो निर्दयपणे त्याच्यावर आदळतो; तो त्याच्या सामर्थ्यापुढून जिवाच्या आकांताने पळतो. ²³ तो त्याच्याकडे पाहून टाळ्या वाजवतो आणि त्याला त्याच्या जागेतून हुसकावून लावतो.