Nampiakatra ny feony indray i Joba

Mianiana amin'Andriamanitra izay nanala ny rariny aminy i Joba ka tsy manaiky fa marina ny namany; hitazona ny fahamarinany izy mandra-pahafatiny. Avy eo izy mihitsy no manoritsoritra ny anjaran'ny ratsy fanahy: volafotsy nitambatra hosaronan'ny marina, tadio aman'alina, trano rongony.

Toko 27.

Dia nitohy ny teniny indray i Joba ka niteny hoe: « Velona tokoa Andriamanitra, Izay nanaisotra ny rariny ho ahy, ary ny Tsitoha, Izay nampangidihidy ny fanahiko, raha mbola ao anatiko ny fofonaiko, ary ao amin’ny vavoroko ny fanahin’i Raintsika, dia tsy hiteny lainga ny molotro, ary tsy hanambara fitaka ny lelako. Tsy hanaiky mihitsy aho fa marina ianareo; mandra-pahafatiko dia tsy hahafoy ny fahitsiako. Mitana mafy ny fahamarinako aho ary tsy havelako mihitsy; tsy mandatsa ahy ny foko noho ny andro rehetra niainako.

« Aoka ho tahaka ny ratsy fanahy ny fahavaloko, ary ho tahaka ny tsy marina izay mitsangana hanohitra ahy. Fa inona no fanantenan’ny tsy mahatahotra an’Andriamanitra, rehefa tapahina izy, rehefa alain’Andriamanitra ny ainy? Moa henoin’Andriamanitra va ny fitarainany, rehefa tonga aminy ny fahoriana? Moa hankafy ny Tsitoha va izy? Moa hiantso an’Andriamanitra amin’ny fotoana rehetra va izy? Hampianatra anareo ny amin’ny tanan’Andriamanitra aho; tsy hanafina izay ao amin’ny Tsitoha aho. Indro, ianareo rehetra no nahita izany ianareo ihany; nahoana àry ianareo no miteny teny foana toy izany? Izao no anjara ny ratsy fanahy avy amin’Andriamanitra, sy ny lova azon’ny mpampahory avy amin’ny Tsitoha: Raha maro ny zanany, dia ho lavon’ny sabatra izy ireo, ary ny taranany tsy hahavoky mofo. Izay sisa amin’ny azy dia halevina noho ny areti-mandringana, ary ny mpitondratenany tsy hitomany. Na dia manangona volafotsy tahaka ny vovoka aza izy, ary mamory akanjo tahaka ny tanimanga, dia mety hamory izany izy, nefa ny marina no hitafy azy, ary ny tsy meloka no hizara ny volafotsy. Manao ny tranony tahaka ny fitoeran’ny kalalao izy, tahaka ny trano fatsaka izay ataon’ny mpiambina. Matory izy ary manan-karena, nefa tsy hanao izany intsony; mamoha ny masony izy, dia tsy eo intsony izany. Tratry ny fahatahorana izy tahaka ny tondra-drano; amin’ny alina dia entin’ny tafio-drivotra izy. Asandratry ny rivotra atsinanana izy ka lasa; entiny miala amin’ny toerany izy. Atopatopany tsy misy fangorahana izy; mandositra faingana izy mba hiala amin’ny heriny. Mamely tanana azy izany ary misitrika azy hiala amin’ny toerany. »