Eyüp Yanıt Veriyor
Eyüp kendisine yapılan yardımla alay ediyor, sonra Babamız'ın gücü üzerine dostundan daha yükseğe çıkan bir ezgi söylüyor: hiçliğin üzerine asılmış dünya, bulutlara sarılmış sular, dindirilen deniz, paramparça edilen Rahav. Ve bütün bunlar, diyor, ona dair bir fısıltının yalnızca soluk kıyısıdır.
26 1Sonra Eyüp şöyle yanıtladı: 2«Güçsüze ne büyük yardım ettin! Kuvvetsiz kolu nasıl da kurtardın! 3Bilgelikten yoksun olana ne öğütler verdin, sağlam kavrayışı ne bol bol paylaştın! 4Bu sözleri kimin yardımıyla söyledin? Senden çıkan soluk kimindi? 5Ölülerin ruhları titriyor— suların altındakiler ve orada oturanların tümü. 6Ölüler diyarı Babamız'ın önünde çıplaktır, Yıkım'ın da örtüsü yoktur. 7Kuzey göklerini boşluğun üzerine yayar; dünyayı hiçliğin üzerine asar. 8Suları koyu bulutlarına sarar, yine de bulutlar ağırlıklarının altında yarılmaz. 9Dolunayın yüzünü örter, bulutlarını onun üzerine yayar. 10Suların yüzüne bir çember çizdi, ışıkla karanlığın sınırına. 11Göklerin direkleri titriyor, onun azarlaması karşısında şaşkına döndüler. 12Gücüyle denizi dindirdi; anlayışıyla deniz canavarı Rahav'ı paramparça etti. 13Soluğuyla gökler açıldı; eli kaçan yılanı deldi. 14Bunlar ise onun yollarının yalnızca kıyılarıdır— onun hakkında işittiğimiz fısıltı ne kadar da hafif! Ama gücünün gök gürlemesini kim anlayabilir?»
