Ny Valin’i Joba
Maneso ny fanampiana azony i Joba, avy eo mihoby mihoatra noho ny namany ny herin'i Rayntsika: ny tany nahantona tamin'ny tsy misy, ny rano nofonosina tao anaty rahona, ny ranomasina nampitoniana, Rahaba nopotehina. Ary ireo rehetra ireo, hoy izy, dia sisiny kely ihany amin'ny tazon'ny hazavany.
26 1Dia namaly i Joba hoe: 2«Endrey ny nanampiananao ilay tsy manan-kery! Endrey ny namonjenao ny sandry tsy manam-pahefana! 3Endrey ny torohevitra nomenao an’ilay tsy manam-pahendrena, ary ny fahalalana marina nozarainao be dia be! 4Iza no nanampy anao tamin’ny nilazanao ireo teny ireo? Ary ny fofonain’iza no nivoaka avy aminao? 5Mihorohoro ny fanahin’ny maty, izay eny ambanin’ny rano mbamin’izay rehetra monina ao. 6Mitanjaka eo anatrehan’i Raintsika ny fonenan’ny maty, ary tsy misy firakofana ny Fandringanana. 7Mamelatra ny lanitra avaratra eny ambonin’ny habakabaka foana Izy; mahantona ny tany amin’ny tsy misy na inona na inona. 8Mamihina ny rano anatin’ny rahona matevina Izy, nefa tsy triatra eo ambanin’ny lanjan’ny rano ny rahona. 9Manarona ny endriky ny volana feno Izy, ka mamelatra ny rahony eo amboniny. 10Nanao faribolana teo ambonin’ny rano Izy, eo amin’ny sisin’ny mazava sy ny aizina. 11Mihorohoro ny andry-lanitra, ary talanjona noho ny fananarany. 12Nampitony ny ranomasina Izy tamin’ny heriny; namely an’i Rahaba, ilay biby goavam-be any amin’ny ranomasina, tamin’ny fahalalany. 13Noho ny fofonainy dia nazava ny lanitra; ny tanany no nanindrona ilay menarana mitsoaka. 14Ary izany dia sisin’ny lalany fotsiny—endrey ny bitsika malemy henontsika Azy! Fa ny kotroky ny heriny, iza no mahay mahafantatra azy?»
