ایوب 26

26 ¹آنگاه ایوب پاسخ داد: ²«چه خوب ناتوان را یاری کرده‌ای! چه خوب بازوی بی‌قوّت را نجات داده‌ای! ³چه خوب آن را که حکمتی ندارد پند داده‌ای، و بصیرتِ درست را به فراوانی به او بخشیده‌ای! ⁴به یاریِ چه کسی این سخنان را گفته‌ای؟ و نفَسِ که از تو بیرون آمد؟ ⁵ارواحِ درگذشتگان می‌لرزند—آنان که زیرِ آب‌هایند و همهٔ ساکنانش. ⁶گور در برابر پدر ما عریان است، و هلاکت را پوششی نیست. ⁷آسمان‌های شمالی را بر فضای تهی می‌گستراند؛ زمین را بر هیچ می‌آویزد. ⁸آب‌ها را در ابرهای انبوهِ خود می‌پیچد، و با این حال ابرها زیرِ سنگینیِ آن‌ها نمی‌درند. ⁹روی ماهِ کامل را می‌پوشاند، و ابرهای خود را بر آن می‌گستراند. ¹⁰بر روی آب‌ها دایره‌ای کشیده است، بر مرزِ میانِ روشنایی و تاریکی. ¹¹ستون‌های آسمان می‌لرزند، و از عتابِ او حیران می‌شوند. ¹²به قدرتِ خود دریا را آرام ساخت؛ به فهمِ خود رَهَب، هیولای دریا را در هم شکست. ¹³به نفَسِ او آسمان‌ها صاف شد؛ دستِ او مارِ گریزان را سوراخ کرد. ¹⁴و این‌ها تنها حاشیه‌های راه‌های اوست—چه نجوایِ ضعیفی از او می‌شنویم! امّا رعدِ قدرتِ او را کیست که دریابد؟»