ଆୟୁବଙ୍କ ଉତ୍ତର

ଆୟୁବ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସାହାଯ୍ୟକୁ ବିଦ୍ରୂପ କରନ୍ତି, ତାʼପରେ ଆମର ପିତାଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ବିଷୟରେ ଆପଣା ବନ୍ଧୁଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ସୁନ୍ଦର ଗାନ କରନ୍ତି: ପୃଥିବୀ ଶୂନ୍ୟ ଉପରେ ଝୁଲାଯାଇଛି, ଜଳ ମେଘରେ ବନ୍ଧାଯାଇଛି, ସମୁଦ୍ର ସ୍ଥିର କରାଯାଇଛି, ରହବ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି। ଏବଂ ସେ କହନ୍ତି, ଏହି ସମସ୍ତ କେବଳ ତାହାଙ୍କ ଫିସଫିସ ସ୍ୱରର କ୍ଷୀଣ ପ୍ରାନ୍ତ ମାତ୍ର।

ଅଧ୍ୟାୟ 26।

ତେବେ ଆୟୁବ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଶକ୍ତିହୀନକୁ କିପରି ସାହାଯ୍ୟ କରିଅଛ! ବଳହୀନ ବାହୁକୁ କିପରି ରକ୍ଷା କରିଅଛ! ତୁମ୍ଭେ ଜ୍ଞାନହୀନକୁ କିପରି ପରାମର୍ଶ ଦେଇଅଛ, ଆଉ ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧି ପ୍ରଚୁରରୂପେ ପ୍ରକାଶ କରିଅଛ! ତୁମ୍ଭେ କାହାର ସାହାଯ୍ୟରେ ଏହି ବାକ୍ୟସବୁ କହିଅଛ? ଆଉ କାହାର ପ୍ରାଣବାୟୁ ତୁମ୍ଭଠାରୁ ନିର୍ଗତ ହେଲା? ପ୍ରେତଗଣ କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି—ଯେଉଁମାନେ ଜଳ ତଳେ ଅଛନ୍ତି ଓ ସେଠାରେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେସମସ୍ତେ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପାତାଳ ଉଲଗ୍ନ ଅଟେ, ଆଉ ବିନାଶ ସ୍ଥାନର କୌଣସି ଆଚ୍ଛାଦନ ନାହିଁ। ସେ ଶୂନ୍ୟ ଉପରେ ଉତ୍ତର ଦିଗର ଆକାଶ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି; ସେ ଶୂନ୍ୟସ୍ଥାନରେ ପୃଥିବୀକୁ ଟଙ୍ଗାଇ ରଖନ୍ତି। ସେ ଆପଣା ନିବିଡ଼ ମେଘମାଳାରେ ଜଳ ବାନ୍ଧି ରଖନ୍ତି, ତଥାପି ସେହି ଭାର ତଳେ ମେଘ ଫାଟି ଯାଏ ନାହିଁ। ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରର ମୁଖ ଆଚ୍ଛାଦନ କରନ୍ତି, ତହିଁ ଉପରେ ଆପଣା ମେଘ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି। ସେ ଆଲୋକ ଓ ଅନ୍ଧକାରର ସୀମାରେ ଜଳ ଉପରିଭାଗରେ ବୃତ୍ତ ଆଙ୍କିଅଛନ୍ତି। ଆକାଶମଣ୍ଡଳର ସ୍ତମ୍ଭସବୁ କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି, ତାହାଙ୍କ ଧମକରେ ଚମତ୍କୃତ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ଆପଣା ଶକ୍ତିରେ ସମୁଦ୍ରକୁ ସ୍ଥିର କଲେ; ଆପଣା ବୁଦ୍ଧିରେ ରାହବ ନାମକ ସମୁଦ୍ର ରାକ୍ଷସକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ। ତାହାଙ୍କ ନିଃଶ୍ଵାସରେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ନିର୍ମଳ ହେଲା; ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତ ପଳାୟନକାରୀ ସର୍ପକୁ ବିଦ୍ଧ କଲା। ଆଉ ଏସବୁ ତ କେବଳ ତାହାଙ୍କ ପଥର ପ୍ରାନ୍ତ ମାତ୍ର—ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମ୍ଭେମାନେ କେଡ଼େ କ୍ଷୀଣ ସ୍ଵର ଶୁଣୁ! ମାତ୍ର ତାହାଙ୍କ ପରାକ୍ରମର ଗର୍ଜନ କିଏ ବୁଝିପାରେ?”